وظیفه منِ رهجو پیش از هر چیز، قدردانی از راهنما است.

جلسه ششم از دوره اول کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره 60 نمایندگی ورامین با استادی راهنمای محترم مسافر رضا، نگهبانی مسافر حمید و دبیری مسافر میثم با دستور جلسه: "هفته راهنمایان (DST، تازه واردین، ویلیام، جونز، ورزش، موسیقی)" دوشنبه 27 بهمن ماه ۱۴۰۴ ساعت 15:30 آغاز به کار کرد.

سلام، رضا هستم، مسافر.
بسیار خرسندم که امروز توفیق حضور در جمع ارزشمند شما عزیزان را دارم.
از آقا حمید صمیمانه سپاسگزاری می‌کنم که این فرصت گران‌بها را فراهم کردند تا در این جایگاه حضور داشته باشم.
حضور در این فضا برای من افتخاری بزرگ و تجربه‌ای الهام‌بخش است. پیش از آمدن، تصور می‌کردم این جمع دارای انرژی مثبتی باشد،اما آنچه مشاهده کردم بسیار فراتر از انتظارم بود
احساس آرامش و انگیزه‌ای عمیق از بودن در کنار شما دارم، از خدمتگزاران محترم شعبه نیز صمیمانه قدردانی می‌کنم که چنین بستر مناسبی را برای رشد و آموزش فراهم ساخته‌اند.
فرا رسیدن هفته راهنما را صادقانه تبریک عرض می‌کنم به استاد راهنمای کنگره، استاد امین گرامی و همچنین تمامی خدمتگزاران پرتلاش این مجموعه.
اندیشیدن به مفهوم «راهنما» برای من نکته‌ای تأمل‌برانگیز داشت. این مفهوم تفاوتی بنیادین با معلم یا استاد در بیرون از اینجا دارد.
در فضای بیرون، انسان معمولاً با حال مناسب و هدفی مشخص برای یادگیری مهارتی نزد استاد می‌رود.
اما در اینجا، فرد در دشوارترین شرایط روحی و روانی وارد می‌شود و راهنما دست او را گرفته و مسیر خروج از تاریکی را نشان می‌دهد.
به باور من، این ویژگی والاترین تمایز جایگاه راهنماست. نکته مهم‌تر آنکه خود راهنما نیز همواره در مسیر آموزش قرار دارد.
در حقیقت، آموزش در این فضا جریانی دوسویه و زنده است از این رو وظیفه منِ رهجو پیش از هر چیز، قدردانی است.
باید ببینم و درک کنم چه تحولی در زندگی‌ام رخ داده است. اگر این تغییرات را نبینم، ممکن است مسیر درست را گم کنم و حتی نعمت حضور راهنما را نیز از دست بدهم.
از راهنمای ارجمندم، آقا امین عزیز، صمیمانه سپاسگزارم که معنای واقعی «حضور داشتن» را به من آموختند. آموختم که در مسیر آموزش، فقط بودن کافی نیست،
بلکه باید آگاهانه و مسئولانه حضور داشت. در پایان، از توجه و حوصله همه شما بزرگواران صمیمانه تشکر می‌کنم.

تایپ، عکس و بارگذاری: مسافر مرتضی لژیون چهارم