راهنمایی نشانی است در بی‌نشانی‌

جلسه ششم از دوره پانزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی دکتر علیرضا به استادی ایجنت همسفر بهناز ، نگهبانی همسفر مرضیه و دبیری همسفر سمیه با دستور جلسه «هفته راهنمایان (DST، تازه واردین، ویلیام، جونز، ورزش، موسیقی)» در روز دوشنبه 27 بهمن ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

به نام خداوندی که عاشقی‌اش دل می‌خواهد نه دلیل
خداوند را شکر می‌کنم که توفیق دارم در اینجا حضور داشته باشم و روی ماه تک تک شما بزرگواران را ببینم تشکر می‌کنم از نگهبان جلسه دبیر و مرزبانان عزیز که اجازه دادند در این جایگاه باشم و فرصتی از طرف خداوند نصیب من شد که امروز تجربه یک آموزش و خدمت جدید را داشته باشم.
هفته مقام راهنما و هفته باشکوه و مقدس راهنما را در رأس به جناب مهندس عزیز، خانواده محترمشان، دیده‌بانان،  اسیستانت راهنمایان، دستیاران و راهنمایان کنگره۶۰ در تمامی شعب تبریک عرض می‌کنم؛به ویژه راهنمایان DST در شعبه دکتر علیرضا، راهنمایان تازه واردین و راهنمایان ویلیام، جونز و موسیقی. از زحمات تمامی این عزیزان تشکر و قدردانی می‌کنم.
در ابتدا سخن خود را با یکی از پیام‌های استاد رعد آغاز می‌نمایم :«رهایی و دریایی ساختن از این جویبارها، که در آن جز رهایی بندگان، چیز دیگری نیست ،مقاومت و پایداری شما مهر تاییدی است که می‌توانید همیشه همراه داشته باشید و این موضوع قابل انتقال است.»
در این هفته باشکوه و مقدس، واژه راهنمایی را فقط می‌توانیم به تصویر بکشیم. مقام و تجلیل از یک راهنما در یک کلام و یک بحث نمی‌گنجد. معنای آن را کسی می‌داند که واقعاً به رسالتی که از طرف خداوند نصیبش شده باور و یقین داشته باشد.
شاید امروز عزیزانی باشند که اولین جلسه حضورشان است و اطلاعات کافی در مورد جشن راهنما نداشته باشند. به فرمایش جناب مهندس و استاد امین، زمانی که یک مسئله شکافته می‌شود در ادامه معنای آن مشخص می‌شود؛ پس بهتر است ابتدا به واژه راهنما برگردیم و بدانیم که معنی  واژه‌‌های راهنما و راهنمایی چیست و چگونه انسان‌ها می‌توانند به جایگاه راهنمایی برسند؟ راهنما یعنی نشان دهنده راه، آن هم راهی بسیار دردناک و مخوف. در کتاب ۶۰ درجه در مورد گذرگاه سخت توضیح داده شده است. راهنمایی واقعاً همین گذرگاه سختی است که هر شخص با قرار گرفتن در این مسیر اول از تاریکی‌های خود عبور می‌کند و بعد می‌تواند از دیگر انسان‌ها دستگیری کند.
چه شخصی می‌تواند به جایگاه و مقام راهنمایی برسد؟ این جایگاه به بندگان خاص خداوند داده می‌شود. لیاقت و سعادت می‌خواهد که انسان‌ها بتوانند به این جایگاه برسند. زمانی که یک فرد به کنگره می‌آید، در کنار مسافرش وارد مقوله‌ای می‌شود که تاریکی‌های زیادی را باید سپری کند تا به روشنایی برسد،آن زمان است که با کسب علم ، دانش و معرفت می‌تواند در مسیری قدم بردارد که دست دیگر انسان‌ها را بگیرد؛ ولی انسان به این راحتی نمی‌تواند به مقام و جایگاه راهنمایی برسد. چه اتفاقی باید بیفتد؟ زمانی که کسی می‌خواهد راهنما شود باید در ابتدا با  آن دانش و آگاهی، در آزمون جهان‌بینی و آزمون فنی نمره قبولی کسب نموده و بعد تاییدیه نگهبان کنگره ۶۰ ، دیده‌بانان،  ورزش‌بان ، نمره انضباطی و تاییدیه راهنما را دریافت کند و فیلترهای بسیار زیادی را باید سپری نماید تا بتواند به آن مسیر برسد. پس از شرکت در آزمون با کسب نمره قبولی در آزمون راهنمایی، موفق به دریافت شال مقدس و پربرکت راهنمایی می‌شود.
زمانی که شخصی راهنما شده و وارد مسیر راهنمایی می‌شود؛ شاید در صور ظاهر ساده به نظر برسد ولی یک دگرگونی درون شخص اتفاق می‌افتد. این سعادت نصیب هر کسی نمی‌شود و آن شخص باید حقیقتا شکرگزار باشد و بداند با قرار گرفتن در این مسیر چه می‌خواهد دریافت کند و چه آموزش‌هایی در جهت معرفت و خیر محض به دیگر انسان‌ها می‌خواهد بدهد.
پس این مقام بسیار بسیار مهم و بسیار دشوار است و قدم برداشتن در این مسیر سعادت بسیاری می‌خواهد.
زمانی که یک راهنما در مسیر راهنمایی قرار می‌گیرد در واقع همانند فانوسی است که زودتر از رهجو می‌تواند راه پیش روی او را ببیند و مشخص کند که آن مسیر چه انتهایی دارد؟
راهنمایان کنگره ۶۰ سرچشمه و منبع نوری از عشق، معرفت و عمل سالم بوده و رسالتی عظیم بر دوش آنها استوار شده است. آیا زیباترین عمل را می‌توانیم برای این اشخاص بنامیم یا می‌توانیم کاری برای این اشخاص انجام دهیم که ماندگار باشد؟ واقعا در کلام و بحث هیچ نمی‌گنجد که بتوان از این عزیزان تشکر و قدردانی کنیم.
 می‌خواهم جمله‌ای به راهنمایان کنگره ۶۰ تقدیم کنم: عشق یعنی گذشتن از خویش آیا هر کس که از این عصاره در وجود و اندیشه خود دارد می‌تواند به سهم خویش بپردازد آنچه در وجودش زشت و زیبا ارزشمند است. آن کسی که با تمام عصاره جان و مالش به دیگر انسان‌ها خدمت می‌کند. اگر انسان اینقدر گذشت دارد عاشق است . عشق تنها سرمایه‌ای است که هرچه ببخشید زیاد و زیادتر می‌شود. در ژرفای محبت غوطه ور شدن یعنی توحید.

