انسان آگاه زحمات راهنمای خود را فراموش نمی کند

دوازدهمین جلسه از دوره اول سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، ویژه مسافران نمایندگی لامرد، با استادی مسافر حسین، نگهبانی مسافر علی‌اکبر و دبیری مسافر ابوالحسن، با دستور جلسه‌ « هفته راهنما (DST، تازه‌واردین، ویلیام، جونز، ورزش و موسیقی) » روز یکشنبه ۲۶ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ ساعت۱۵:۳۰ برگزار گردید.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، حسین هستم یک مسافر.
شاکر و سپاسگزار خداوند هستم که بار دیگر این توفیق نصیب من شد تا در این جایگاه قرار بگیرم و در کنار شما عزیزان، آموزش بگیرم و در مسیر رشد و تعالی قدم بردارم.
هفته راهنما را در رأس به جناب آقای مهندس دژاکام، بنیان‌ کنگره ۶۰، همچنین سرکار خانم آنی و تمامی راهنمایان کنگره ۶۰ در سراسر کشور، به‌ویژه راهنمای خودم، صمیمانه تبریک عرض می‌کنم. امیدوارم همه ما بتوانیم قدردان این جایگاه ارزشمند باشیم و همواره در مسیر آموزش و فرمان‌برداری ثابت‌قدم بمانیم.
همچنین رهایی مسافران را از بند مواد مخدر و نیکوتین صمیمانه تبریک عرض می‌کنم؛ این موفقیت بزرگ را به خود ایشان و راهنمای پرتلاش و گرانقدرشان تبریک می‌گویم. رهایی، نتیجه‌ی ایمان، فرمان‌برداری و استمرار در مسیر درست است.

صحبت درباره جایگاه راهنما کار ساده‌ای نیست؛ چراکه راهنما، همان‌گونه که از نامش پیداست، کسی است که راه را برای ما نمایان می‌کند. راهنما مانند شمعی است که می‌سوزد تا پیرامون خود را روشن سازد؛ سوختن او به معنای از دست دادن نیست، بلکه به معنای بخشیدن نور و انرژی است تا ما بتوانیم مسیر تاریکی را به‌سوی روشنایی طی کنیم و به رهایی برسیم.
راهنما خودش این مسیر را با تمام سختی‌ها طی کرده، دردها را لمس کرده و طعم رهایی را چشیده است. او آموزش دیده، خدمت کرده، آزمون داده و با شایستگی به جایگاه راهنمایی رسیده است. بدون شک، کسی که می‌خواهد فرمانده خوبی باشد، ابتدا باید فرمان‌بردار خوبی بوده باشد.
بنابراین، من به‌عنوان یک رهجو وظیفه‌دارم فرمان‌بردار راهنمای خود باشم؛ زیرا فرمان راهنما، چراغ مسیر من است. اگر روزی از فرمان راهنما سرپیچی کنم، درواقع از مسیر رشد و رهایی فاصله گرفته‌ام. همان‌گونه که روزی به فرمان عقل و حقیقت توجه نکردیم و در تاریکی گرفتار شدیم، امروز برای خروج از آن تاریکی، نیازمند راهنمایی هستیم که مسیر را به ما نشان دهد.
نکته مهم دیگر این است که راهنمایان کنگره ۶۰ بدون هیچ چشمداشت مادی، تنها از سر عشق و تعهد خدمت می‌کنند. برخی از راهنمایان مسیرهای طولانی را طی می‌کنند، کیلومترها راه می‌آیند، فقط برای اینکه چراغ راه ما باشند. این ایثار و ازخودگذشتگی، ارزشمند و قابل‌ستایش است.
هفته راهنما، فرصتی است تا از این عزیزان قدردانی کنیم؛ با قلب خود، زبان و عمل. قدردانی نشانه‌ی شعور و آگاهی است. انسان‌های آگاه هرگز زحمات راهنمای خود را فراموش نمی‌کنند.
در پایان، بار دیگر هفته راهنما را به‌تمامی راهنمایان کنگره 60 تبریک عرض می‌کنم و از خداوند می‌خواهم که به ما توفیق دهد تا قدردان این نعمت بزرگ باشیم و بتوانیم با فرمان‌برداری و آموزش، در مسیر درست حرکت کنیم.
از توجه شما سپاسگزارم.

نگارش: مسافر ابوالحسن (لژیون سوم)
ویرایش: مسافر امیر (لژیون دوم)
تهیه و تنظیم: همسفر علی (لژیون دوم)
عکس: مسافر رضا (لژیون دوم)
ارسال: مسافر محمود (دبیر سایت)