راهنما هدایت‌کننده است و در مسیر تکامل انسان نیز وجود راهنما یک ضرورت است

《مقاله راهنمای محترم مسافر مجید》

به‌نام قدرت مطلق الله 

قبل از هر سخن، هفتهٔ راهنما را به استاد راهنمای کنگره ۶۰، جناب مهندس دژاکام، و کلیهٔ راهنمایان در سراسر کشور، همچنین راهنمایان خودم؛ آقای علی حسینی و آقای علیرضا رضازاده (راهنمای درمان سیگارم) تبریک می‌گویم. 

انسان زمانی به تاریکی وارد می‌شود که از دانایی فاصله بگیرد، و زمانی از تاریکی خارج می‌شود که آموزش را بپذیرد. این یک قانون است. در ساختار هستی، هیچ حرکتی بدون راهنما صورت نمی‌گیرد؛ راهنما هدایت‌کننده است و در مسیر تکامل انسان نیز وجود راهنما یک ضرورت است. 

در کنگره ۶۰، راهنما جایگاهی قراردادی یا تشریفاتی ندارد؛ راهنما محصول درد، رنج، تجربه و آموزش است. راهنما کسی است که از اعماق تاریکی عبور کرده، ساختارهای تخریب‌شدهٔ جسم و روان خود را با کمک و آموزش از راهنمای خویش بازسازی نموده و با آموزش و اصلاح جهان‌بینی، به تعادل رسیده است. بنابراین سخن راهنما از روی دانایی است، نه از روی احساس. 

راهنما به رهجو «راه» را نشان می‌دهد، اما حرکت کردن بر عهدهٔ رهجوست. همان‌گونه که در آموزش‌های مهندس دژاکام آمده است، هیچ‌کس نمی‌تواند به‌جای دیگری حرکت کند. راهنما مسیر را مشخص می‌کند، موانع را گوشزد می‌کند، قوانین را بیان می‌کند؛ اما این رهجوست که باید قدم بردارد و به فرمان عقل نزدیک شود. 

دانایی زمانی به دانایی مؤثر تبدیل می‌شود که به عمل برسد. راهنما تلاش می‌کند دانایی را در وجود رهجو به جریان بیندازد. او با آموزش جهان‌بینی، زاویهٔ دید رهجو را تغییر می‌دهد؛ زیرا تا زمانی که نگاه انسان تغییر نکند، زندگی او نیز تغییر نخواهد کرد. 

راهنما ساختار جدیدی را در اندیشهٔ رهجو پایه‌گذاری می‌کند؛ ساختاری که بر پایهٔ نظم و انضباط، ادب و احترام، مسئولیت‌پذیری، صبر و حرکت تدریجی استوار است. راهنما نگهبان فرایند درمان یک مسافر در مدت سفر است. 

هفتهٔ راهنما فقط برای تشکر ظاهری نیست؛ بلکه یادآور این حقیقت است که ما محصول آموزش هستیم. اگر امروز در مسیر تعادل قرار داریم، نتیجهٔ هدایت کسی است که پیش از ما این مسیر را پیموده است. 

در جهان‌بینی، سپاسگزاری نشانهٔ رشد است. انسانی که قدردان است، به قانون هستی احترام می‌گذارد؛ زیرا می‌داند هیچ حرکتی بدون علت نیست و هیچ موفقیتی بدون هدایت به‌دست نمی‌آید. 

قدردانی واقعی از راهنما در تبعیت از قوانین و اجرای آموزش‌هاست. زمانی که رهجو: 
- حرمت‌ها را رعایت می‌کند، 
- به نظم و انضباط و ادب و احترام پایبند است، 
- از ضد ارزش‌ها فاصله می‌گیرد، 
- و خود به منبع خدمت تبدیل می‌شود، 

در حقیقت بهترین هدیه را به راهنمای خویش تقدیم کرده است. 

راهنما چراغی است که از سوختن خود، نور تولید می‌کند و مسیر حرکت را برای دیگران روشن می‌سازد. او از تجربه‌های تلخ خویش پلی ساخته تا دیگران آسان‌تر عبور کنند. اگر امروز ما در مسیر درست قرار گرفته‌ایم و در روشنایی ایستاده‌ایم، نتیجهٔ نوری است که راهنمای ما برافروخته است. 

باشد که با حرکت در مسیر دانایی و خدمت، این چرخهٔ نور را ادامه دهیم و روزی خود چراغ راه دیگری باشیم. 

با سپاس 🌹 
مسافر: مجید اعتباری

تنظیم و ویراستاری : مسافر محمد

ارسال مطلب : مسافر امیرحسین