اساس و پایه‌ کائنات بر مبنای استاد و شاگردی است

چهاردهمین جلسه از دوره اول سری جشن‌های کنگره ۶۰ نمایندگی شفا مشهد، به استادی راهنمای محترم مسافر رضا، نگهبانی مسافر مهدی و دبیری مسافر حمید با دستور جلسه " جشن هفته راهنما" روز سه‌شنبه 28 بهمن ماه 1404 ساعت 15 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان رضا هستم مسافر
اول از همه، هفته‌ راهنما را به جناب آقای حسین دژاکام که راهنمای همه‌ ما هستند تبریک عرض می‌کنم، و همچنین به همکاران خودم در شعبه‌ شفا تبریک می‌گویم. ان‌شاءالله خدماتی که انجام می‌دهند در زندگی‌شان جاری و ساری باشد.
درباره‌ دستور جلسه‌ امسال، جشن هفته‌ راهنما به‌دلیل شرایط موجود کمی متفاوت شده است، طبق سنوات گذشته، تمام ساعت جلسه به جشن اختصاص داده می‌شد، راهنماهای عزیز به جایگاه دعوت می‌شدند، از طرف گروه مرزبانی تقدیر و تشکر انجام می‌شد و لوحی که آقای مهندس با امضای خودشان اهدا می‌کردند تقدیم عزیزان می‌شد، اما امسال به‌دلیل شرایط موجود این برنامه‌ها را نداریم، جلسه به روال عادی برگزار می‌شود، قانون سبد یازدهم نداریم، ولی بعد از جلسه، سرِ لژیون هر رهجو با پاکت از راهنمای خود تقدیر می‌کند، پذیرایی هم خواهد بود که مرزبانان هر زمان صلاح بدانند انجام می‌دهند.
به‌صورت خلاصه درباره‌ هفته‌ راهنما صحبت کنم، در روزنامه‌ امید، چندین سال پیش آقای مهندس حسین دژاکام مصاحبه‌ای داشتند. خبرنگار از ایشان پرسید آیا خودتان هم راهنما داشته‌اید؟ ایشان پاسخ جالبی دادند که برای من بسیار قابل‌توجه بود. فرمودند اساس و پایه‌ کائنات بر مبنای استاد و شاگردی است، یعنی هر انسانی چیزی را از دیگری آموخته است، چه مستقیم و چه غیرمستقیم.

در کنگره 60 نیز اگر نگاه کنیم، راهنما یعنی نشان‌دهنده‌ راه، در متون آموزشی کنگره، در جزوه‌ «راهنمایی در کنگره ۶۰»، تعریفی کتابی برای راهنما آمده است؛ به‌صورت خلاصه، راهنما فردی است که خود مصرف‌کننده بوده، با روش کنگره ۶۰ درمان شده، ماندگار شده، خدمت کرده و سپس در آزمون راهنمایی شرکت کرده است. امروز آزمون به‌صورت کتبی، سراسری و هم‌زمان در تمام نمایندگی‌ها برگزار می‌شود، آزمونی ۱۲۰ سؤالی از متون، سی‌دی‌ها، جزوات و حتی مباحث جلسات که فرد باید حداقل به ۱۰۰ سؤال پاسخ صحیح بدهد تا مرحله‌ اول را بگذراند، سپس مصاحبه انجام می‌شود و بعد از آن پیمان بسته می‌شود؛ پیمانی در حضور خداوند، نگهبان، مسافران و همسفران، برای کمک به همدردان و رعایت حرمت‌ها و قوانین کنگره.
با تجربه‌ چندین سال حضور در کنگره و دوره‌ ایجنتی قبلی، با جرئت می‌گویم اگر صد درصد نگوییم، حداقل ۹۰ تا ۹۵ درصد راهنماها شغل دارند و حتی گرفتاری‌هایشان از ما بیشتر است، اما اولویتی در زندگی‌شان تعیین کرده‌اند تا به همدردان خود کمک کنند، اگر روزی که من با ناامیدی وارد کنگره شدم راهنمایی نبود که لژیون داشته باشد، امروز درمانی هم در کار نبود، اگر آن‌ها نمی‌ماندند، چراغ کنگره روشن نبود.
در مشهد، سال‌های ۹۰ و ۹۱ با تعداد بسیار کمی جلسه آغاز شد، شاید پنجاه نفر هم نبودیم، اما امروز نزدیک به 30 نمایندگی در استان فعال است، هر نمایندگی چندین لژیون دارد و افراد بسیاری در حال درمان هستند، این رشد بدون راهنما و خدمتگزار ممکن نبود.
هیچ راهنمایی برای گرفتن پاکت راهنما نشده است. حتی هزینه‌ رفت‌وآمد و زمانی که صرف می‌کند بسیار بیشتر از مبلغ پاکت است. اما آقای مهندس این جشن‌ها را گذاشتند تا ما یاد بگیریم شکرگزار باشیم. اگر در زندگی قدردان نداشته‌ها و داشته‌هایمان نباشیم، آن‌ها را از دست می‌دهیم. همان شعر معروف: «شکر نعمت، نعمتت افزون کند، کفر نعمت از کفت بیرون کند.»
قدردانی در کنگره سه بخش دارد؛ نیت، کلام و عمل. بخش عملی آن همان پاکت است. هرکس در حد توان و در حد ارزشی که برای راهنمایش و برای خودش قائل است پاکت می‌دهد.
هرچقدر حالتان بهتر شده، همان‌قدر قدردانی کنید، حال خوب قیمت دارد.
ان‌شاءالله امروز با تشویق‌های گرم و مشارکت‌هایتان، نبود جشن رسمی را جبران کنیم و از راهنماها به بهترین شکل ممکن تقدیر نماییم.

مرزبان خبری: مسافر احمد
صوت: مسافر رضا ل۳
عکاس: مسافر مجتبی ل۱۶
تایپ: مسافر آرش ل7
ارسال خبر: مسافر عماد ل۷