آب دادن به زمین های تشنه

در کتاب شریفه آمده است که خوب به طبیعت نگاه کنید و بیاموزید. یک دوستی می‌گفت: کوه انرژی زیاد دارد، درست می‌گفت وقتی به کوه می‌رویم، سرحال می‌شویم و انرژی خاصی می‌گیریم این به دلیل آن است که کوهستان سرشار از انرژی است؛ قبلاً گفته شد که اگر چند تا کوه کنار هم با ارتفاع زیاد باشند، دما خیلی افت نمی‌کند؛ زیرا بازتاب نور خورشید را از هم دریافت می‌کنند؛ مثل رشته‌کوه هیمالیا. یکی دیگر از ویژگی‌های قله سردی و تاریکی است، اگر انسان‌هایی که مثل قله سرد هستند بیایند مثل کوه‌ها کنار هم قرار بگیرند و یک لژیون را تشکیل بدهند، به‌مرورزمان از بازتاب نور گرم، یخ‌هایشان آب شده و به چرخه زندگی برمی‌گردند.

تغییرات آب‌وهوایی در کوهستان شدید است؛ به فاصله چند ساعت چندین درجه تغییر می‌کند. خاصیت دیگر کوه این است که منبع آب شیرین جهان هستند؛ یعنی اگر کوه‌ها را صاف کنند، تمام رودخانه‌ها و آب شیرین از بین می‌رود. ما در روی ماده مذاب در حال زندگی هستیم اگر چند کیلومتر پایین برویم به مواد مذاب می‌رسیم و کره زمین لایه‌نازکی دارد که ما را از این مواد در امان نگه می‌دارد، این پوسته در حال حرکت است و جاهایی که پوسته ضعیف‌تر است می‌لرزد و باعث زلزله می‌شود.

اگر کوه‌ها نبودند زلزله‌ها بیشتر می‌شد، وجود کوه‌ها جلوی ارتعاشات زیادی را می‌گیرد. در سیستان و بلوچستان که منطقه بسیار کم آب و خشکی است و بارندگی در آنجا به‌شدت کم است؛ یک کوهی وجود دارد به نام تفتان که در اطراف کوه باغ‌های سرسبز وجود دارد، خاصیت کوه‌ها این است که مثل آهن‌ربا آب‌ها را جذب می‌کند و باعث بارندگی در آن مکان می‌شود. ممکن است سؤال پیش بیاید که آیا انسان‌ها به کوه شباهت دارند؟ وقتی صور پنهان انسان شروع به رشد می‌کند، کم‌کم ارتفاع و قد می‌کشد و سر به آسمان‌ها می‌گذارد که البته این نیاز به زمان دارد. جذب ابرها توسط کوه‌ها مانند جذب نزولات آسمانی و برکات توسط انسان‌ها است. انسان نمی‌تواند به مطالب سماوی دست پیدا کند؛ مگر اینکه در صور پنهانش رشد داشته باشد و تبدیل به کوه شده باشد، انسان‌هایی که مثل کوه باشند و رشد کنند اسم‌هایشان در تاریخ ثبت و ماندگار می‌شود؛ ولی باید مراحلی را طی کند و این خواسته در درونشان باشد؛ اما انسان در هر سطحی باشد می‌تواند به جامعه خدمت کند، همان‌طور که درخت برای طبیعت مفید است. اگر انسان تپه باشد نمی‌تواند و نمی‌شود؛ مثلاً شخصی مثل انیشتین که گره‌های زمان خودش را حل می‌کند، این برای آن است که در صور پنهان خودش در واقع کوه بلندی است.

کسانی که برای بشریت خدمت می‌کنند؛ آنها روی خودشان خیلی کار و زحمت کشیدند تا توانستند به این نقطه برسند و کاری انجام دهند؛ بنابراین این کار شانسی نبوده است. اگر ما می‌خواهیم کاری انجام بدهیم، به‌جای اینکه حسادت یا غبطه بخوریم؛ روی خودمان کار کنیم و مشکلات درونمان را حل کنیم تا آرام‌آرام بتوانیم قد بکشیم، این دیدگاه باعث می‌شود انسان از قیاس بی‌مورد صرف‌نظر کند و بیشتر تمرکز را روی خودش بگذارد.

کوهستان خیر، خوبی و امواج مثبت را به سمت خودش جذب می‌کند برای همین حال آدم را عوض و باعث شادی و شعف می‌شود. امیدوارم روزی برسد که ما تبدیل بشویم به کوه‌های سر به فلک کشیده نه به جهت تفاخر به انسان‌ها بلکه به جهت‌دادن آب شیرین به انسان‌های دیگر تا باعث حیات و زندگی بشود در غیر این حالت کوه بودن یا جایگاه‌ها اهمیتی ندارند.

در کنگره، اگر محبت جلو باشد و جایگاه‌ها در مرتبه بعدی، آن کار به‌خوبی انجام می‌شود؛ در واقع همان محبت، دادن آب به زمین‌های تشنه است.

منبع: سی دی «کوه» از دکتر امین دژاکام
نویسنده: مرزبان همسفر زهرا
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر پروانه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی آبیک