فرمان‌بردار باش، اجرا کن و اعتماد داشته باش

هفتمین جلسه از دوره هشتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی رضوی ویژه مسافران با استادی راهنمای محترم مسافر یحیی، نگهبانی موقت مسافر ناصر و دبیری مسافر رضا با دستور جلسه «هفته راهنما» پنج‌شنبه ۳۰ بهمن‌ سال 1404 در ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان یحیی هستم یک مسافر
همیشه دوست داشتم از آن چیزی که هستم بالاتر باشم؛ می‌خواستم حالم بهتر شود. اما غرور و منیّت باعث شد از «بهشت سلامتی» فاصله بگیرم. کم‌کم از دوستانم دور شدم و وارد مسیر اعتیاد شدم؛ مسیری که باعث شد خیلی چیزها را از دست بدهم.
وقتی وارد کنگره ۶۰ می‌شویم، به نظر من اولین قدم این است که منیّت و غرور را کنار بگذاریم. اگر تسلیم راهنما باشیم، می‌بینیم چشمه‌های معرفت، بخشش و توانایی که در درونمان هست دوباره شروع به جوشش می‌کند.

برای من در سفر اول، مهم‌ترین اصل «تسلیم بودن در برابر راهنما» بود؛ قاطی‌نکردن در مسیر درمان و اجرای دقیق دستورها. چرا؟ چون راهنما در کنگره ۶۰ به‌سادگی راهنما نشده است. او آموزش‌دیده، امتحان‌داده و مراحل زیادی را پشت سر گذاشته است.
از تجربه شخصی خودم بگویم؛ سال ۱۳۹۸ راهنمایم به من گفت: «تو باید راهنما شوی» همان‌جا این بذر در وجودم کاشته شد. از سال ۹۸ تا ۱۴۰۰ که یک سال از رهایی‌ام گذشت، برای شرکت در آزمون راهنمایی تلاش کردم. بسیار خواندم؛ اما قبول نشدم. بااین‌حال ناامید نشدم. دوباره تلاش کردم.
هفت ماه مانده به آزمون، با تمام توان شروع به مطالعه کردم. منابعی مثل کتاب «۶۰ درجه»، «۱۴ مقاله»، «عشق چیست»، جزوات و پروتکل‌ها و ده‌ها سی‌دی آموزشی. واقعاً آزمون راهنمایی از یک کنکور سراسری هم سخت‌تر است؛ چون فقط قبولی در آزمون کتبی نیست.

بعد از قبولی، تازه مراحل تأیید صلاحیت آغاز می‌شود؛ امضاگرفتن از خدمتگزاران، تأیید مرزبانی، ارسال مدارک به تهران و شرکت در مصاحبه. حتی کوچک‌ترین جزئیات هم بررسی می‌شود. تازه بعد از عبور از همه این مراحل است که شال راهنمایی اعطا می‌شود.
یادم هست روزی که خبر قبولی‌ام را دادند، در بلوار بهمن داخل ماشین بودم. آن‌قدر خوشحال شدم که انگار پاهایم به زمین نمی‌رسید. چرا؟ چون اجازه خدمت نصیبم شده بود؛ و این اجازه را خداوند به هر کسی نمی‌دهد.
به همین دلیل می‌گویم قدر راهنمای خود را بدانیم. راهنما کسی است که راه را رفته و امروز نمایانگر آن مسیر است. من همین‌جا از راهنمای عزیزم تشکر می‌کنم؛ اگر ایشان نبودند، معلوم نبود امروز کجا بودم و چه وضعیتی داشتم.
در کنگره ۶۰ حتی نمره قبولی هم استاندارد بالایی دارد؛ نمره‌های معمولی کافی نیست. این سخت‌گیری برای این است که راهنما بتواند با یک پروتکل مشخص و علمی، رهجو را هدایت کند.
پس وقتی می‌گویند راهنمایت را انتخاب کن، یعنی فرمان‌بردار باش، اجرا کن و اعتماد داشته باش؛ تا بتوانی سفر اولت را به‌سلامت به پایان برسانی و به حال خوش برسی.

ممنون از همه شما که با سکوت زیبایتان گوش دادید

تایپ و ویرایش: مسافر محمد لژیون پنجم
ارسال خبر: مسافر حسن
مرزبان خبری: مسافر مصطفی