جلسه سوم از دوره هشتم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی صالحی ۲ به استادی ایجنت همسفر فاطمه، نگهبانی همسفر شهلا و دبیری همسفر فرحناز با دستور جلسه «هفته راهنمایان (DST، تازهواردین، ویلیام، جونز، ورزش، موسیقی)» روز یکشنبه ۲۶ بهمنماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
ابتدا خداوند را شاکرم که اجازه خدمت کردن در این جایگاه را به من دادند تا خدمت کنم و آموزش ببینم. از اسیستانت همسفر شهره و مرزبانان که اجازه خدمت در این جایگاه را به من دادند تشکر میکنم. هفته راهنما را به بنیان کنگره۶۰، خانم آنی بزرگ، خانم آنی کماندار، خانم شانی و استاد امین تبریک میگویم. از نظر من بهترین جایگاه خدمتی، جایگاه راهنمایی است. در کنگره هر ساله ۴ مرتبه جشن داریم.
به پاس قدردانی از راهنمایانمان هر ساله هفته راهنما را جشن میگیریم. این جشنها با تفکر و تعقل آقای مهندس انجام میشود. جشنها به این منظور برگزار میشوند که فراموش نکنیم روز اولی که وارد کنگره۶۰ شدیم، چه کسی به ما کمک کرد و اگر راهنما نبود ما الان اینجا نبودیم و پروسه درمان را پشت سر نگذاشته بودیم. این حال خوش و آرامشی که داریم را مدیون راهنمایان خود هستیم.
این دستور جلسه یادآور است که حواسم باشد روز اول چهقدر حالم بد بود و اگر راهنمایم نبود معلوم نبود الآن کجا بودم و به کجا کشیده شده بودم. اولین چیزی که یک تازهوارد باید بداند واژه راهنما است. راهنما فردی است که راه برای او نمایان شده است. راهنما میتواند همسفر یا مسافر باشد. راهنمای همسفران فردی است که از خانواده مصرفکننده بوده است. راهنمای مسافران فردی است که خود مصرفکننده بوده است و با بند بند وجودشان اعتیاد را تجربه کردهاند.
راهنمایان خودشان تاریکیها را تجربه کردهاند و زمانیکه وارد کنگره۶۰ شدند، راهنمایانی بودند که آنان را راهنمایی کرده است. سفر اول را طی کردهاند و با نوشتن ۴۰ سیدی، وارد سفر دوم جهانبینی شدهاند. مسافران به مرور با کمکِ راهنما و آموزشهای ناب کنگره۶۰ به تعادل نسبی میرسند. زمانیکه فرد به تعادل نسبی رسیده و وارد سفر دوم شده است، تصمیم میگیرد که جایگاه خدمت راهنمایی را تجربه کند. راهنمایان اعتیاد را میشناسند و با اعتیاد زندگی کردهاند.
زمانیکه رهجو به راهنما از حال بد خود میگوید، راهنما تماماً او را درک میکند و متوجه احوالات رهجو میشود. راهنما به راحتی راهنما نمیشود و بهایش را پرداخت میکند. عاشق خدمت کردن بوده، سپس آزمون داده است و آیتمهای مختلفی را گذرانده است. در کنگره۶۰ کسی به راحتی راهنما نمیشود. آزمونهای کتبی، مصاحبه، تییدیه راهنما، تاییدیه مرزبان و ... از مراحل راهنمایی است. این مراحل بدین منظور است که آیا فرد به تعادل نسبی و آرامش رسیده است یا خیر؟ از لحاظ جهانبینی به جایگاهی رسیده است که بتواند به افراد دیگری خدمت کند؟ پس از طیکردن مراحل لازم به او شال داده میشود. پس از دریافت شال، مدتی در لژیون راهنمایش شرکت میکند و در آخر، خودش لژیون تشکیل میدهد.
اساس کار یک راهنما عشق و محبت است. اگر عشق و محبت نباشد، شخص نمیتواند در جایگاه راهنمایی خدمت کند. با افرادی سر و کار دارد که احوال مساعدی ندارند. اگر عشق نباشد، راهنما توان پایان دادن به خدمت خودش را ندارد و لژیون را تحویل خواهد داد. راهنما عاشق رهایی رهجوهایش است و با دیدن حال خوش و رهایی رهجوهایش، به حال خوبی دست پیدا میکند و پاداش کار خود را میبیند. اما وظیفه رهجو چیست؟ رهجو وظیفه دارد در جشن راهنما بهصورت کلامی، پاکت و با عملکردش قدردانی کند.
من همیشه به رهجوهای خود میگفتم: زمانی حال من خوب میشود که شما را در جایگاه راهنمایی ببینم. ما میتوانیم با قرار گرفتن در هر جایگاه خدمتی اعم از شال سبز، شال نارنجی، مرزبانی و ... باعث حال خوش راهنما شویم؛ اما من وظیفه خود میدانم در سال یک مرتبه در جشن راهنما قدردان زحمات راهنمایم باشم. راهنمایان از دید آقای مهندس نیز بسیار باارزش هستند. کنگره۶۰ بدون راهنما مانند مدرسه بدون معلم است. کنگره۶۰ برای رسیدن به اهداف خود به راهنما نیاز دارد. راهنما علاوه بر اینکه رهایی افراد برایش مهم است، به این موضوع میاندیشد چرخه کنگره۶۰ که تولید راهنماست ادامهدار باشد. نیاز کنگره۶۰ برای پیشبرد اهدافش و رسیدن به خواستههایش راهنماست. راهنمایان هستند که آموزش های کنگره۶۰ حس خوب، عشق و محبت را انتقال میدهند
و در ادامه هفته راهنما مبارک


مرزبانان کشیک: همسفر زهره و مسافر امیرعلی
تایپیست: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر شهره (لژیون اول)
ویرایش: همسفر پرنیا رهجوی راهنما همسفر شهره (لژیون اول)
ارسال: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر شهره (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی صالحی۲
- تعداد بازدید از این مطلب :
405