من از راهنمای خود درس گذشت می‌آموزم

اگر کسی را یافتی که در لبخندت اندوهت را دید، در سکوتت حرف‌هایت را شنید و در خشمت محبتت را حس کرد، بدان که او بهترین دارایی زندگی توست. هفته راهنما را به باگذشت‌ترین، صبورترین و استوارترین راهنمای ویلیام‌وایت همسفر سوگل صمیمانه تبریک عرض می‌کنم. مسیر زندگی من پیش از ورود به کنگره‌۶۰ غرق در تاریکی بود؛ اما مسیر مقدس کنگره و آموزش‌های آن دلیل نور و روشنایی زندگی‌ام شد.

راهنمای ویلیام‌وایت همسفر سوگل راه را برای من روشن کرد. دست مرا گرفت، از خشم‌های من گذشت و با مهر و عشق مرا تعلیم داد تا از تاریکی‌های جهل و ناآگاهی خود خارج بشوم. روزهایی بود که با حال خراب و ناامیدی در جایگاه مسافر در لژیون ویلیام‌وایت حاضر می‌شدم. روزهایی که طوفان سهمگین اعتیاد به نیکوتین مرا در گردباد خود اسیر کرده بود و در چنگال‌های اهریمن گرفتار بودم؛ اما در تمام آن لحظات، ندای درون من فقط شما را صدا می‌زد.

شما به من آموختید چگونه با عشق و محبت از یخبندان وجود خود رها بشوم و درس انسانیت بیاموزم. راهنمای ویلیام‌وایت همسفر سوگل ممنونم که با آموزش‌های سرشار از عشق و خلوص شما آموختم هرگاه خسته شدم و بریدم یک جمله می‌تواند مرا برای ادامه دادن و ماندن در مسیر زندگی نجات دهد و آن جمله این است: همیشه در پناه خداوند هستم و خداوند هرگز مرا فراموش نمی‌کند.

هر بار که در لژیون ویلیام‌وایت حضور می‌یابم از شما درس گذشت، ایثار، صبر، تلاش و داشتن خواسته‌ای قوی برای رهایی از بند نیکوتین می‌آموزم. در چشمان پرفروغ شما چیزی جز مهر مادری که نگران فردای فرزند خویش است و عشقی خالص نمی‌بینم. شما در این جایگاه به من آموختید که اگر خشم بورزم، بد باشم، در بند باشم یا گرفتار منیت بشوم عشق را نخواهم یافت. من از شما آموختم که روزی اگر راهنمای ویلیام‌وایت بشوم همچون شما رفتار کنم.

روزی که برای نخستین بار وارد لژیون شدم همچنان سودای مصرف در سر داشتم و گمان می‌کردم اگر سیگار، فندک و ویپ همراه من باشد آرامش بیشتری خواهم داشت، می‌توانم در لژیون DST و گروه خانواده بمانم و خدمت کنم؛ اما شما با دلسوزی و مهربانی مادرانه دست مرا در عمق تاریکی اعتیاد به نیکوتین گرفتید و آگاهانه مانع سقوط من شدید. به من فهماندید که تا زمانی که مصرف‌کننده باشم نمی‌توانم در جایگاه واقعی خود قرار بگیرم.

شما به من گفتید: درست می‌شود، خوب می‌شوی، رها می‌شوی. امیدت را به خداوند یکتا از دست نده و در جهت ارزش‌ها قدم بردار. در آن لحظه نوری در تاریکی‌های خود دیدم، توبه کردم، به سوی نور بازگشتم و سر بر سجده خداوند نهادم که امروز به عنوان مسافر نیکوتین در لژیون ویلیام‌وایت شاگردی شما را می‌کنم. نمی‌دانم چگونه قدردانی کنم، آیا تنها با یک پاکت؟ مشخصاً خیر.

این رسم کنگره۶۰ است؛ اما قدردانی حقیقی از تمام محبت‌هایی که در تن و جان من ریشه دوانده و هر لحظه مرا به رهایی نزدیک‌تر می‌کند آن است که با افتخار و سربلندی مسافر نیکوتین بمانم و پس از رهایی با شال زیبای سرمه‌ای در جایگاه راهنمایی بنشینم و همچون شما درس ایثار، صبر، عشق، معرفت، صراط مستقیم، تلاش، پشتکار و رهایی را به انسان‌های دربند بیاموزم. هر بار که شما را می‌بینم، سرشار از تلاش، انسانیت و رفتار خداپسندانه هستید. هفته راهنما را به تمامی راهنمایان کنگره۶۰، راهنمایان DST، ویلیام‌وایت و تغذیه تبریک و شادباش عرض می‌کنم.

نویسنده: مسافر نیکوتین نازنین مریم رهجوی راهنمای ویلیام‌وایت همسفر سوگل (نمایندگی صالحی)
رابط خبری: مسافر نیکوتین سمانه رهجوی راهنمای ویلیام‌وایت همسفر سوگل (نمایندگی صالحی)
ارسال: نگهبان سایت راهنمای ویلیام‌وایت همسفر هایده (نمایندگی فردوسی مشهد)
گروه همسفران ویلیام‌وایت کنگره۶۰