همسفران لژیون یازدهم در مورد دستور جلسه «هفته راهنما» اینچنین بیان کردند:
همسفر طاهره
ابتدا هفته راهنما را به معلم بزرگمان جناب مهندس دژاکام و تمامی راهنمایان کنگره۶۰ تبریک میگویم و قدردانی میکنم. راهنما را میتوان رب یا مربی دانست؛ زیرا انسان را پرورش میدهد و به سوی رشد هدایت میکند. خداوند در قرآن کریم در سوره بلد میفرماید: کسی که انسانی را احیا کند گویی جمع بسیاری را زنده کرده است و نیز انسان نسبت به پروردگار و آموزگار خویش ناسپاس است مگر آنکه در مسیر درست و عمل سالم حرکت کند. حضرت علی (ع) نیز میفرمایند: هر کس کلمهای به من بیاموزد مرا بنده خویش ساخته است و ارزش آموزش را یادآوری میکند.
راهنمایان بدون هیچ چشمداشتی و تنها با عشق خدمت میکنند و در کنگره به ما شکرگزاری را میآموزند. میآموزند از هر کس که خدمتی به ما میکند قدردانی کنیم و سپاسگزار باشیم. اگر سپاسگزار باشیم، خداوند و هستی نیز برکت بیشتری به ما عطا میکنند و اگر ناسپاس باشیم نتیجه رفتار خود را دریافت میکنیم. هدف این است که سپاسگزاری از انسانها و شکر خداوند را بیاموزیم و آن را با عمل ثابت کنیم تا در پیشگاه وجدان خود سرافراز زندگی کنیم.
همسفر مریم
تو به من آموختی آنگاه که شعلههای عشق در وجودم چنان فروزان شود که پیرامونم را روشن کند، این نور به دیگران نیز سرایت میکند و برکتش همگان را دربر میگیرد.
سلام و عرض ادب و تبریک به مناسبت هفته راهنما خدمت جناب مهندس دژاکام، خانواده محترم ایشان، تمامی راهنمایان کنگره۶۰ و راهنما عزیزم خانم اکرم، پس از آشنایی با شما بسیاری از واژهها و القاب برایم معنای دیگری پیدا کرد. شما در حالی که نه مادر من، نه خواهر و نه از بستگانم هستید؛ اما جای همه این عزیزان را یکجا در قلبم پر کردهاید و با حضورتان به زندگیام معنا بخشیدهاید.
در لحظاتی که در تاریکی مسیر یأس و ناامیدی فرو میروم تنها یک کلام شما راه نجاتم میشود و آرامشم را بازمیگرداند. حس ناب و نگاه مهربانتان همواره پناه و دلگرمی من بوده است و خواهد بود. خود را تا همیشه قدردان محبتهای بیدریغتان میدانم و از صمیم قلب دوستتان دارم. شما یار همیشگی، چراغ راه و همراه تنهاییهای من هستید و با همه وجود دوستتان دارم.
همسفر مهسا
هفته راهنما در کنگره۶۰ فرصتی ارزشمند است تا به نقش بیبدیل راهنمایان فکر کنیم و از تلاشهای آنان قدردانی کنیم. راهنما در کنگره فقط یک معلم نیست؛ بلکه انسانی است که از تاریکی گذشته عبور کرده و امروز چراغ راه دیگران شده است. او درد را تجربه کرده و آن را به نور هدایت تبدیل کرده است. راهنمایان با صبر و محبت در کنار رهجوهایشان میمانند، آموزش میدهند، الگو میشوند، سخن میگویند و عمل میکنند و خود در همان مسیری حرکت میکنند که نشان میدهند.
راهنما بودن مسئولیتی بزرگ است و با آگاهی و تعهد معنا پیدا میکند. راهنما ابتدا خود را میسازد تا بتواند دیگری را بسازد و جهانبینی خود را اصلاح میکند تا نگاه تازهای منتقل کند. او در مسیر DST استوار میماند تا رهجو را از فراز و نشیبهای سفر عبور دهد و امید را در دل او زنده نگه دارد. این مسیر با عشق شکل میگیرد و با عمل استمرار پیدا میکند.
هفته راهنما فرصتی برای یادآوری و قدردانی است و ما را به مسئولیت خودمان آگاه میکند. ما میتوانیم با حرکت درست، خدمت صادقانه و ساختن خویش بخشی از محبت راهنمایان را جبران کنیم. آنان به ما آموختند که رهایی فقط ترک مواد نیست؛ بلکه ساختن انسان است و نشان دادند که با خواسته و تلاش میتوان از دل تاریکی روشنایی ساخت. در پایان از راهنمای عزیزم و همه راهنمایان کنگره۶۰ صمیمانه سپاسگزاری و قدردانی میکنم.
همسفر فائزه
در ارتباط رهجو و راهنما آموختم که راهنما قرار نیست به جای ما تصمیم بگیرد؛ بلکه کمک میکند درست تصمیم بگیریم و مسئولیت انتخابهایمان را بپذیریم. قرار نیست بار ما را بر دوش بکشد؛ بلکه روش قوی شدن و ایستادن بر پای خود را به ما میآموزد. او چراغی است که مسیر را روشن میکند؛ اما قدم برداشتن را به عهده خود ما میگذارد تا رشد کنیم و توانمند شویم.
به باور من اگر قدر این جایگاه را بدانیم، هم از نظر علمی رشد میکنیم و هم از نظر انسانی عمیقتر میشویم. حضور راهنما یعنی پیوند دانش، تجربه و عشق و این ترکیب میتواند هر مسیری را به مقصد برساند و انسان را به بلوغ فکری و عملی هدایت کند.
رابط خبری: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون یازدهم)
ویرایش و ارسال: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر عذری (لژیون دهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی صالحی
- تعداد بازدید از این مطلب :
161