این دستور جلسه بابت یادآوری این حقیقت است که رهایی ادامه نوری است که روزی توسط یک راهنما روشن گردیده است.
همان‌طور که محبت بوده، هست و خواهد بود، دقیقاً این مقام راهنمایی بوده، هست و خواهد بود.
قدردانی ، تشکر و سپاس‌گزاری از این عزیزان در لوح، قلم،  قدم و تندیس نمی‌گنجد. همان‌طور که حقیقت بوده، هست و خواهد بود، تعلیمِ زنجیره‌ای هم ادامه‌دار خواهد بود. تعلیم آن‌گونه است که خداوند به ما آموخته. محبت اگر باشد حقیقت است و دیدن حقیقت چشم دل می‌خواهد.
راهنمایی رسالتی بسیار عظیم و بزرگ است که کار هر کس نیست مگر آنکه معنای آن بداند که چیست. باید راهنما باشیم تا بفهمیم درد دیگر انسان‌ها چیست. راهنمایی یعنی رسیدن به هدف والای آفرینش یعنی رسیدن به فرمان عقل.
امیدوارم که از این عزیزان به نحو احسن بتوانیم قدردانی کنیم.
درب رحمت الهی، شکرگزاری از خداوند و تشکر از انسان‌ها برای این است که با تمام وجودمان بتوانیم کافر نباشیم و از این عزیزان تشکر و قدردانی کنیم.
زمانی که راهنما دست یک رهجو را در دست می‌گیرد، قطعاً مسیر را می‌داند و تاریکی‌های رهجو را لمس می‌کند. راهنمایی عشقی بی‌بدیل است و راهنمایان کنگره ۶۰ سرچشمه این عشق هستند. برای رسیدن به معرفت باید به خیر محض رسید تا بتوانیم تعهد را معنا کنیم. بدون عشق ارتباطی با رهجو شکل نخواهد گرفت.
از دیدگاه کنگره ۶۰ راهنمایان همان عشق راستینی هستند که در لوحی ماندگار تا ابد خواهند ماند.
وظیفه ما به عنوان رهجو این است که در این روز بزرگ از راهنمایان به نحو احسن تشکر و قدردانی کنیم. با توجه به اینکه دروازه رسیدن به رحمت خداوند ، عشق بلاعوض به مخلوقین خداوند است، سه  تشکر وجود دارد: تشکر از  مخلوق به مخلوق، خالق به مخلوق و مخلوق به خالق، و اگر می‌خواهیم خداوند را عاشق خودمان کنیم باید ابتدا از این راهنمایان بزرگوار تشکر و قدردانی نماییم. تشکر به قلم، کلام، ذهن و عمل است.
ارتقا در مقام راهنما صورت می‌گیرد.
یکی از مهم‌ترین تشکر و قدردانی‌ها از راهنمایان بزرگوار این است که قدردان زحمات این عزیزان باشیم ، راهشان را ادامه دهیم و بتوانیم همان‌گونه که محبت وجود دارد و آغازی است بی پایان ما نیز همواره راه این عزیزان را ادامه دهیم . مسیر تکاملی انسان، در جایگاه مقدس راهنمایی است.
اجرای ترسیم‌های ذهن سخت است؛ اما باید آنقدر به این ترسیم‌ها عشق داشته باشی که به هدف خودت و رهایی برسی . این رهایی فقط توسط یک راهنمای با درایت صورت خواهد گرفت.
راهنمایی رسالتی عظیم است که آغاز آن یک حقیقت است. اگر عشق به همه این‌ها نبود چه کسی می‌توانست آن همه سختی را بر خود هموار سازد؟ هفته راهنما مبارک باد.
راهنمایی واژه‌ای نیست که کار هر کسی باشد مگر معنای آن بداند که چیست. جهت ساختن خویش،  خویش خویشتن و ساختن انسان‌های دردمند.
امیدوارم که امروز بتوانیم با آنچه که در کنگره دریافت کرده و آموزش گرفته‌ایم از این عزیزان به نحو احسن تشکر کنیم. هرچند که شرایط سپاس‌گزاری و قدردانی در لژیون اتفاق می‌افتد و شما بزرگواران، رهجویان نازنین ، فقط می‌توانید در لژیون با واژه‌های قشنگتان، کلام و عملتان تشکر و قدردانی را انجام دهید.
در پایان سخن خود را با پیامی از استاد سردار به اتمام می‌رسانم:
« راهنمایی نشانی است در بی‌نشانی‌»

مرزبان کشیک: همسفر سمیرا
تایپیست: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر صفورا (لژیون ششم)
عکاس: همسفر مائده رهجوی راهنما همسفر آیسان (لژیون نهم)
ارسال: مرزبان خبری همسفر سمیرا
همسفران نمایندگی دکتر علیرضا