خداوند به دلیل دارا بودن دو بعد آشکار و پنهان در وجود انسانها و برای زندگی متعادلتر، تمایزی میان آنها و دیگر موجودات قرار داد تا در هر مرحله از زندگی، بتوانند راه را از چاه تشخیص دهند. بهواسطه وجود روح در انسان، قدرت اختیار و تصمیمگیری به او عطا شد تا در هر زمان از زیست، خود را از سیاهی و ناامیدی جدا کند و در مسیر درست و سالم قرار بگیرد. از اینرو یک ساختار کامل برای انسان برگزیدهشد تا با چنگزدن به ریسمان امن، هرروز به تکامل و نور نزدیکتر شود.
موانع مختلفی؛ مانند حسد، کینه، بخل، اعتیاد، دزدی و سایر موارد در مسیر انسانها قرار دارند. ممکن است خود این موانع، چندان مهم به نظر نرسند؛ اما نحوه گذر و عبورکردن از آنها اهمیت بسیار بالایی دارد. خداوند منان برای آسانتر شدن این مسیر، پیامآورانی در درون (روح) با نشانه القاء و الهام و در بیرون (پیامبران) با نشانه معجزه در اختیار انسان قرار داد.
با این حال، گاهی در زمانهای که عصا از کور میدزدند، انسان نیاز دارد تا از کسی مشورت و راهنمایی بگیرد که همحس، همرنگ و همزبان او باشد. وقتی درگیر تاریکیهای خود یا عزیزان خود میشویم، نیازمند راهنمایی هستیم که با قوه عقل و با ایمان به خدا؛ عشقورزی و صبر را بدون منت به ما بیاموزد؛ راهنمایی که کلام او آرامبخش باشد و دردهای ما را تسکین دهد. به شکر خدای بزرگ و به لطف و تلاش مهندس حسین دژاکام، بنیانگذار کنگره۶۰، این موهبت بر سر ما نهاد شده است.
در کنگره۶۰، راهنما کسی است که سختیها و مشقتهای اعتیاد را پشت سر گذاشته و با قبولی در آزمون راهنمایی و طی مراحل مربوطه، به این مقام دست مییابد. راهنما مانند فانوسی بزرگ و خورشیدی است که نور، گرما، آگاهی و امید را از عصاره جان و با تکتک سلولهای وجودش به کسانی میبخشد که نیازمند نور هستند.
در مسیر صعبالعبور درمان اعتیاد، در سراشیبیهای این جاده گلآلود، راهنما با تمام از خودگذشتگیها و با تمام علمی که از استاد راهنمای خویش آموخته، تنها و تنها میآموزد و میآموزد.
در شرایطی که خانوادهها از درمان ناامید شدهاند، این راهنماست که با تجربیات خود، امید را در دل اعضا، زنده نگهمیدارد و سوخت لازم را از طریق آموزشها در موتور حرکت رهجو میریزد و با شجاعت، برای بهتر شدن او تلاش میکند. اگر به گذشته نگاه کنیم، درمییابیم هر آنچه داریم و هر آنچه شدیم، مدیون وجود راهنماست. در مقام والای راهنما، قلم برای نوشتن رنگ و جرأت ندارد و حتی کلمه هم توان بیان ندارد؛ گویی قادر به نوشتن نیست.
راهنما بذری را بهواسطه حضور رهجو در لژیون میکارد و پس از حدود یکسال، شاهد شکوفهزدن آن است و در ادامه، با جذب اطلاعات و دانش کنگره۶۰، شاهد میوه دادن آن میشود. هرچه میگذرد، این بذر با تغییر و رشد، به درختی تنومند تبدیل میشود که دیگران میتوانند از چوب، میوه، برگ، گل و حتی سایه آن بهره ببرند. در یک کلام، راهنما کنترل نفس را در کلاس عشق خود به رهجو آموزش میدهد تا به آرامش برسد. برای قدردانی، تنها کافی است که وظیفه خود را در برابر کنگره۶۰ و حرمتهای آن بهخوبی انجام دهیم؛ و یکی از این وظایف، پرورش استاد است.
در هفته بزرگداشت مقام راهنما، از بزرگراهنمای کنگره۶۰، مهندس حسین دژاکام، کمال تشکر و قدردانی را دارم و از راهنمایان خود که نور مسیرم بودهاند سپاسگزارم و دستبوس ایشان هستم.
منابع: «منابع کنگره۶۰»
نویسنده: راهنما همسفر فاطمه (لژیون شانزدهم)
ارسال: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر الهام لژیون هفتم (دبیر دوم سایت)
نمایندگی همسفران شیخبهایی
- تعداد بازدید از این مطلب :
339