راهنماست که مسیر را نمایان می‌کند

جلسه چهاردهم از دوره دوازدهم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، ویژه مسافران نمایندگی یوسف با استادی راهنمای محترم مسافر مجید، نگهبانی مسافر یوسف و دبیری مسافر امیرحسین با دستور جلسه "هفته راهنما"  روز چهارشنبه مورخ 29 بهمن‌ماه ۱۴۰۴، رأس ساعت 15:30 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

از پارک که بازمی‌گشتم، اعضای NA را می‌دیدم. زمانی که جلسه ما به پایان رسیده بود، اعضای NA تازه در حال آمدن بودند. اندکی به گفت‌وگوهایشان گوش سپردم. راهنماها به رهجویان خود توصیه می‌کردند که یک ماه در منزل بمانند و تنها از طریق تماس تلفنی با راهنمایشان در ارتباط باشند. برایم شگفت‌آور بود که چگونه تصور می‌کنند می‌توان بدون خروج از منزل و صرفاً از راه ارتباط تلفنی، اعتیاد را درمان کرد.

در همان لحظه، به روزهای پیش از ورودم به کنگره فکر کردم؛ زمانی که سردرگم بودم و نمی‌دانستم چگونه باید مسیر را بیابم. این راهنمای کنگره بود که راه را به من نشان داد و مسیر درست را پیش رویم قرار داد.

این هفته پاکتی به راهنمایانم تقدیم کردم و از آنان قدردانی نمودم؛ اما زمانی که در مترو بودم و به سی‌دی گوش می‌دادم، بار دیگر به یادشان افتادم. همان‌جا با مهندس تماس گرفتم و مجدداً مراتب سپاس و قدردانی خود را ابراز کردم.

در کنگره، هرچند این ما هستیم که گام‌ها را برمی‌داریم، اما این راهنماست که جهت صحیح حرکت را نشان می‌دهد. شاید تلاش رهجو در صورت آشکار نمایان باشد و زحمات راهنما در صورت پنهان.

در ابتدا با آقای مهندس سفر جونز می‌کردم، اما به دلیل مشغله فراوان ایشان و کمبود وقت برای رسیدگی به رهجویان، ناچار شدم راهنمای دیگری انتخاب کنم. هنگامی که راهنمای جدیدم را برگزیدم، در آغاز چنین می‌پنداشتم که بیش از او می‌دانم و خودم بهتر می‌توانم سفر کنم؛ اما این چیزی جز منیت نبود. اگر خواهان رسیدن به نتیجه هستیم، باید منیت را کنار بگذاریم و قدردان راهنمای خود باشیم.

ضبط صدا: مسافر محمدرضا، خدمتگزار سایت
عکاس: مسافر محمد امین، خدمتگزار سایت
تایپ، ویرایش و بارگذاری: مسافر پدرام، خدمتگزار سایت