مقاله در مورد هفته و جشن راهنما

کنگره۶۰ بر اساس اصل پذیرفته‌شده‌ی «یاری یک فرد رهاشده از دام اعتیاد به فرد در حال مصرف مواد مخدر» بنا شده است.
کنگره۶۰ مکانی است که انسان‌ها از تاریکی و ظلمت به سوی روشنایی و نور حرکت می‌کنند. در این مسیر، افرادی حضور دارند که دوشادوش ما، پیشروان این راهِ تاریک و ظلمانی‌اند؛ به این افراد «راهنما» گفته می‌شود.
راهنما فردی است که خود روزی در تاریکی اعتیاد بوده و با طی کردن مراحل درمان، آموزش و بازسازی جهان‌بینی، به رهایی رسیده است. او پس از گذراندن دوره‌های لازم و دریافت تأیید کنگره، مسئولیت هدایت و آموزش سفر اولی‌ها (افراد در حال درمان) را بر عهده می‌گیرد.
راهنما با عشق، تجربه، علم و درک، پل ارتباطی میان رهایی و حالِ در حال مصرف بودن است. نقش او نه صرفاً یک معلم، بلکه همراهی صادق و عاشق است که با الگو بودن، راه را نشان می‌دهد. او آموزش می‌دهد که «چگونه می‌توان از تاریکی عبور کرد و به روشنایی رسید»، بی‌آنکه دستور دهد؛ بلکه با عمل و رفتار خود، راه را نمایان می‌کند.
در کنگره۶۰ ما ۴جشن داریم که در طول سال برگزار می‌شود؛ این جشن‌ها عبارت‌اند از: جشن راهنما، جشن ایجنت و مرزبان، جشن همسفر و جشن دیده‌بان که هر کدام بار آموزشی خاص خودشان را دارند. ما باید بدانیم چه کسانی برای ما زحمت می‌کشند تا ما با خیال راحت بیاییم و سفر کنیم. این تشکر باعث دلگرمی این عزیزان و حال خوش خودمان است. کنگره۶۰ می‌خواهد به ما بیاموزد که از اشخاصی که به ما خدمت می‌کنند، تشکر کنیم. یک‌دسته از این اشخاص، راهنمایان و راهنمایان تازه واردین محترم هستند که ما سالی یک‌بار از این عزیزان با برگزاری جشن تشکر می‌کنیم.
تنها دلیلی که این عزیزان از وقت و زندگی خود می‌گذرند تا این آموخته‌ها را آن هم به‌صورت رایگان در اختیار رهجو قرار دهند، می‌تواند “عشق” باشد. این تنها قدرت عشق است که باعث می‌شود هفته‌ای سه‌جلسه و هرجلسه، سه‌ساعت، راهنما از کار و زندگی شخصی خود بگذرد تا به کنگره بیاید و به امور رهجویانش بپردازد. بنابراین، امکان جبران لطفی که یک راهنما به رهجو می‌کند با هیچ هدیه‌ای وجود ندارد.
در کنگره۶۰ ما آموخته‌ایم که شکرگزاری، یعنی تشکر کردن، و شکرگزاری باید در سه‌مرحله صورت گیرد: تشکر به زبان، تشکر با دل یا قلب، و تشکر با قدم یا عمل. خوشبختانه در کنگره هر سه مورد جایگاه خود را پیدا کرده است: هم به صورت زبانی، هم قلبی و هم عملی که به شکل پاکت انجام می‌گیرد.
جناب آقای مهندس می‌فرمایند: هدیه باید پول، همراه با دلنوشته باشد.(حالا هر کسی به وسع خودش) ایشان درادامه می‌فرمایند: «من هرساله برای همه‌ی راهنماها پاکت می‌دادم و دلیلش این بود که بقیه این کار را یاد بگیرند و حالا وقتی که همه این کار را آموزش گرفته‌اند، من دیگر انجام نمی‌دهم.»
در پایان، این هفته را به تمامی راهنمایان، راهنمایان تازه‌واردین، راهنمای ولیام و راهنمای جونز، به‌ویژه راهنمایان شعبه ملاصدرا و همچنین راهنمای محترم خودم، آقا حبیب‌الله، تبریک و تهنیت عرض می‌کنم.
نویسنده و تایپ: مسافر مرتضی(لژیون چهارم)
ويرايش متن: مسافر محمود(نگهبان سایت)
ارسال: سایت نمایندگی ملاصدرا