راهنما یعنی عشق را معنی کردن

جلسه اول از دور هشتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران نمایندگی معدن فیروزه با استادی ایجنت محترم مسافر علیرضا و نگهبانی موقت مسافر حسین و دبیری مسافر علیرضا با دستور جلسه جشن هفته راهنما یکشنبه تاریخ 1404/11/26 ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد
سلام دوستان علیرضا هستم یک مسافر
خداوند را شاکرم که توفیق داد در این جایگاه قرار بگیرم و از شما دوستان آموزش بگیرم.
دستور جلسه امروز هفته راهنما و تقدیر و تشکر از کلیه راهنماهای کنگره ۶۰ است. وظیفه خودم دانستم که امروز اینجا بنشینم تا یک سری موارد را با همدیگر مرور کنیم که ببینیم چگونه در این مکان گرد هم جمع شدیم و ببینیم که چه‌کار بزرگی انجام می‌شود. در کنگره‌ ۶۰ چهار جشن و چهار قدر دانی داریم، جشن راهنما، جشن همسفر و جشن ایجنت و مرزبان و همینطور جشن دیده‌بان که همه این مناسبت‌ها به این منظور است که ما قدردانی را یاد بگیریم چراکه همه این خدمت‌گزاران بدون هیچ چشم داشتی در حال خدمت به ما هستند که از منجلاب هزار سر اعتیاد بیرون بیاییم. این هفته هفته راهنما است، هفته‌ای که من علیرضا به‌عنوان کسی که در این مجموعه موادم را کنار گذاشتم باید قدردان کسانی باشم که در این مجموعه به من کمک می‌کنند که من به مقصد و انتهای راه برسم. بنده نزدیک به هشت سال رهائی دارم و وظیفه خودم می‌دانم که هرساله از راهنمای سفر اولم و راهنمای درمان سیگار و همینطور راهنمای جونز خودم تشکر انجام بدهم و حتماً هرساله این کار را انجام می‌دهم. راهنمایان در شعبه ما باوجود سختی مسیر بادل و جان زحمت می‌کشند و بایستی ما قدردان باشیم. وظیفه ما این است که تشکر را انجام دهیم و تشکر در کنگره ۶۰ به وسیله پاکت انجام می‌شود و این رسم و رسومات کنگره که جناب مهندس بنای آن را در کنگره نهادند همگی دارای یک تفکر بزرگ در پشت آن هستند. شاید یک نفر در توانش نباشد و مبلغ کمی در پاکت بگذارد و یک نفر در توانش باشد که مبلغ بیشتری بگذارد و این به من مسافر بستگی دارد که ببینم چه اتفاقی در من رخ‌داده است که بر اساس آن از راهنمای خودم تشکر کنم. اگر من مسافر این توان را داشته‌باشم که قدر دانی خوبی انجام دهم و کوتاهی کنم به گونه دیگری از دست خواهم داد. اکثر کسانی که در کنگره هستند قدردان هستند اما بااین‌حال کسانی هم هستند که بعد از گرفتن رهائی گذشته را فراموش می‌کنند و زمان جشن‌ها حسابگرانه رفتار می‌کنند. پس باید بگوییم اگر هم می‌خواهیم حسابگرانه رفتار کنیم روزهای آخر مصرف موادمان را به یاد بیاوریم. من مسافر اگر اکنون مصرف‌کننده مواد بودم نزدیک به سی میلیون تومان هزینه مصرف مواد من بود اگر درمان نمی‌شدم اکنون دست و پایم می‌لرزید. راهنمایی که این مسیر دور و دراز را طی می‌کند نیازی به جیب من مسافر ندارد اما من باید کاری که بر عهده من است به‌درستی انجام دهم. راهنما یک سال برای شما نامه می‌نویسد و تک‌تک رهجویان خود را جلوی چشمانش می‌آورد و درگیر حال و احوال آن‌هااست و آن‌وقت بعضی مسافران با کم‌لطفی رفتار می‌کنند و دلسردی را به راهنما منتقل می‌کنند و این دلسردی باعث می‌شود که در مسیر خدمت انرژی کافی را در اختیار نداشته باشند. ما در این مکان کاری به‌جز درمان اژدهای هزار سر اعتیاد نداریم و باید از هر حاشیه دیگری دوری کنیم و قدردان وجود کنگره ۶۰ و خدمت‌گزاران آن باشیم.
ممنونم که سکوت کردید و به صحبت‌های من گوش دادید

عکاس و تایپ: مسافر ابوالفضل(دبیر سایت)
ویراستاری، نگارش متن و ارسال مطلب: مسافر حسین(نگهبان سایت)
مرزبان کشیک: مسافر اسماعیل
لژیون خدمتگزار: لژیون چهارم