آنچه باور است محبت است و آنچه نیست ظروف تهی است. در کنگره ۶۰ بهترین آموزشی را که یاد میگیریم محبت کردن است، محبت بدون هیچ چشم داشتی؛ چون کار کنگره بر مبنای عشق، عقل و ایمان است. ابتدا هفته راهنما را به استاد راهنما آقای مهندس، راهنما دکتر امین و خانواده محترمشان و همچنین به راهنمایان کنگره ۶۰ تبریک عرض میکنم.
در نوشتار کنگره ۶۰ میخوانیم اصل پذیرفته شده کمک یک فرد رها شده از دام اعتیاد به فرد در حال مصرف مواد مخدر میباشد. این شخص به عنوان راهنما گفته میشود. راهنما کسی است که این مسیر تاریکی را با ناهمواریهایش طی و با گذراندن مراحل مختلف و شرکت در آزمون کنگره ۶۰، با عشق به افراد گرفتار مواد مخدر کمک میکند. اولین شرط برای رسیدن به این جایگاه در کنگره ۶۰ درمان قطعی شخص و با به تعادل رسیدن که به روش DST انجام میگیرد. تمام افرادی که در کنگره ۶۰ خواستار این جایگاه هستند باید آموزشهای لازم را دریافت کنند که این آموزشها در جلسات به دو شکل فنی و جهانبینی که بسیار مهم است تدریس میشود و با عشق به صورت داوطلبانه در این مسیر خدمت میکنند.
استاد سردار در کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر میفرماید: ما برای آموزش و خدمت قدم به حیات نهادهایم. بنابراین انسان ابتدا باید آموزش بگیرد سپس خدمت درست و سالم انجام دهد که این آموزش و خدمت نبض زندگی انسان است.
انسان موجودی اجتماعی است و ارتباط سالم با بقیه انسانها باعث رشد و تکامل افراد میشود و هر کسی که بخواهد رشد کند و علم، دانش خودش را بالا ببرد نیاز به مربی و راهنما دارد. راهنما چراغی در دست دارد تا رهجو راه را گم نکند و سوخت آن چراغ چیزی نیست جز عشق بلاعوض به مخلوقین خداوند، راهنما اطلاعات، دانش و تجربیات خودش را در اختیار رهجو قرار میدهد همینطور که آموزش میدهد خودش هم آموزش میبیند. راهنما همواره با دو تاریکی دست و پنجه نرم میکند یکی تاریکیهای وجود خود و دیگر تاریکیهای وجود رهجو و این یک مبارزه دوجانبه است که راهنما بدون توقع و چشم داشتی این کار را انجام میدهد، هر چه به رهجو برای دیدن و خروج از تاریکیهای وجودش یاری میرساند تاریکیهای وجود خودش آرام آرام تبدیل به روشنایی میشود. راهنما مطالبی که آموزش میدهد بر اساس نیاز رهجو و مرتبط به علم کنگره و آموزشهای راستین میباشد که از منابع آموزشی کنگره ۶۰ که توسط استاد راهنما آقای مهندس دریافت میکند.
راهنما در کنگره ۶۰ مالک رهجو نیست، بلکه استاد و مربی رهجو است که راه را نشان میدهد و کمک میکند تا به درمان قطعی و رهایی از بند تاریکی برسد. ما در کنگره ۶۰ جایگاههای مختلفی داریم که یکی از این جایگاهها، راهنما است از جمله راهنمای تازه واردین که شال سبز رنگ دارد، راهنمای DST که شال نارنجی دارد، راهنمای سیگار که شال سرمهای دارد و راهنمای لژیون تغذیه سالم که همه با اصول و قوانین در این مسیر به مدت ۴ سال خدمت میکنند.
شخصی که ابتدا وارد کنگره میشود تا سه جلسه با راهنمای تازه واردین مشاوره میشود و بعد از سه جلسه با حس خود یک راهنما با سال نارنجی انتخاب میکند که این مهم است با حس خود انتخاب کند؛ چون اگر با حس خودش نباشد در طی سفر نمیتواند خوب سفر کند؛ زیرا رهجو باید فرمانبردار راهنما باشد و به حرف راهنما گوش بدهد تا بتواند سفر اول که طی ۱۰ الی ۱۱ ماه طول میکشد را خوب سفر کند.
ما در کنگره طی سال ۴ جشن داریم که هفته راهنما یکی از آنهاست که به رسم کنگره به صورت قلبی، زبانی و عملی از راهنمای خود با دادن پاکت و دلنوشته قدردانی و سپاسگزاری میکنیم. اینکه ما چقدر این جایگاه را قدر بدانیم و شاکر آن باشیم بستگی به درک و برداشت ما دارد، تشکر از کسانی که بدون هیچ چشم داشتی چند ساعت از کار و زندگی خود گذشته و برای انسانهای دردمند وقت میگذارند تا از این تاریکی رهایی یابند. وقتی به این فکر کنیم که قبل از ورود به کنگره در چه حالی و در کجا بودیم و الان در چه حال و کجا هستیم به این نتیجه میرسیم که کنگره و راهنما چه کمکهایی به ما کردند تا ما به این حال خوش و آرامش برسیم. در نهایت این هفته را به تمام راهنمایان به خصوص راهنمایی نمایندگی ساوه تبریک عرض میکنم و امیدوارم نور خدمت در این جایگاه که با عمل سالم، معرفت و عدالت همراه است به زندگیشان بتابد.
منبع: اپلیکیشن دژاکام
نویسنده: راهنما همسفر معصومه (لژیون هشتم)
ویرایش و ارسال: همسفر وجیهه دبیر سایت
نمایندگی ساوه
- تعداد بازدید از این مطلب :
54