فلسفه عمیق و گسترده راهنمایی

دومین جلسه از دوره چهل و سوم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره۶۰ نمایندگی صالحی تهرانپارس، به استادی راهنمای محترم مسافر ابراهیم و نگهبانی مسافر یوسف و دبیری مسافر محسن با دستور جلسه " هفته راهنما" در روز دوشنبه 27 بهمن ماه ۱۴۰۴ ساعت 15:30 آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:
من به نوبه خودم این هفته را به تمام راهنمایان کنگره 60، چه راهنمایان تازه و چه راهنمایان DST و در رأس همه به استاد راهنمای بزرگوارمان جناب مهندس دژاکام تبریک عرض می‌کنم و از خداوند می‌خواهم که همگی سلامت و مستدام باشند.
اگر بخواهیم طبق قوانین صحبت کنیم، درباره راهنما سه یا چهار دقیقه بیشتر فرصت نداریم و با توجه به مضیقه وقت، باید مختصر صحبت کنیم. اما اگر بخواهیم فلسفه راهنما را بشکافیم، نه یک ساعت و نه یک روز، بلکه شاید هفته‌ها زمان لازم باشد تا بتوانیم مفهوم و جایگاه راهنمایی را به‌ درستی باز کنیم.
همه جایگاه‌ها در کنگره 60 لذت‌بخش است و هر جایگاهی لذت خاص خودش را دارد؛ از مرزبان و ایجنت محترم گرفته، تا راهنمای تازه‌واردین و حتی نگهبان درب ورودی. اما چون خودم راهنما هستم و این جایگاه را تجربه کرده‌ام، به نظر من لذت‌بخش‌ترین جایگاه در کنگره60، جایگاه راهنمایی است. در کنار این لذت، سخت‌ترین جایگاه نیز هست؛ زیرا باید با چهارده حس متفاوت و هر حس با خواسته‌ای متفاوت، روبه‌رو شوی، آموزش بدهی و هدایت کنی.
در کنگره 60 همه راهنما دارند. من خودم راهنما دارم، راهنمای من نیز راهنما دارد و همین‌طور مانند دانه‌های یک زنجیر به هم متصل می‌شویم تا به استاد راهنما، آقای مهندس، می‌رسیم. ایشان بارها فرموده‌اند که اگر شما یک راهنما دارید، من چندین راهنما دارم. در نهایت، همه این‌ها به راهنمای بزرگ، یعنی خالق هستی، خداوند، متصل می‌شوند.
در رابطه با اعتیاد، همان‌گونه که بنیان محترم می‌فرمایند، پرونده اعتیاد بسته شده است؛ یعنی درمان آن امکان‌پذیر و مسیرش روشن است. هرکس خواسته داشته باشد و وارد کنگره 60 شود، می‌تواند به درمان برسد. اما کنگره 60 تنها به درمان اعتیاد اکتفا نمی‌کند؛ بلکه به ‌دنبال پرورش استاد و راهنما است.

ما باید قدر خود را بدانیم؛ قطعاً حکمتی بوده که این درب برای ما باز شده و ما توانسته‌ایم وارد این مکان شویم. همه‌چیز در کنگره60 مهیاست؛ زمین آماده است و تنها بذر لازم است. آن بذر، مسافر تازه‌وارد است که باید توسط راهنما شکوفا و به ثمر رسانده شود.
در پایان، ضمن تبریک مجدد، یک خواهش دارم: احترام راهنمای خود را حفظ کنید. خارج از کنگره هم ما راهنما داشتیم، اما متأسفانه در مسیر اعتیاد، راهنمای ما اهریمن و مواد مخدر بود. راهنما از ما چه می‌خواهد؟ می‌خواهد ما را به تعادل برساند و از تاریکی اعتیاد رها کند.
ناسپاس نباشیم. سپاسگزاری یکی از آموزش‌های مهم است. قوانینی که آقای مهندس در کنگره 60 بیان می‌کنند، به‌ویژه در هفته راهنما، بر قدردانی رهجو از راهنمای خود تأکید دارد. همین پاکت دادن و تشکر کردن، خود یک فرآیند آموزشی است تا یاد بگیریم سپاسگزار باشیم. اگر نتوانیم از مخلوقی که دست ما را گرفته و به ما کمک کرده سپاسگزاری کنیم، چگونه می‌توانیم سپاسگزار خالق خود باشیم؟ به باور من، این امکان‌پذیر نیست.
من از خودم مثال می‌زنم؛ به خدا قسم وقتی راهنمایم تماس می‌گیرد، حتی اگر در خانه نشسته باشم، بلند می‌شوم و ایستاده با او صحبت می‌کنم، زیرا برایش احترام قائلم.
امیدوارم همواره سپاسگزار نعمت‌های خداوند، نعمت وجود کسانی که دست ما را گرفتند، و نعمت‌هایی که کنگره 60 به ما عطا کرده باشیم.
برای همه شما آرزوی رهایی پایدار و سفر دوم مستدام و پربار دارم.
ممنونم که به صحبت‌هایم گوش دادید.

تایپ و ویرایش: مسافر مهیار لژیون دوم
عکس: مسافر محسن لژیون چهارم
بارگزاری خبر: مسافر هادی لژیون نهم
مرزبان خبری: مسافر کیانوش
مرزبان کشیک: مسافر اسماعیل
بهمن ماه ۱۴۰۴                                 شعبه صالحی (تهرانپارس)