مصاحبه با راهنمای لژیون دوم DST و ویلیام وایت، آقای حسین

سلام، خدا قوت عرض می‌کنم خدمت آقای حسین. هفته راهنما را صمیمانه به شما تبریک می‌گویم.

سؤال: لطفاً خودتان را معرفی نمایید و بفرمایید چه مدتی است در جایگاه راهنما خدمت می‌کنید؟
سلام دوستان حسین هستم، یک مسافر. آخرین آنتی‌ایکس مصرفی هروئین شیشه، سفر اول ۱۴ ماه و ۳ روز، راهنما مسافر علیرضا، ورزش در کنگره والیبال، رهایی ۶ سال و ۳ ماه؛ در ادامه سفر سیگار داشتم، ۱۰ ماه ۱ روز به راهنمایی مسافر اصغر، رهایی ۵ سال و ۳ ماه.
سؤال: لطفاً کمی در مورد رابطه بین خدمت کردن و رسیدن به حال خوش توضیح دهید؟
ما در کنگره ۶۰ یاد گرفتیم که اگر بخواهیم به حال خوش برسیم، باید خدمت کنیم. خدمت کردن علاوه بر اینکه به ما انرژی می‌دهد، ما را وارد چالش‌هایی می‌کند. این چالش‌ها باعث می‌شوند نقاط ضعف و نقص‌های خود را بشناسیم. وقتی نقص‌هایمان را شناختیم و برای برطرف کردن آن‌ها تلاش کردیم، رشد می‌کنیم. این رشد درونی باعث می‌شود به حال خوش برسیم. درواقع، خدمت کردن نعمتی می باشد که ما را با خودمان آشنا می‌کند و مسیر رشد را برای ما هموار می‌سازد.
سؤال: نظر شما در خصوص سفر سیگار به‌عنوان یک مکمل در درمان اعتیاد چیست؟
من بارها در جلسات گفته‌ام وقتی فرد وقت، انرژی و زندگی خود را صرف درمان می‌کند، از تفریح، خانواده و کار می‌گذرد، پس طبیعتاً انتظار داریم نتیجه‌ی خوبی بگیرد. اگر سیگار او به‌درستی درمان نشود، حتی اگر وارد سفر دوم شود، بازهم ممکن است تحت تأثیر مواد قرار گیرد یا نتواند مشکلاتش را مدیریت کند. وقتی سیگار درمان شود، انرژی فرد آزاد می‌شود و می‌تواند تمرکز بیشتری روی بازسازی جسم و روان خود داشته باشد. بنابراین، بهتر است که شخص هم‌زمان با سفر اول، روی درمان سیگار نیز کار کند تا مسیر بهتری برای وی شکل گیرد.
سؤال: به نظر شما راهنما چگونه می‌تواند عدالت را به رهجوی خود آموزش دهد؟
راهنما از طریق کار روی خودش می‌تواند عدالت را منتقل کند. وقتی راهنما خودش عدالت را در رفتار و گفتار رعایت می‌کند، رهجو نیز آن را می‌آموزد. عدالت تنها با گفتن به دیگران ایجاد نمی‌شود، بلکه با عمل راهنما شکل می‌گیرد.
سؤال: چه نشانه‌هایی به ما می گوید که تعادل در جسم، روان و جهان‌بینی فرد در حال شکل‌گیری است؟
زمانی که یک فرد آموزش می‌بیند و روی خودش کار می‌کند، نشانه‌هایی ظاهر می‌شود، درواقع فرد از درون قوی شده و دیگر از تأثیرات بیرونی به‌راحتی آزرده نمی‌شود. این یعنی سه مؤلفه‌ی جسم، روان و جهان‌بینی هم‌زمان در حال رشد و تعادل هستند.
صحبت پایانی:
فکر نمی‌کنم هیچ مسیری ارزشمندتر از مسیر کنگره ۶۰ وجود داشته باشد. خدا را شکر می‌کنیم که این مسیر را داریم و از نعمت آموزش و رشد بهره‌مندیم.

ویرایش: مسافر امیر (لژیون دوم)
مصاحبه و تنظیم: همسفر علی (لژیون دوم)
عکس: مسافر رضا ( لژیون دوم )

ارسال: مسافر محمود (دبیر سایت)