راهنما؛ مانند چراغی پر نور است

جایگاه راهنمایی به‌‌ خوبی بیانگر وادی چهاردهم می‌باشد، که هر لحظه آن را به انسان یادآوری می‌کند، «آن‌چه باور است، محبت است و آن‌چه نیست؛ ظروف تهی است». راهنما کسی است که آن‌چه را که دریافت می‌کند در اختیار هم‌نوع خودش قرار می‌دهد، آن‌هم مشتاقانه و از روی اخلاص و محبت. راهنما، انسان آگاهی است و از مقام انسانی برخوردار است که رهجوها را به اوج می‌رساند. راهنما؛ مانند چراغی پرنور است که مسیر را به ما نشان می‌دهد و این رهجو است که باید به قدرت تشخیص برسد. ما باید قدر راهنما را بدانیم و خودمان در پی این باشیم که به این جایگاه برسیم.

انسان موجودی فراموش‌کار است و بسیاری از وقایع، رویدادها و وضعیت زندگی خود را در گذشته فراموش می‌کند، زمانی‌که به رهایی و آزادی می‌رسیم، فراموش می‌کنیم که قبلاً در چه وضعیتی بودیم و چه جایگاهی داشتیم. فراموش می‌کنیم، چه کسی و چه کسانی به ما کمک کردند، تا از تاریکی‌ها سالم و کامیاب عبور نماییم. کنگره۶۰ این اجازه را به ما می‌دهد که خودمان راهنما انتخاب کنیم، این حق انتخاب از بزرگ‌ترین کمک‌های کنگره۶۰ به مسافران و همسفران است، در واقع نوعی احترام به رهجو می‌باشد.

راهنما کسی است که ناامیدی را به امید تبدیل می‌کند، هر لحظه درس درست زندگی کردن، تفکر صحیح، دانایی، مهر و محبت، عشق، صبوری و گذشت را به ما می‌آموزد. یکی از بهترین آموزش‌ها که در کنگره۶۰ یاد گرفتم، شکرگزاری کردن است؛ شکرگزاری در مقابل مخلوق، دقیقاً عین شکرگزاری در مقابل خداوند است. تشکر و قدردانی در کنگره با پاکت پول انجام می‌گیرد، به‌نظر من هیچ مبلغ و کادویی نمی‌تواند، زحمات راهنما را جبران کند. در واقع نماد تشکر کردن است که به آن‌ها یادآوری شود به یادشان هستیم.

بهترین هدیه رهجو برای راهنمای خود، فرمان‌برداری و در مسیر درست حرکت کردن است. این‌که راهنما ببیند، رهجو نهایت تلاش خود را می‌کند و وارد حاشیه نمی‌شود، کلی انرژی می‌گیرد و خستگی‌اش از بین می‌رود. از اول خلقت همیشه راهنما وجود داشته است تا دیگران را راهنمایی کند و به سوی مسیر درست هدایت فرماید و راه را به آن‌ها نشان دهد. راهنمایان کنگره۶۰ هم مسیری را طی نموده‌اند؛ یعنی راهی را رفته‌اند که از تاریکی به روشنایی رسیده است و سختی‌های راه را پشت‌سر گذاشته‌اند.

ما باید با تمام وجودمان به حرف‌های راهنما گوش دهیم و آن‌ها را عملی سازیم؛ چراکه راهنما این مسیر را به‌درستی طی کرده‌ است و با پستی و بلندی‌های راه آشنا است. باید قوانین کنگره را همواره به یاد داشته باشیم، آن‌ها را فراموش نکنیم تا همیشه سرلوحه زندگی ما باشند و آن‌ها را عملی سازیم. اساس کار کنگره برمبنای محبت، عقل و ایمان بنا شده‌است و این مسئولیت سنگین راهنمایان عزیز می‌باشد که عشق بدون چشم داشت را به رهجویان هدیه می‌دهند و با داشتن فانوسی پرنور در دستشان مسیر تاریکی را به نور و روشنایی تبدیل می‌کنند، کسی که یک نفر را احیاء می‌کند؛ مانند کسی است که تمام افراد جامعه را احیاء کرده‌است، در قرآن سوره بلد به آن اشاره شده‌ است.

زمانی‌که یک نفر حالش خوب شود تا در مسیر درست قدم بگذارد، کل خانواده حالشان خوب می‌شود و ثواب آن به دست تمام خدمت‌گزاران می‌رسد و این کاری است که تمام راهنمایان کنگره۶۰ انجام می‌دهند. ان‌شاء‌الله که همیشه دعای خیر بدرقه‌ راهشان باشد. در آخر هفته‌ی راهنما را به آقای مهندس حسین دژاکام و خانواده محترم‌شان و همه راهنمایان عزیز از جمله راهنمای خودم خانم معصومه عزیز تبریک عرض می‌نمایم.

نویسنده: همسفر صبا رهجو راهنما همسفر معصومه (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر شیلا رهجو راهنما همسفر معصومه (لژیون پنجم)
عکاس، ویرایش و ارسال: راهنمای تازه واردین همسفر فاطمه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی گوجان