عاشقان آگاه

به نام خداوندی که عاشقی‌اش دل می‌خواهد نه دلیل. هفته راهنما فرصتی ارزشمند برای قدردانی از انسان‌هایی است که با عشق، صبر و تعهد چراغ مسیر رشد و آگاهی را روشن نگه می‌دارند. راهنماها تنها آموزش دهنده نیستند؛ بلکه با حضور مؤثر و نگاه مسئولانه امید، باور و انگیزه حرکت را در دل‌ها زنده می‌کنند. آقای مهندس دژاکام در جزوه راهنما و راهنمایی می‌فرمایند: «‌در دنیا دو گروه هستند که یک گروه درباره دانش اعتیاد کار می‌کنند و این گروه روان‌پزشکان و متخصصان می‌باشند و دوره‌های تخصصی را می‌گذرانند گروه دوم نیز به صورت تجربی این عمل را انجام می‌دهد».

راهنمایان کنگره۶۰ اعتیاد و درمانِ آن را تجربه کردند و به علم آن مسلط هستند با سلاح عشق، ایمان و عقل می‌توانند یک مصرف‌کننده را درمان کنند. راهنما در کنگره۶۰ جایگاه بسیار بالایی دارد و یک راهنما با عشق کار خود را انجام می‌دهد و این عشقِ یک راهنما است که رهجو می‌تواند از اعتیاد خارج شود و به رهایی برسد. راهنمایان عاشق هستند؛ اما عاشقانی که عاقل‌اند و به ایمان رسیده‌اند و به معرفت و شناخت دست پیدا کردند.

 شخصی با حالِ خراب و در سیاهی وارد کنگره می‌شود و از قسمت نور و روشنایی دستی به سمت ما دراز می‌شود و آن دستِ راهنما است و ما را آهسته آهسته با دادن آموزش و تجربیاتی که خودش هم قبل، آن‌ها را کسب کرده است از دل تاریکی به سمت نور هدایت می‌کند. مسئولیت راهنمایان در قبال همسفران که دل‌شکسته هستند و درد سنگینی در سینه خود متحمل می‌شوند و یا افرادی که حتی قادر به بیان دردِ دل‌شان نیستند چنین افرادی با اعتماد کردن به راهنما و هم‌چنین برقراری آرامش و جوِ مناسب در لژیون توسط راهنما، می‌توانند به آرامش و امنیت لازم برسند. 

راهنمایان درونِ همسفران را به خوبی می‌بینند؛ حتی تفکرات‌شان را هم می‌خوانند؛ زیرا با آموزش‌ها و دوره‌هایی که گذرانده‌اند به تجربه کافی رسیده‌اند همین تجربیات و آموزش‌ها است که باعث می‌شود که راهنمایان بتوانند بیشتر از هرکس دیگری به همسفران دردمند کمک کنند. راهنما با تمام وجودش به مسیر خود ایمان دارد و باور دارد که با استقامت در این مسیر صعب‌العبور به نور و روشنایی خواهند رسید. راهنما یعنی نشان دهنده راه، کسی که جلو می‌ایستد، راه را خوب می‌شناسد و فانوس به دست راه را به رهجو نشان می‌دهد حالا اگر در این مسیر رهجو بخواهد به بیراهه برود نمی‌تواند دست شما را بگیرد و شما را برگرداند. 

هر‌کس خودش مسئول اعمالی است که انجام می‌دهد. راهنما نمی‌تواند یک رهجو را تغییر دهد کاری که راهنما می‌کند بشارت می‌دهد به پاداش خوبی‌ها و می‌ترساند از عذاب بدی‌ها در واقع فقط امر‌به‌معروف و نهی‌از‌منکر می‌کند. آقای مهندس می‌فرمایند: «من با آموزش جهان‌بینی می‌خواهم شما فقط یک چیز یاد بگیرید که خوبی خوب است و بدی بد است». معجزات کنگره۶۰ را نمی‌توان در قالب شمارشی آورد؛ امّا مطمئن هستم وجود جایگاه راهنمایی نیز جزء همان معجزات می‌باشد.

 راهنمایان مانند کارخانه‌های تولیدی می‌باشند و مانند موتورهای کوچکی که با شروع و حرکت آن‌ها یک سیستم به چرخش در می‌آید؛ پس جایگاه‌ها را باید محترم بشماریم؛ زیرا باعث تداوم زنجیره آموزشی می‌شود. راهنما شدن به راحتی امکان‌پذیر نیست و برای رسیدن به آن باید مسیرهایی طی شود. رهجو در سفر اول آموزش‌های خاص خود را دریافت می‌کند، آموزش‌های کنگره شامل کُتب آموزشی و سی‌دی‌ها است که کمک می‌کند ما به هدف خود برسیم؛ ولی راهنمایان نقش مهمی دارند و آموزش‌ها را در اختیار رهجو قرار می‌دهند. به‌عنوان رهجو باید بدونِ چون و چرا صحبت‌های راهنمایم را بپذیرم و به راهنمایم ایمان داشته باشم؛ چون خودش این مسیر را با تمام گوشت و پوست و استخوانش حس و تجربه کرده است و باید فرمانبردار باشم تا تبدیل به فرمانده شوم.

روی جلدِ کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» تصویرِ دریا کنار کویر آورده است که در طبیعت این تصویر را مشاهده نمی‌کنیم؛ اما در درون انسان‌ها این موضوع وجود دارد. راهنمایان کنگره۶۰ کسانی هستند که کویر وجود خود را تبدیل به دریا کردند و از نعمت‌های خداوند استفاده کردند سیراب شدند و می‌توانند انسان‌های دیگر را نیز سیراب کنند تا به دریا نزدیک شوند و بسیار زیبا است که انسان به این جایگاه برسد. آقای مهندس جایگاه راهنمایی را بسیار ارزشمند می‌شمارند. در کنگره می‌آموزیم که لحظه‌به‌لحظه شکرگزار باشیم، انسان باید دائماً شکرگزار و سپاسگزار داشته‌های خود باشد. شکرگزار بودن باعث می‌شود خیلی از مسیرها برای انسان باز شود و دستور‌جلسه راهنما به ما یادآور می‌شود که ناسپاس نباشیم و دائماً شکرگزار نعمت‌ها و داشته‌های خود باشیم که خداوند و هستی در اختیار ما قرار داده است.

نتیجه می‌گیریم تشکر‌کردن و قدردانی‌کردن خداوند از طریق انسان‌هایی است که به ما خدمت و مسائل ما را حل می‌کنند و همان‌طور ما از طریق همان انسان‌ها باید شکرگزار خداوند باشیم؛ پس اگر قدردان و سپاسگزار راهنمایم باشم به طریقی از خداوند قدردانی و شکرگزاری می‌کنم. سپاسِ خداوند متعال را، به‌خاطر وجود کنگره۶۰ و راهنمایانی که نشان انسانیت و خدمتگزاران بی‌منت هستند. 
سپاس فراوان و درود بی‌پایان نثار تمام راهنمایان کنگره۶۰ که خود و آموخته‌های خود را صرف آموزش و خدمت به هم‌نوع کردند. آن‌ها یک مُرده را زنده و زندگی بخشیده‌اند. این هفته زیبا به بنیان کنگره۶۰، خانواده محترم‌شان و تمام راهنمایان کنگره۶۰ تبریک عرض می‌کنم.

منبع: سایت کنگره‌۶۰
نویسنده و ویراستار: همسفر راهنما زینب
ارسال: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی سمنان