راهنما شمعی برای خروج از تاریکی اعتیاد

جلسه‌‌ی هشتم از دوره‌‌ی نهم از سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی طارم با استادی راهنما مسافر مهدی، نگهبانی راهنمای تازه‌واردین مسافر رسول و دبیری مسافر محمود با دستور جلسه‌‌ی « هفته راهنمایان (DST، تازه‌واردین، ویلیام، جونز، ورزش، موسیقی) » پنجشنبه ۳۰ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ راس ساعت ۱۶ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

ابتدا خدا را شاکرم که باز فرصتی نصیب من شد تا در کنگره ۶۰ حضور داشته باشم و آموزش ببینم. از نگهبان جلسه، گروه مرزبانی و ایجنت محترم شعبه سپاسگزارم که اجازه دادند در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم.  قبل از هر سخنی، برای سفر اولی‌هایی که خواسته‌ی درمان دارند امیدوارم با تلاش و کوشش خودشان به این خواسته برسند. دستور جلسه‌ی امروز، هفته‌ی راهنما می‌باشد. من هم به نوبه‌ی خودم این هفته را در راس به جناب آقای مهندس و همه‌ی راهنمایان کنگره ۶۰ تبریک و تهنیت عرض می‌کنم. اولین شرط ورود به کنگره ۶۰، این است که شخص باید مصرف‌کننده‌ی مواد مخدر باشد.

راهنماها هم یک روزی به عنوان تازه وارد از این در وارد کنگره ۶۰ شده‌اند و بعد طی کردن  سه جلسه  لژیون انتخاب کرده‌اند و یک سفری را سپری نموده‌اند. شرط خدمت کردن در هر جایگاهی از کنگره ۶۰ این است که ابتدا باید خوب سفر کنیم، و سفر ایده‌آلی داشته باشیم. در NGOهای دیگر کافیست که فقط مواد مصرف نکنید و از فردای قطع مصرف می‌توانید راهنما شوید. ولی در کنگره ۶۰ راهنما باید ابتدا خودش ۱۰ الی ۱۱ ماه سفر کند و بعد سفر سیگار انجام دهد و در تمام جایگاه‌های خدمتی، خدمت کند و بعد قبولی در آزمون کتبی و شفاهی می‌تواند به جایگاه راهنمایی برسد.

راهنما مثل شمعی است که می‌سوزد و کمک می‌کند تا کسانی که در تاریکی هستند به روشنایی برسند. منظور از سوختن یعنی راهنما علم و آگاهی خودش را در اختیار رهجو قرار می‌دهد. چون رهجو بدون کمک راهنما نمی‌تواند از اعتیاد خارج شود و اصلا بدون داشتن راهنما این اتفاق امکانپذیر نیست. علت اینکه ما چرا باید به راهنما احترام بگذاریم این است که اگر در بیرون یا در داخل کنگره ۶۰ وقتی شروع به احترام گذاشتن و سپاسگزاری کردن از شخصی می‌کنیم، پیوند محبتی بین ما و آن شخص شکل می‌گیرد و بدون این پیوند محبت قادر نیستیم از بند اعتیاد رها شویم.

استاد امین می‌فرمایند: انسان‌های ناسپاس و غرق در تاریکی، خوبی‌های دیگران را خیلی کوچک جلوه می‌دهند و در کل تاریکی اجازه نمی‌دهد ما خوبی‌ها و روشنایی رو ببینیم. و انسان سپاسگزار انسانی است که خوبی‌ها و حسن‌های دیگران را می‌بیند. من انتظارم از یک شخص سفر اولی این است که  فقط باید روی درمان خودش تمرکز کند و حتما باید خودش را با قوانین کنگره ۶۰ وفق دهد. اگر ما چیزی را که می‌دانیم با هستی به اشتراک بگذاریم، هستی هم همان چیزی را که می‌داند با ما به اشتراک می‌گذارد.

چیزی که در کنگره ۶۰ خیلی مهم می‌باشد حس است و آقای مهندس در اکثر سخنرانی‌های خودشان همیشه راجع به حس صحبت می‌کنند، و این حس است که کار را  به خوبی پیش می‌برد. علت اینکه یک رهجو در لژیون حالش خوب می‌شود این است که آن حس خوب در لژیون جریان دارد و اگر آن حس نباشد شخص نمی‌تواند از تاریکی خارج شود. از این که به صحبت‌های من توجه نمودید از همه‌ی شما ممنونم.

ضیافت افطاری مسافران شعبه‌ی طارم، در ماه مهمانی خدا

سایت خبری نمایندگی طارم