به نام قدرت مطلق الله
هر که در عشق سر از قله برآرد، هنر است؛ همه تا دامنهٔ کوه تحمل دارند.
بزرگترین نعمتی که در هستی به انسان ارزانی شده، نعمت هدایت و راهنمایی است؛ خداوند بابت هیچ نعمتی بر انسان منت نگذاشته، مگر نعمت هدایت که: «بر شما رسولانی فرستادیم تا شما را هدایت کنند.» هستی هیچگاه بدون راهنما و رسول نبوده و این جایگاه رفیع، بسیار ستودنی است.
انسانهایی که خالق ارزشها هستند و با ایمان به رسالت راستین خود، در نهایت عشق، بدون هیچ چشمداشتی کمک میکنند تا رنج انسانها را کم کنند، ایمان و فراوانی به ارمغان میآورند و دلمان را گرم و لطیف مینمایند تا به اصل خویش بازگردیم.
خوشبختی یعنی داشتن یک راهنما و بلدِ راه برای ادامه دادن مسیر توأم با آرامش در میان طوفانها. معلمان راستین، انسانهایی از جنس نور هستند که غرش رعد و برق الهی شهرشان را ویران نمینماید. به قول بزرگی: «عاشق را حساب با عشق است، با معشوق چه کار؟» و این پیشگامان راستقامت، بدون هیچ چشمداشتی و فارغ از مسائل جانبی، فکِّ رقبه مینمایند و برای رهایی از بندها، انگشت اشاره و چراغ راه برای آنانی هستند که خواستار رهاییاند.
راهنما نماد کلام امیرالمؤمنین است که فرمودند: «هر کس علمی به من بیاموزد، مرا بندهٔ خویش کرده است.» و ما باید قدردانی و سپاسگزاری کنیم از این شیفتگان خدمت؛ چرا که کسی که قدردانی و سپاسگزاری را نداشته باشد، دستش خالی است و ظروفش تهی است. انسانها وقتی بزرگ میشوند که بزرگیِ انسانهای دیگر را ببینند.
و ما هم در کنگره ۶۰، به واسطهٔ خدمت بیشائبه، هفتهای با مضمون راهنما و بزرگداشت راهنما در نظر گرفتهایم که باید به بهترین شکل جشن گرفته شود و مراتب تبریک را همزبانی و همدلی و نیز با فاکتورهای بیرونی، در زیباترین قالبها ارسال و ابلاغ نماییم.
من هم این هفتهٔ زیبا را خدمت آقای مهندس دژاکام، بزرگاستاد و راهنمای همهٔ ما اعضای کنگره، همچنین به خانوادهٔ محترمشان و تمامی راهنمایان کنگره ۶۰، بهویژه استاد بزرگوارم آقا ابراهیم موحدی، تبریک میگویم و سر تعظیم به این جایگاه و رسالت ستودنی فرود میآورم و با تمام وجود میگویم شما فراموشنشدنی نیستید.
خداوند را شکر میکنم که توفیق داشتم در این جایگاه خدمت کنم و از نابترین آموزشها و زیباترین ارتعاشات در این دورهٔ خدمتی برخوردار شوم. و در آخر یادآور میشوم: با تلاش و کوشش و کسب شایستگیها، شاگرد استاد میشود؛ چون دانسته باید، لیکن شایسته باید. راهنمایی بخشی از این پروسهٔ تکمیلی است. در پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است.
همتم بدرقه کن ای طایر قدس
که دراز است رهِ مقصد و من نو سفرم
نگارش: راهنما مسافر سعید
تایپ: مسافر جواد ل ۹
ویرایش: مسافر علیرضا ل۶
تنظیم و ارسال: مسافر جواد نگهبان سایت
- تعداد بازدید از این مطلب :
448