در قبال راهنمایان مسئول هستیم

جلسه اول از دوره‌ی پانزدهم کارگاه آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی شهباز با استادی ایجنت همسفر لیلا و دبیری همسفر فاطمه و دبیری همسفر طاهره با دستور جلسه « هفته راهنما » روز یکشنبه ۲۶ بهمن ماه ۱۴۰۴ رأس ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

از نگهبان جلسه، همسفر فاطمه، تشکر می‌کنم که استادی جلسه را به من واگذار کردند تا در این جایگاه خدمت کنم.

هفته راهنما را در ابتدا به جناب مهندس، و خانواده محترمشان تبریک می‌گویم. همچنین تبریک و تشکر ویژه دارم از هر دو راهنمای خودم همسفر سهیلا میرزایی و همسفر لیلا عباسی، که به خاطر وجود پر از عشق، علم و دانش این عزیزان است که امروز منِ لیلا در کنار شما نشسته‌ام.

این هفته را خدمت همه راهنماهای عزیز تبریک می‌گویم؛ راهنماهای شال سبز، شال نارنجی، راهنمایان ورزش، راهنمایان جونز و تمام عزیزانی که در حال خدمت هستند. یک تبریک ویژه هم می‌گویم به راهنماهای پرعشق؛ من عشق را از شهبازی‌ها یاد گرفتم. ان‌شاءالله امروز جشن بسیار خوبی در کنار هم داشته باشیم.

همان‌طور که می‌دانید ما در کنگره چهار جشن اصلی داریم و یکی از مهم‌ترین، اساسی‌ترین و پرعشق‌ترین آن‌ها جشن راهنماست. چرا؟ چون امروز روزی است که منِ لیلا می‌توانم از راهنمای خودم تشکر و قدردانی کنم؛ راهنمایی که با تمام وجود برای من زحمت کشیده است.

حالا اصلاً راهنما کیست و رهجو کیست؟

راهنما کسی است که خودش این مسیر را طی کرده و به درمان رسیده است. کسی است که مثلث جسم، روان و جهان‌بینی‌اش به تعادل رسیده. راهنما فردی است که آموزش‌های لازم را دیده، سی‌دی‌ها را نوشته، آزمون‌های فنی و جهان‌بینی را با نمره عالی گذرانده، از مراحل سخت عبور کرده و شال مقدس راهنمایی را بر گردن انداخته است.

راهنما پیمان می‌بندد که چهار سال، خالصانه و عاشقانه خدمت کند و واقعاً هم همین کار را انجام می‌دهد. راهنما یک الگوست. شما که شال دارید برای رهجوها الگو هستید. راهنما یعنی نشان‌دهنده راه؛ کسی که فانوسی در دست دارد و نور می‌اندازد تا رهجو مسیر را ببیند. نور راهنما همان علم، دانش، استقامت، صبر، عشق و محبت است و رهجو این نور را می‌گیرد و به جلو حرکت می‌کند.

رهجو یعنی جوینده راه؛ کسی که عاشق رسیدن به درمان و حال خوب است. حالا من و شما در قبال چنین راهنمایی وظیفه داریم.

جناب مهندس همیشه می‌گویند ما انسان‌ها بیهوده به این حیات نیامده‌ایم؛ برای دو موضوع آمده‌ایم: آموزش و خدمت. خداوند اجازه خدمت را به هرکسی نمی‌دهد. اگر امروز اینجا نشسته‌ای، خدا به تو اجازه داده است. اگر شال بر گردن داری یعنی از مراحل سخت عبور کرده‌ای و لیاقت خدمت را پیدا کرده‌ای.

اما رهجو باید به راهنمای خود ایمان بیاورد. بدون ایمان نمی‌شود. باید راهنما را امین خود بداند و مطمئن باشد هیچ‌گاه راز میان او و راهنمایش فاش نمی‌شود، چون راهنما امانت‌دار و متعهد است.

جناب مهندس می‌فرمایند محال است کسی در کنگره بدون راهنما درمان شود؛ فرآیند درمان زمانی تکمیل می‌شود که گوش به فرمان راهنما باشیم.

ایشان می‌گویند ما به سه شکل می‌توانیم از راهنمای خود تشکر کنیم:
۱. زبان
۲. قلب
۳. عمل

به نظر من عمل از همه مهم‌تر است. ممکن است با زبان بگوییم «راهنما دوستت دارم» یا در قلبمان محبت باشد، اما اگر عمل نکنیم فایده‌ای ندارد. وقتی راهنما می‌گوید سی‌دی بنویس، ورزش کن، تغذیه‌ات را اصلاح کن، نظم داشته باش، و ما گوش نکنیم، پس این دوست داشتن واقعی نیست.

اگر رهجو قدرشناس باشد، خدمت می‌کند، سی‌دی می‌نویسد، ورزش می‌کند و حضور منظم دارد. راهنمایی که شاید از شهر دیگری می‌آید و بدون غیبت خدمت می‌کند، چگونه می‌شود رهجو نیاید و بعد بگوید «عاشقتم»؟

جناب مهندس می‌فرمایند بعضی‌ها می‌گویند ما شما را خیلی دوست داریم، اما سی‌دی نمی‌نویسیم؛ این یعنی عمل نکردن.

قدردانی و سپاس‌گزاری در کنگره بسیار مهم است. راهنما به مبلغ پاکت نیاز ندارد، اما این کار نشان‌دهنده ارزش و احترام خود ماست. وقتی سپاس‌گزاری را یاد بگیریم، خداوند در جایی دیگر چندین برابر آن را به ما بازمی‌گرداند؛ جایی که حتی فکرش را هم نمی‌کنیم.

کِبر و غرور صفتی است که اگر وارد وجود انسان شود، باعث می‌شود خوبی‌هایش دیده نشود. اگر به راهنما ایمان نیاوریم، خدمت نکنیم، قدردانی نکنیم و بعد بگوییم چرا حالم خوب نیست، باید بدانیم اشکال از کجاست.

من مسئولیت‌پذیری، بخشش، محبت، تفکر و آرامشم را مدیون راهنمایم هستم. کجای دنیا چنین خدمتی وجود دارد که با گریه ما گریه کنند و با خنده ما بخندند؟ این فضا را ما در کنگره ۶۰ تجربه می‌کنیم.

پس من و شما در قبال راهنمایان مسئول هستیم. باید احترام بگذاریم، یاد بگیریم و قدردان باشیم. راهنما به پول ما نیازی ندارد، اما ما به یاد گرفتنِ سپاس‌گزاری نیاز داریم. وقتی قدر دانستیم، خداوند خودش جبران می‌کند.

واقعیت همین است. 🌸

مرزبان کشیک: همسفر الهه و مسافر عباس

تایپیست: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون دوم)

عکاس: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون دوم)

ارسال و ویرایش: همسفر زینت رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون دوم) نگهبان سایت

نمایندگی همسفران شهباز