جلسه دهم از دوره دوم سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی ماهشهر به استادی مسافر فضیل، نگهبانی مسافر مصطفی و دبیری همسفر محمد با دستور جلسه 《 هفته راهنم 》در روز پنجشنبه ۳۰ بهمنماه راس ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:
سلام دوستان، من فضیل هستم یک مسافر
خدا را شکر میکنم که امروز این توفیق را پیدا کردم که بیایم و در کنگره در کنار هم باشیم؛ در این مکان مقدس و امن، دور هم جمع شویم.
دستور جلسه این هفته در رابطه با «راهنما» است. راهنمایان کنگره ۶۰ کسانی هستند که در رابطه با اعتیاد و درمان آن، راه را به ما نشان میدهند. جایگاه راهنما در کنگره ۶۰ جایگاه بالایی است. خودِ شخص راهنما کسی است که آموزشها را رایگان در اختیار ما قرار میدهد و بدون هیچ توقع و انتظاری از وقتش میگذرد، از منافعش میگذرد و چه بسا از جانش هم بگذرد. سختیهای زیادی را تحمل میکند. ما دیدهایم بسیاری از خدمتگزاران در بدترین شرایط، زمستان، هوای بارانی و طوفانی، این همه راه را میآیند تا این آموزشها را به ما انتقال بدهند، بدون هیچ چشمداشتی و بدون هیچ انتظاری.
مسلماً چنین اشخاصی نیازی ندارند که من از آنها تعریف کنم. چون معتقدم شخصی که در راه خدا میآموزد، در راه خدا عمل میکند و در راه خدا به دیگران آموزش میدهد، این شخص قطعاً در آسمانها بزرگ خوانده میشود و نیازی به تعریف کردن من ندارد.
اگر بخواهم در مورد راهنمای خودم صحبت کنم، من خیلی کم به زبان از راهنمایم تشکر و تعریف میکنم، ولی مطمئنم آن حسی که نسبت به راهنمایم داریم، خودش متقابلاً درک میکند. بهترین تشکر من در سفر اول از راهنمایم این بود: هر دستوری به من داد، عمل کردم. گفت به موقع سر جلسه بیا، به موقع آمدم. آن موقع جلسات ما در پارک بود و شرایط از اینجا خیلی سختتر بود. گفت سیدی بنویس، سیدی نوشتم. گفت خدمت بگیر، خدمت گرفتم تا اینکه خدا را شکر روز رهایی رسید و به رهایی رسیدیم.
این در رابطه با خودِ شخص راهنما بود. ولی جایگاه راهنمایی و هر جایگاهی در کنگره، این نظر من است؛ چه جایگاه مرزبانی باشد، چه جایگاه راهنمایی باشد، چه جایگاه دیدهبانی باشد. جایگاه اصلی من را این جایگاهها تعیین نمیکنند، جایگاه اصلی من را اخلاق من تعیین میکند. آن واکنشها و عکسالعملهای من در برابر برخی مسائل تعیین میکند که من در چه جایگاه و مرتبهای از اخلاق قرار دارم که آیا با کوچکترین مسئله و یا موردی تعادل خود را از دست میدهم و یا نه، در برابر مسائل و مشکلات بزرگ آرام میمانم؟ چه بسا افرادی که در جایگاههای بالا خدمت میکنند، ولی اخلاقشان آنها را خوار و ذلیل کرده؛ و چه بسا افرادی که در جایگاهها و مراتب پایین خدمت میکنند، ولی اخلاقشان آنها را بزرگ و ارجمند ساخته است.
و این را گفتم که من حواسم باشد اگر یک وقت در جایگاه مرزبانی دارم خدمت میکنم، اصلاً به این فکر نکنم که من کسی هستم. من فقط دارم در این جایگاه آموزش میبینم. و اینکه به مدت دو سال پابهپای راهنمای خودم، دارم میآیم و مسیری که ایشان طی کردهاند را دارم ادامه میدهم، فقط و فقط به این دلیل بوده که شخص راهنمای من صفات خیلی خوب و اخلاق خیلی بزرگی داشته است و من ماندهام تا از او بیاموزم و اخلاقم را اصلاح کنم. تمام هدف من از حضور در کنگره یادگیری و اصلاح اخلاق خودم است.
امیدواریم همه بتوانیم از وجود راهنماهای خودمان استفاده کنیم. قدر کاری را که راهنما برای ما انجام میدهد بدانیم و ارزش آن کار را بیشتر بدانیم.
از اینکه به صحبتهای من گوش دادید، متشکرم.
گروه سایت نمایندگی ماهشهر
تایپ: مسافر عارف
ویرایش و ارسال مطلب: مسافر فضیل
- تعداد بازدید از این مطلب :
46