English Version
This Site Is Available In English

راهنما تکیه‌گاهی در روزهای سخت

راهنما تکیه‌گاهی در روزهای سخت

وقتی درد تبدیل به دانایی می شود؛
وقتی به گذشته‌ام نگاه می‌کنم، می‌بینم روزهایی بود که امید برایم فقط یک واژه بود، نه لمسش می‌کردم و نه باورش داشتم. همسفر بودن را انتخاب نکرده بودم، اما زندگی من‌را در مسیری قرار داد که باید یاد می‌گرفتم چگونه همسفر باشم؟ چگونه صبر کنم؟ چگونه بایستم و فرو نریزم؟

ورود به کنگره۶۰ فقط آمدن به یک مجموعه نبود، ورود به دنیائی از آموزش بود. آموزش دیدن، آموزش شنیدن، آموزش قضاوت نکردن و مهمتر از همه آموزش تغییر از درون. در این میان راهنما چه واژه زیبا و قشنگی، راهنما برای من فقط یک استاد نبود، راهنما تکیه‌گاهی بود در روزهایی که ذهنم پر از ترس، خشم و ناامیدی بود.

کسی که شاید به‌گونه‌ای زندگی من‌را، زندگی کرده بود، اما به من یاد داد چگونه زندگی‌ام را درست زندگی کنم. راهنمای من به من یاد داد، مشکل من فقط شرایط بیرونی نبود، بزرگترین مشکل من، در نوع نگاه و تفکر من بود.

او به من یا داد مسئولیت احساساتم را بپذیرم، به جای کنترل کردن دیگران، خودم را بسازم. او به من یاد داد آرامش، نتیجه آموزش و عمل سالم است، نه نتیجه کنترل و اجبار. اگر امروز می توانم در جایگاه خدمتی باشم، اگر امروز حرمت‌ها و احترام به قوانین کنگره ۶۰ برایم خط قرمز است، همه و همه ریشه در آموزش هائی دارد که در کنگره یاد گرفتم.

راهنما گاهی با یک جمله کوتاه، مسیر ماه‌ها آشفتگی ذهن من را عوض می‌کرد، گاهی با سکوتش، من را وادار به فکر کردن می‌نمود، گاهی با قاطعیتش، مرز بین دلسوزی و وابستگی را به من نشان می‌داد.

هفته راهنما برای من فقط یک تبریک ساده نیست، یک مکث عمیق است برای دیدن اینکه از کجا به کجا رسیده‌ام. از روزهایی که در ترس بودم، به امروز که مسئولیت می‌پذیرم. از روزهایی که فقط دنبال مقصر می‌گشتم، به امروز که دنبال اصلاح و سازندگی خودم هستم. این مسیر، بدون آموزش‌های کنگره۶۰ و حضور راهنمایم، برای من ممکن نبود.

من به عنوان یک همسفر، قدردان انسانی هستم که نه من را وابسته به خود کرد، نه برایم تصمیم گرفت، بلکه من را توانمند کرد که به خود متکی باشم. قدردان راهنمای عزیزم برای صبوری‌، آموزش‌های پرمهر و محبتش و اینکه باور داشت می توانم تغییر کنم، حتی وقتی خودم باور نداشتم، هستم.

امروز اگر امید برایم واقعی است، اگر خدمت برای من افتخار است، ریشه در همان آموزش‌هایی دارد که با عشق دریافت کردم. از خداوند می‌خواهم توان قدردانی واقعی را به من بدهد، نه فقط با کلمات، بلکه با عمل سالم، با رعایت حرمت‌ها، با ادامه دادن مسیر آموزش و خدمت. سپاسگزارم از راهنمای عزیزم، که به من آموخت، تغییر ممکن است، به شرط آموزش، صبر و حرکت. هفته راهنما بر همه راهنمایان کنگره۶۰ مبارک!

نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: راهنمای تازه‌واردین همسفر الهام نگهبان سایت
همسفران نمایندگی یوسف تهران

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .