راهنما، نوری برای ادامهٔ راه

گاهی در مسیر زندگی، انسان با افرادی روبه‌رو می‌شود که حضورشان نه فقط آرامش‌بخش، بلکه یادآور روشنایی یک مسیر است. کسانی که کلامشان نه‌تنها راه را نشان می‌دهد، بلکه نفسِ گفت‌وگو با آنان خود نوعی حرکت است؛ حرکتی به سمت فهم عمیق‌تر، نگاه مهربان‌تر و زیست مسئولانه‌تر. پیش از آنکه پرسش‌وپاسخ باشد فرصتی است برای دیدن، شنیدن و لمس‌کردن بخشی از تجربیات و دانشی که از مسیر خدمت تهذیب شده و به‌دست‌آمده است.

در هفتهٔ راهنما، توفیق آن را داشتیم که در حضور راهنما همسفر اعظم و راهنما همسفر آمنه، گفت‌وگویی پیرامون «هفته راهنما» انجام دهیم. از شما دعوت می‌کنیم با همراهی در این گفت‌وگو، از نگاه ارزشمند این دو عزیز بهره‌مند شوید.

همسفر اعظم و مسافرشان محمد با دوازده سال سوءمصرف مواد وارد کنگره شدند. آخرین آنتی ایکس شیره و تریاک بود که به مدت ده ماه وهجده روز، با متد DST و داروی OT با راهنمایی مسافر داوود و همسفر زهرا، سفر کردند، در حال حاضر به لطف خداوند و دستان پر مهر آقای مهندس، هشت سال ویک ماه است که از بند مواد آزاد و رها هستند. رشته ورزشی مسافرشان تنیس‌روی‌میز و رشته ورزشی همسفر اعظم هم تنیس‌روی‌میز است. همسفر اعظم در جایگاه‌های خدمتی، راهنمای تازه‌واردین، سردار، نگهبان، دبیری، مسئول امتحانات خدمت کردند و در حال حاضر در جایگاه راهنمای DST مشغول به خدمت هستند.

۱: انگیزه شما برای شرکت در آزمون راهنمایی چه بود و پس از قبولی و تشکیل لژیون چه احساسی داشتید؟

انگیزه من از شرکت در آزمون راهنمایی، رسیدن به جایگاه مقدس راهنمایی بود تا بتوانم ذره‌ای از خدمتی را که کنگره به من و مسافرم کرده بود جبران کنم و آن عشق و محبتی را که به من هدیه شده بود، با خدمت به هم‌نوعانم منتقل نمایم.پس از قبولی و تشکیل لژیون، احساس شادی و هیجانی وصف‌ناشدنی داشتم؛ به‌گونه‌ای که در پوست خود نمی‌گنجیدم.

۲: زیباترین تعریفی که شما از واژه «راهنما» دارید چیست؟

شعله‌ی شمعی برافروخته در دل تاریکی، نمایانگر راه و مسیر عاشقی.

۳: مهم‌ترین دستاورد شما در این جایگاه چه بوده است؟

کسب معرفت در مسیر درک غایت خلقت، تزکیه جسم و جان، برگزیده شدن برای کمک به بشریت و پرورش رهجویانی خدمت‌گزار.

۴: خدمت در کنگره چگونه می‌تواند موجب تغییر در حس و جهان‌بینی افراد شود؟

خدمت در مسیر عاشقی، خواه‌ناخواه بذر عشق را در دل انسان می‌کارد و رفت‌وآمد به این مکان مقدس، صبر را در وجود انسان تقویت می‌کند تا میوه درخت عشق به بار بنشیند.
دریافت حس‌های مثبت و تغییر دیدگاه و جهان‌بینی، به منزله آب و مواد مغذی برای رشد این درخت است. این حس‌های مثبت، نهال عشق را در دل انسان به درختی نیرومند تبدیل می‌کند که تا اعماق قلب ریشه می‌دواند و آن‌چنان مستحکم می‌شود که هیچ‌چیز نمی‌تواند آن را از بین ببرد. از همین رو، کسانی که این محبت را در قلب خود دارند، بدون هیچ منتی، خالصانه و عاشقانه خدمت می‌کنند.

