برداشت من از سیدی «اکبر» این است که ما انسانها هیچ برتری ذاتی نسبت به یکدیگر نداریم، تنها کسی که برتر از همه ماست، خداوند است. زمانی که من خودم را از دیگران بالاتر بدانم، در واقع دچار کبر شدهام. کبر حالتی است که به تدریج درون انسان شکل میگیرد و باعث میشود احساس کنم با بقیه فرق دارم، سرتر هستم، خاصتر هستم و قوانین زندگی شامل حال من نمیشود.
وقتی کبر وارد وجودم میشود، دیگران برایم کم اهمیت میشوند و ناخودآگاه خودم را معیار درست و غلط میدانم. یکی از دلایل مهمی که باعث شد من به سمت مصرف مواد بروم، همین احساس برتری و غرور کاذب بود. زمانی که اطرافیانم هشدار میدادند اگر مصرف کنم ممکن است معتاد شوم، در پاسخ میگفتم: «من؟ هرگز! من مثل فلانی نیستم. من فرق دارم. حواسم هست و میدانم دارم چه میکنم» این جملات نشان میدهد که کبر چگونه میتواند قدرت تشخیص واقعیت را از انسان بگیرد و او را نسبت به خطرات نابینا کند.
انسانی که دچار کبر باشد، نصیحت نمیپذیرد، تجربه دیگران را جدی نمیگیرد و تصور میکند همیشه کنترل اوضاع را در دست دارد؛ در حالیکه همین طرز فکر میتواند زمینه سقوط او را فراهم کند.
زمانی که ما پا به کنگره میگذاریم، متوجه میشویم که همه با هم برابر هستیم. در این مسیر، جایگاه اجتماعی، ثروت، تحصیلات یا شغل هیچ امتیازی ایجاد نمیکند. مسیر رهایی برای همه یکسان است؛ چه وزیر باشی و چه یک کارگر ساده، قوانین درمان و پروتکل رهایی برای همه به یک شکل عمل میکند. این درک، کمک میکند حس برتری از بین برود و جای آن را فروتنی و پذیرش و در نهایت کسب آموزش بگیرد. در کنگره میآموزیم که صفت «اکبر» به معنای برتری، تنها از آن خداوند است و انسان زمانی میتواند به تعادل برسد که از کبر فاصله بگیرد و به سمت حکم عقل حرکت کند. وقتی فروتنی جایگزین غرور میشود، انسان بهتر میتواند آموزش بگیرد، اشتباهاتش را بپذیرد و مسیر رشد و رهایی را با آگاهی طی کند. من شکرگزار کنگره هستم که باعث آگاهی و تغییر نگرش من شده است. امیدوارم بتوانم با عمل به آموزشها، در جهت پیشرفت خودم حرکت کنم و سهم کوچکی در رشد و خدمت به کنگره داشته باشم.
برداشت: مسافر علی لژیون 9
ویراستاری مسافر محسن
ارسال مرزبان سایت مسافر رضا
- تعداد بازدید از این مطلب :
257