English Version
This Site Is Available In English

اگر زمانی احساس کنم که دیگر به راهنما نیاز ندارم آن نقطه سقوط و یا رکود من خواهد شد.

اگر زمانی احساس کنم که دیگر به راهنما نیاز ندارم آن نقطه سقوط و یا رکود من خواهد شد.

دوازدهمین جلسه از دوره سیزدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی کریمان کرمان با دستور جلسه "هفته راهنمایان DST ،تازه واردین، جونز، ورزش و موسیقی" ، به استادی راهنمای محترم مسافر مجید و با نگهبانی مسافر عبدالمهدی و دبیری مسافر سعدالله  روز یکشنبه ۱۴۰۴/۱۱/۲۶ راس ساعت ۱۶ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:

سلام دوستان مجید هستم یک مسافر

خداوند بزرگ را شاکر هستم که یک بار دیگر در این جایگاه قرار گرفتم تا آموزش بگیرم. به رسم ادب از آقای مهندس و خانواده محترمشان تشکر می‌کنم که این بستر را فراهم کردند تا من مسافر به اینجا بیایم و به حال خوب برسم. از ایجنت محترم شعبه آقا سینا و مرزبانان عزیز تشکر می‌کنم، همچنین از نگهبان محترم که این فرصت را در اختیار من قرار داد تا یک‌بار دیگر در این جایگاه قرار بگیرم.


این هفته همان طور که می‌دانید هفته قدردانی از راهنمای کنگره ۶۰ هست. در ابتدا از راهنمای خودم آقا حسین، راهنمای موادم و راهنمای سیگارم آقا علیرضا فدایی و راهنمایی جونز و تغذیه سالم آقای محسن زارکویی تشکر می‌کنم.

همانطور که آقای منصوری در شعبه ما فرمودند؛ قدردانی از راهنما در کنار قدردانی از پدر و مادر آمده است، یعنی رب و مربی که یک جزء آن می‌شود راهنما، قدردانی از راهنما که به ما چیزهایی یاد داده است مساوی است با قدردانی از پدر و مادر.
نکته جالبی که ایشان گفتند؛ اینکه خداوند نگفته به پدر و مادر خوب نیکی کنید و به پدر و مادر بد نیکی نکنید! تفکیک نکرده است،فرموده؛ چه خوب باشد و چه بد باشد،حتماً باید قدردان کسانی باشم که به من کمک کردند و آموزش به من دادند.
در کنگره ۶۰ خصوصاً درمان اعتیاد ما نیاز داریم تا حتماً راهنما داشته باشیم. من خودم که الان راهنما هستم، من هم راهنما دارم.
آقا علیرضا دژاکام هم راهنما دارد، آقا سینا هم راهنما دارد، آقا حسین و آقا شهرام و آقای رضایی و آقا یوسف همه راهنما داریم و موظف هستیم هم گوش به فرمان راهنما باشیم و هم قدردان و سپاسگزار این جایگاه باشیم،چون کسی که به ما کمک کرد و ما را از دنیای تاریک اعتیاد بیرون آورد مطمئناً یکی از راهنماهای کنگره ۶۰ بوده است و برای به دست آوردن این جایگاه خیلی زحمت کشیده است و تلاش کرده است.
منظورم این نیست که به دست آوردن این جایگاه سخت باشد، انشاالله همه روزی این جایگاه را تجربه می‌کنید و برای به دست آوردنش تلاش می‌کنید، چون هدف کنگره ۶۰ هم پرورش استاد و راهنما است که انشاالله تداوم داشته باشد تا کسانی که به اینجا می‌آیند دستشان را بگیریم.


