هدف کنگره ۶۰ ترک معتاد نیست، بلکه تربیت استاد و راهنماست

به نام قدرت مطلق الله

۱- لطفاً به‌رسم کنگره خودتان را معرفی کنید؟
سلام دوستان میلاد هستم یک مسافر. آنتی ایکس مصرفی شیره خوراکی، روش درمان DST، داروی درمان شربت OT، مدت سفر یازده ماه و سیزده روز، راهنما آقای مجتبی، مدت رهایی سه سال.

۲- انسان عاشق راهنما می‌شود یا جایگاه راهنمایی انسان را به عشق می‌رساند؟
انسان عاشق راهنما می‌شود، عشق شامل همه‌چیز می‌شود عشق به خود، عشق به دیگران، عشق به موجودات، حیوانات و عشق به تمام هستی. انسانی می‌تواند بگوید عاشق هستم که همه‌چیز و همه‌کس را دوست داشته باشد، این یعنی رسیدن به جایگاه رفیع انسانیت، یعنی هم خودم زندگی کنم، هم اجازه بدهم دیگران زندگی کنند. جایگاه راهنمایی وقتی با عشق همراه باشد یعنی اگر خدمت خالصانه و بدون توقع باشد، ما ذره‌ای از عشق را تجربه خواهیم کرد چون عشق بسیار وسیع و بزرگ است و رسیدن به آن کار بسیار دشواری است.

۳- زمانی که یک رهجو برای درمان نزد شما می‌آید چه احساسی درونتان ایجاد می‌شود؟
وقتی یک رهجو برای درمان به لژیونی که من مسئولیت آن را دارم، وارد می‌شود، به یاد سخنی از آقای مهندس می‌افتم که می‌گویند؛ اگر رهجو آماده باشد صدای پای استاد را می‌شنود و خداوند اجازه خدمت به بندگانش را به هر کس نمی‌دهد. وقتی این جمله را با خود زمزمه می‌کنم مسئولیت من خیلی سنگین می‌شود و همان لحظه از خدا می‌خواهم یاری‌ام کند تا بتوانم صادقانه و خالصانه به بنده‌اش خدمت کنم.

۴- همیشه به رهجوها توصیه می‌شود برای راهنما شدن تلاش کنند، چرا توصیه رسیدن به هیچ جایگاهی (مرزبانی-اسیستانتی) مانند جایگاه راهنمایی نیست؟
همان‌گونه که آقای مهندس بارها فرموده‌اند، هدف کنگره ۶۰ ترک معتاد نیست بلکه تربیت استاد و راهنماست چون تمامی انسان‌ها امروزه به بندهای گوناگونی گرفتارشده‌اند و خودشان خبر ندارند. بند فقط اعتیاد نیست، سیگار نیست، ما بندهایی مانند دزدی، غیبت، فساد و ...کم نداریم و همه این‌ها به دلیل عدم آگاهی بشر است. ایشان همیشه تأکید می‌کنند که درد و رنج بشر از نادانی او نیست از دانش‌های کشف نشده است وقتی دانش اعتیاد کشف شد، دانش تغذیه سالم کشف شد بسیاری از ما از این بندها نجات پیدا کردیم پس توصیه راهنما شدن یعنی توصیه برای بیداری، توصیه برای آگاهی و به دنبال آن کشف راه‌های جدید و نو. نتیجه‌اش می‌شود کاستن از دردها، رنج‌ها و مشکلات بشر که راهی برای آن‌ها پیدا نشده بود.

۵- شادی رها کردن یک انسان از بند اعتیاد بزرگ‌تر است یا غم عدم موفقیت در اتمام سفر رهجو؟
وقتی به رهجو کمک می‌شود؛ یعنی نتیجه تلاش و کوشش ده الی یازده ماهه بدون مزد و منت که باید در انتها به رهایی برسد. به بار نشستن آن، دارای لذتی است بدون وصف. وقتی شخص رها می‌شود مانند این است که کشاورز محصولی را بکارد، از آن نگهداری کند و زحمت فراوانی بکشد تا محصول پر باری برداشت کند. در انتها نیز شاکر خداوند است و سرشار از شوق و خوشحالی. حال شما در نظر بگیرید نتیجه تلاش کشاورزی بعد از یک سال به بار ننشیند، حال او چگونه است؟ قطعاً غمگین خواهد شد.

تایپ‌‌ و مصاحبه‌گر: مسافر محمدحسین لژیون دوم
ویرایش: مسافر سعید لژیون هفتم
عکس: مسافر هادی لژیون چهارم
ارسال مطلب: دستیار مرزبان خبری، مسافر بهنام لژیون دوم
گروه خدمتگزاران سایت نمایندگی گیلان