راهنما مانند شمعی است که اگر روشن نشود، نوری به کسی نمی‌دهد.

"بنام قدرت مطلق"

سومین جلسه از دوره دوم لژیون سردار کنگره ۶۰ نمایندگی لواسان با استادی مسافر دنور محسن و نگهبانی مسافر مصیب و دبیری مسافر منصور با دستور جلسه " هفته راهنما "  مورخ ۲۷ بهمن ۱۴۰۴ راس ساعت ۱۴:۳۰ آغاز بکار نمود.

خلاصه سخنان استاد: 

سلام دوستان، محسن هستم، یک مسافر. خدا را شاکر و سپاسگزارم بابت فرصت این خدمت و برگزاری این جلسه؛ جلسه‌ای که پیش از ماه مبارک رمضان برگزار می‌شود. درباره دستور جلسه امروز سه مطلب آماده کرده بودم: یکی درباره هفته راهنما که از مهم‌ترین دستور جلسات کنگره است، دیگری درباره فرارسیدن ماه مبارک رمضان که در پیش داریم، و سومی درباره لژیون سردار. قرار بود این سه موضوع را جداگانه مطرح کنم، اما اکنون ناچارم آن‌ها را به‌صورت ترکیبی و در زمانی کوتاه بیان کنم تا بیش از سه دقیقه طول نکشد.

راهنما مانند شمعی است که اگر روشن نشود، نوری به کسی نمی‌دهد. این شمع باید افروخته شود تا بتواند نور و روشنایی ایجاد کند و مسیر رهجو یا افراد دیگر را روشن سازد. آن نور چیست؟ همان دانشی است که در اختیار رهجوها و دیگران قرار می‌گیرد تا بتوانند سفرشان را ادامه دهند. راهنما در طول سفر، تجربه و آموزش را در اختیار بچه‌ها می‌گذارد؛ می‌تواند تشویق کند، می‌تواند پهلوان بسازد و می‌تواند زمینه مشارکت و خدمت در کنگره را فراهم کند تا افراد در مسیر رشد باقی بمانند.

ما در کنگره ۶۰ شعاری داریم که به آن اعتماد می‌کنیم؛ چه از نظر دینی و چه از نظر علمی، موضوع «دریافت و پرداخت» اصلی اساسی است. حتی اگر نگاه دینی هم نداشته باشیم، از نظر علمی ثابت شده است که سیستم هستی بر پایه گرفتن و دادن بنا شده است. خداوند می‌فرماید در ماه رمضان پاداش می‌دهد؛ ما نیز به دنبال آن پاداش هستیم. شاید آن پاداش، سلامتی جسم و جان باشد؛ شاید همان رهایی از بیماری‌ها باشد. چه جایزه‌ای بالاتر از این؟

ماه رمضان فقط ظاهر و روزه‌داری نیست؛ باطنی عمیق دارد. اگر اشتباه نکنم، مهندس حدود چهل‌وچند سال پیش سفرشان را با همین موضوع آغاز کردند و فرمودند که تا امروز نیز آن را ادامه داده‌اند. حتی درباره آشپزی در ایام تاسوعا و عاشورا و افطاری ماه رمضان صحبت کرده‌اند. در این موضوع درس‌های زیادی نهفته است. یکی از درس‌ها یاد گرفتن کار و مهارت، مانند آشپزی است. درس دیگر، کار گروهی است؛ اینکه یک گروه هماهنگ شوند تا حرکتی شکل بگیرد. و درس مهم‌تر اینکه وقتی یک نفر مسئول کاری است، دیگران بی‌مورد دخالت نکنند و اجازه دهند همان فرد مسئول تصمیم بگیرد. همان‌گونه که در کنگره، با وجود دیده‌بانان و ساختار مشخص، در نهایت تصمیم نهایی با مهندس است؛ در آشپزخانه هم حرف آخر را آشپز می‌زند. این‌ها همه آموزش است و برای پیشبرد امور شکل گرفته است.

درباره لژیون سردار نیز مطلبی آماده کرده بودم. اگر درست به خاطر داشته باشم، جمله‌ای مطرح شد که «هستی بر مبنای دریافت و پرداخت بنا شده است؛ نه فقط بگیریم و نه فقط بدهیم؛ هم گیرنده باشیم و هم فرستنده.» راهنما هرچه دریافت کرده است، اکنون در حال پرداخت آن است تا این مسیر ادامه یابد. اگر لژیون سردار فعال باشد، ساختار نیز آباد می‌ماند؛ اما اگر ساکنان یک بنا خراب باشند، آن بنا نیز رو به خرابی می‌رود. این اصلی مسلم است.

شاید برخی از ما در انجام تعهداتمان کوتاهی کرده باشیم؛ خود من هم سهل‌انگاری داشته‌ام. اما گاهی یک تلنگر لازم است تا دوباره به مسیر بازگردیم. وقتی می‌بینیم چند نفر پیش‌قدم می‌شوند، این می‌تواند برای دیگران نیز انگیزه باشد تا ادامه راه را انجام دهند. زمان کم است و فرصت‌ها زود می‌گذرند.

از همه شما سپاسگزارم.

عکاس : مسافر مجتبی 

تایپ و بارگذاری : مسافر مصطفی 

مرزبان خبری : مسافر محسن