ما خودمان نیز یک روزی در قعر تاریکی‌ها بودیم و در اعتیاد گیر کرده بودیم، یک نفر دست ما را گرفت و به ما کمک کرد و ما را نجات داد و به رهایی رسیدیم، با اصول کنگره ۶۰ و قوانین آن که توسط آقای مهندس تدوین شده است و اجرا کننده‌اش همه خدمتگزاران کنگره ۶۰، خصوصاً راهنمایان ما هستند.
یکی از جنبه‌هایی که شخصاً به من کمک می‌کند که همیشه در کنگره ۶۰ حالم خوب باشد و دریافت داشته باشم، گوش به فرمان بودن راهنمای خودم است.
اگر زمانی من احساس کنم که دیگر نیاز به راهنما ندارم آن نقطه سقوط و یا رکود من خواهد شد!
در کنگره ۶۰ این احساسی است که من خودم کاملاً درک کرده‌ام، هر موقع احساس کنم که دیگر چون من راهنما شدم، چون خدمتگزار شدم، چون سفر دومی شدم یا یک ماه، دو ماه از سفرم گذشته و یا اینکه دیگر روی روال هستم  و دیگر نیازی به راهنما ندارم مطمئناً نقطه رکود من می‌شود و دیگر آموزش پذیر نیستم!

زمانی من می‌توانم آموزش پذیر باشم که گوش به فرمان راهنما باشم، اگر راهنما به من می‌گوید این ساعت بیا،گوش داده و انجام دهم و اگر می‌گوید این ساعت شربت بخور ،بگویم چشم، یا می‌گوید موقع شروع جلسه اینگونه حضور داشته باش،این ساعت این کار را بکن،موظف هستیم که چشم بگوییم؛ چون مسیر درمان اعتیاد و رسیدن به حال خوش را باید کامل و درست طی کنیم و بدون داشتن راهنما،مطمئناً این راه را نمی‌شناسیم و نرفتیم.


راهنمای ما  کسی هست که تجربه خیلی بالایی دارد و درسش را خوانده است، وقتی که راه را به ما نشان می‌دهد باید گوش به فرمان بود و یک سری چیزهایی که برای هر کسی ممکن است سخت باشد زیر پا بگذاریم.هر کدام از ما، برای خودمان کسی هستیم و خانواده داریم، شخصیت اجتماعی داریم و شاید گاهی اوقات گوش کردن به حرف یک نفر که در این جایگاه هست برایمان سخت و دشوار باشد و یا انجام کارهایی که می‌گوید سخت باشد؛ از جمله مثل به موقع آمدن، سی دی نوشتن یا همین قدردانی که به ما یاد می‌دهند ما قدردان باشیم،اینگونه به درمان قطعی می‌رسیم.

آقای مهندس همیشه می‌گویند کیفیت ماجرا خیلی مهم است که به چه شکلی باشد، یعنی کسی که گوش بدهد و پاکت تهیه کند و یک دلنوشته و مبلغی در پاکت بگذارد و تقدیم کند به کسی که می‌خواهد از او قدردانی بکند این خودش یک نوع گوش به فرمان بودن است، بقیه مسائل خودش خود به خود می‌آید. قدم اول این است که من آن را انجام دهم.

انشاالله که ما بتوانیم در این هفته قدردان همه راهنماها باشیم. راهنماهای خودمان ،چه سیگار، چه مواد و چه جونز که حضور دارند، چه راهنمای تازه واردین. انشاالله بتوانیم از این عزیزان به نحو شایسته‌ای در جشنی که به‌همین مناسبت، هفته آینده سه‌شنبه برگزار خواهد شد، قدردانی کنیم و صد خود را بگذاریم.
یک جشن باشکوهی برگزار کنیم و قدردان این عزیزان باشیم تا انشاالله خودمان آموزش بگیریم.

خیلی ممنون که به صحبت‌های من گوش کردید.


ضبط صدا: مسافر رامین لژیون دوم
عکس: مسافر آرمان لژیون دوم
تایپ: مسافر علی لژیون پنجم
ویرایش: مسافر ابراهیم لژیون دوم
ارسال:مسافر مهدی لژیون دوم

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .