اولین جلسه از بیستوسومین کارگاههای آموزشی خصوصی ویژهٔ مسافران نمایندگی یحیی زارع میبد، با استادی راهنما مسافر مهدی، نگهبانی موقت مسافر محمود و دبیری موقت مسافر مصطفی، با دستور جلسهٔ «هفته راهنمایان DST، تازهواردین، ویلیام، جونز، ورزش، موسیقی»، روز یکشنبه ۲۶ بهمنماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۶ آغاز شد.
سخنان استاد:
امروز نه بهعنوان یک راهنما، بلکه به عنوان یک رهجو به دستور جلسه که هفته راهنما است نگاه میکنم و باید بیاندیشیم که چرا این دستور جلسه عنوان شده و وظیفه من رهجو در قبال آن چیست؟ هفته راهنما؛ همچون تمامی جشنهای دیگر در کنگره، همواره با شکوه برگزار شده است و امسال نیز به زیباترین شکل ممکن برگزار خواهد شد. این هفته به من رهجو یادآوری میکند که باید قدردان و سپاسگزار کسانی باشم که برای من زحمت کشیدند و این هدیه بزرگ؛ یعنی بازگشت به زندگی را به من ارزانی داشتند.
اگر به گذشته خود و زمانی که وارد کنگره شدم نگاه کنم، میبینم که چقدر راهنمایم را اذیت کردم؛ اما راهنما با صبوری، گذشت و درایت همیشگی که در وجودشان بود، توانستند مرا به رهایی برسانند و زندگی دوبارهای به من و خانوادهام ببخشند. این درمان و این زندگی دوباره، نیازمند قدردانی و سپاسگزاری است. همچنین باید بیاموزیم که برای لحظهلحظه زندگی خود ارزش قائل شویم و بهواسطه تمام نعمتهایی که در اختیار ما قرار گرفته است، از خداوند و دیگران سپاسگزار باشیم.
امروز کنگره به من شخصیت و آبرو داده است و همه اینها را مدیون راهنمای خود هستم؛ بنابراین در قبال آنچه راهنما به من داده است، من نیز وظیفهای بر عهده دارم. در کنگره آموختیم که تقدیر و تشکر به سه صورت زبانی، دلی و عملی انجام میشود. ما باید همواره به صورت زبانی قدردان راهنما و تمام عزیزان خدمتگزار باشیم و برای تقدیر عملی نیز، جناب مهندس هر سال یک هفته را بهعنوان هفته راهنما قرار دادهاند تا فرصت قدردانی عملی فراهم شود.
وظیفه ماست که از تمامی راهنمایان عزیز DST، ورزش، تازهواردین و هر کسی که به نوعی به ما خدمت کرده است، تقدیر عملی بهجا آوریم؛ چراکه همه آنها برای ما زحمت کشیدهاند، علم کنگره را به ما منتقل کردهاند و زندگی دوبارهای به ما بخشیدهاند. اگرانسان قدرناشناسی باشم و از کسانی که برایم زحمت کشیدهاند سپاسگزاری نکنم، مطمئن باشم که قدر رهایی و آنچه را به دست آوردهام نخواهم دانست و آنها را از دست خواهم داد.
به قول بزرگان:
شکر نعمت، نعمتت افزون کند
کفر، نعمت از کفت بیرون کند
بزرگترین هدیهای که میتوانیم به راهنمای خود بدهیم، این است که فرمانبردار خوبی باشیم و بتوانیم الگوی مناسبی برای دیگر رهجوها باشیم.
مرزبان کشیک: مسافر غلامرضا
ویراستار: مسافر جمال، لژیون ششم
عکس و تایپ: مسافر علی، لژیون هشتم
ارسال خبر: مسافر سعید، لژیون دوم
- تعداد بازدید از این مطلب :
179