تقدیر و تشکر، نثار تمام راهنمایانی باد که میراثدار اندیشههای ناب آقای مهندس دژاکام هستند و با نفس گرم خود، مردگان را از گورستان جهل و خشم به زندگی دوباره دعوت میکنند. هفتهتان مبارک ای مرزبانان آگاهی!
راهنما همسفر ندا و مسافر حسین با آنتیایکس گل و اپیوم وارد کنگره شدند با روش DST و با داروی OT به مدت ۱۰ ماه و ۱۰ روز با راهنمایی مسافر یونس و همسفر فریبا سفر کردند و مدت رهایی شش سال و پنج ماه، ورزش در کنگره شنا و بسکتبال. در ضمن راهنما همسفر ندا سفر جونز را در مدت ۱۱ ماه با راهنمایی آقای مهندس دژاکام به اتمام رساندند و به مدت چهار سال و نه ماه است که آزاد و رها هستند.
اولین تجربه شما از نشستن در جایگاه راهنمایی و پذیرش رهجو چگونه بود و چه حسی داشتید؟
باور کردنش سخت بود؛ روزی که لژیون را تحویل گرفتم، مصادف با مراسم تجلیل از سرکار خانم مهدیه بود. در حالی که خود را برای پذیرش تنها یک رهجو آماده کرده بودم، یکییکی همه رهجویان ایشان به سمت من آمدند و برای حضور در لژیون اجازه گرفتند. در یک آن، احساسات عجیبی به من دست داد؛ از یک سو غرق در شادی و خوشحالی از پیوستن این عزیزان به لژیون بودم و از سوی دیگر، چنان شوکه شده بودم که سنگینی بار مسئولیت را بر شانههایم حس میکردم. اما در نهایت، تجربهای سرشار از لذت و خاطرهای فراموشنشدنی در ذهنم نقش بست.
در مورد نقش اساسی و مهم راهنمایان کنگره۶۰، که بهحق، نقشی کلیدی در تربیت و بازسازی جسمی و روحی مسافران و همسفران دارند، برای ما بگویید.
راهنما برای رهجویانش یک الگو محسوب میشود؛ بنابراین تمام حالات روحی، جسمی و عملکرد او بر روی رهجویان تأثیری مستقیم دارد. به همین دلیل، حضور بهموقع و سرشار از انرژی او در شعبه و پارک، از اهمیتی ویژه، برخوردار است. یک راهنما همواره باید عدالت، معرفت و عمل سالم را سرلوحه کار خود قرار دهد. او باید بیحاشیه و با جدیت به دنبال آموزشهایش باشد تا جهانبینی خود را بهروز نگه دارد و این آموزشها را در صور پنهان و آشکار زندگی خود به کار بندد تا به نقصان در خود پایان دهد. با این مسیر است که نفوذ کلام پیدا میکند و میتواند رهجویان خود را به رعایت چهار پارامتر اساسی؛ یعنی دوری از ضدارزشها، ورزش منظم، خواب کافی و تغذیه صحیح توصیه کند. به این ترتیب، او نقش خود را در بازسازی و تربیت جسم و روح رهجویان به بهترین شکل ایفا میکند، چراکه خود در عمل پیشگام این اصول بوده است.
یک راهنما چگونه میتواند به رهجو کمک کند تا وابسته نشود و روی پای خود بایستد؟
راهنمایی که در چارچوب اصول و قوانین کنگره حرکت میکند و رهجو را به انجام تکالیف، مشارکت در امور، اعلام سفر، خدمت در کنگره و حضور مستمر در جلسات شعبه و پارک تشویق مینماید، مسیر درستی را طی میکند. از سوی دیگر، ارتباط او با رهجو در محدوده مکان کنگره، تعریف میشود و هرگز از واژه «رهجوی من» استفاده نمیکند، بلکه او را عضوی از خانواده بزرگ کنگره میداند. همچنین برای پاسخ به پرسشهای رهجو، او را به شنیدن سیدیهای مرتبط و آموزشی راهنمایی میکند. چنین راهنمایی قطعاً رهجویانی قوی، مستقل تربیت خواهد کرد.
یک راهنما وقتی میبیند رهجویش در مسیر مانده و پیشرفتی نمیکند، چه واکنشی باید نشان دهد؟
گاهی رهجویی که دچار رکود شده، تواناییهای واقعی خود را از یاد برده است. در این شرایط، راهنما با مهری مادرانه و با برشمردن توانمندیها و ویژگیهای مثبت او، جرقه حرکت را در وجودش زنده میکند. اما در مواردی، ریشه این توقف، منیت رهجو است. در این موقعیت، لازم است راهنما با جذبهای پدرانه و قاطعیت، او را ملزم به حرکت و ادامه مسیر نماید.
با توجه به تجربیاتتان، چه توصیهای به همسفرانی دارید که برای شرکت در آزمون راهنمایی مردد هستند؟
کنگره ۶۰ یک مکان آموزشی و یک جامعه کوچک است. اینجا با آموزشهای ژرف جهانبینی، ما را برای رویارویی با شرایط گوناگون زندگی، آماده و مجهز میکند تا بتوانیم در جامعه بزرگ بیرون از کنگره، زندگی مسالمتآمیزی داشته باشیم و با دیگران تعاملی سالم برقرار کنیم و همچنین از هرگونه منفینگری و ناهنجاری فاصله بگیریم. جایگاه راهنمایی، اصلیترین نقطه برای آغاز دانایی مؤثر و کاربردی کردن این آموزشها است. چراکه انسانی با به کارگیری محبت، عقل، ایمان، صبر و تحمل در این جایگاه، به فردی کارآزموده و قدرتمند تبدیل میشود که به راحتی میتواند سختترین طوفانها و چالشهای زندگی را با کمترین آسیب پشت سر بگذارد و همواره در حال تعادل و خوشی پایدار باشد.
اگر بخواهید به کسی که تازه راهنما شده است یک توصیه کلیدی بکنید، آن توصیه چه خواهد بود؟
همواره به یاد داشته باشیم روز اولی را که با بدترین حال روحی و ناامیدی وارد کنگره شدیم. اگر آغوش گرم و آموزشهای کاربردی و سرشار از عشق راهنمایانمان نبود، معلوم نبود چه سرنوشتی در انتظارمان بود. پس همواره با رعایت قوانین و حفظ حرمت کنگره و با عشق به رهایی انسانها از تاریکیها، به خدمت خود ادامه دهیم. اما حواسمان باشد که وقت لژیون را به درد دلکردن و مطرح کردن مشکلات، اختصاص ندهیم و نقش روانشناس، درمانگر یا قاضی دادگاه را ایفا نکنیم. بلکه باید آموزشهای جهانبینی کنگره را به محور اصلی جلسات لژیون خود تبدیل کنیم تا رهجو خود را پیدا کند، خود قاضی اعمالش باشد و بتواند بهترین مسیر را به سوی درمان، تعادل و رسیدن به حال خوش بیابد.
در پایان، ضمن تبریک مجدد هفته راهنما به شما و تمامی راهنمایان گرامی کنگره ۶۰ بهویژه در رأس آن جناب مهندس، برای همه شما عزیزان از درگاه خداوند منان سلامتی و توفیق روزافزون و در ادامه این مسیر مقدس را خواستارم. از وقتی که در اختیار بنده قرار دادید، صمیمانه سپاسگزارم.
طراح سؤالات: گروه مصاحبهکننده همسفران نمایندگی وحید
مصاحبه کننده: همسفر حمیده رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون هفتم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر سکینه (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی وحید
- تعداد بازدید از این مطلب :
169