دلنوشته

اکنون که قدم در مسافرتی گذاشتم که باید از مدار ۶۰ درجه زیر صفر عبور کنم. از مداری که ۲۰ سال قندیل‌های یخ آن تا عمق جانم فرو رفته است و مرا به درختی که از درون پوسیده است تبدیل نموده. پس چگونه خواهم توانست این زمستان که پوشیده از قله‌های یخبندان کشیده است را پشت سر بگذارم.
خدایا ابتدا به تو پناه می‌برم و از تو یاری می‌جویم سپس با اطمینان دستانم را در دستان پر از محبت شما راهنمای خوبم گره می‌زنم. دستانی که پر از حلقه‌های نور و دانش و دانایی است. دستان پرتوانی که باید با محبت گره می‌خورد، پس دستانم را به دستانت گره می‌زنم تا از این زمستان سرد تاریک مرا عبور دهی و در آن سوی دیگر در بهاری که پر از شکوفه و سبزی است تولدم را با تو خوبم جشن بگیریم انشاالله. در پایان هفته راهنما را به شما تبریک عرض می‌کنم.

مسافر الیاس لژیون چهارم

راهنما مسافر محسن