۵: برداشت شما از این جمله چیست؟کسی که در مسیر ارزش‌ها قدم برمی‌دارد، دیر یا زود مورد حمایت خداوند قرار می‌گیرد؟

این جمله، مصداقِ این بیت است: «تو نیکی می کن و در دجله انداز که ایزد در بیابانت دهد باز»

کسی که به دیگران خوبی می‌کند و این کار را بی‌منت و بی چشم داشت انجام می‌دهد، حتی اگر طرف مقابل خوبیِ او را جبران نکند، خداوند قطعاً آن محبت و عشق را به او بازمی‌گرداند. چه‌بسا در جایی که گمانش را هم نمی‌برد، خداوند مونسِ او شود، دستش را بگیرد و گره از کارش بگشاید. 

همسفر آمنه در جایگاه‌های خدمتیِ راهنمای تازه‌واردین دنور در سال‌های ۱۴۰۱، ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ و سردار از سال ۹۶ تا ۱۴۰۰ و ۱۴۰۴ و دبیر جلسات راهنماییِ نمایندگی بویین‌زهرا خدمت کردند.

۱_انگیزه شما برای شرکت در آزمون راهنمایی چه بود و پس از قبولی و تشکیل لژیون چه احساسی داشتید؟

در ابتدای شرکت در آزمون راهنمایی، تنها هدفم این بود که به سخن راهنمایم گوش دهم و از او تبعیت کنم. اما پس از قبولی، احساسی در درونم شکل گرفت؛ حسی که می‌گفت قرار است در مسیری قدم بگذارم که برایم ناشناخته است. با تشکیل لژیون و همراهی رهجوهایم، آموزش دیدم و آرام‌آرام به آن‌ها وابسته شدم.

۲_زیباترین تعریفی که شما از واژه راهنما دارید چیست؟

راهنما یعنی چراغ راه؛ نوری که مسیر را روشن می‌کند و مانع گم شدن می‌شود.

۳_مهم‌ترین دستاورد شما در این جایگاه چه بوده است؟

تفاوت یک معلم و یک راهنما در این است که راهنما در بستری بذر می‌کارد که شاید زمینش آلوده و حتی لم‌یزرع باشد. او بذر محبت خود را می‌کارد و آن را با عشق و صبوری آبیاری می‌کند تا به نهالی تبدیل شود. نهالی که خود ثمر می‌دهد و به‌صورت دایره‌وار گسترش می‌یابد و شعاع بیشتری پیدا می‌کند.

۴_خدمت در کنگره چگونه می‌تواند موجب تغییر در حس و جهان‌بینی افراد شود؟

من، آمنه، از زمانی که خدمت را آغاز کردم، به‌ویژه خدمت راهنمایی چه برای تازه‌واردین و چه در بخش DST، مسیر تغییر را در خودم احساس کردم. زیرا وقتی مطلبی را به دیگران آموزش می‌دهی، باید ابتدا آن را در وجود خودت اجرا کرده باشی.

۵_برداشت شما از این جمله چیست؟ کسی که در مسیر ارزش‌ها قدم برمی‌دارد، دیر یا زود مورد حمایت خداوند قرار می‌گیرد؟

باید به این باور برسیم که مشکلات و گرفتاری‌های ما در برابر عظمت خداوند بسیار کوچک‌اند. مسیر ارزش‌ها، مسیر نور و روشنایی است و خداوند خود نور است. پس اگر در مسیر ارزش‌ها حرکت کنم، در حقیقت رو به سوی خداوند دارم و از حمایت او برخوردار خواهم شد.

طراحِ سؤال و مصاحبه‌کننده: همسفر معصومه، رهجوی راهنما همسفر آمنه (لژیونِ دوم)

عکاس: همسفرِاعظم شریف، رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون یکم)

بارگذاری: همسفر فریبا، دبیر سایت، رهجوی راهنما همسفر آمنه(لژیون دوم)