راهنما یعنی عشق به خدمت

راهنما همسفر سمیرا؛

در ابتدا سپاسگزار خداوند هستم که اجازه خدمتگزاری به من داد، روزی که وارد کنگره‌۶۰ شدم با واژه راهنما و رهجو برخورد کردم. خدمت این عزیزان بر‌اساس رنگ شال‌ها مشخص می‌شود؛ شال نارنجی برای راهنماهای DST و شال سبز برای راهنماهای تازه‌‌واردین است که هر کدام چهار سال در جایگاه مربوطه خدمت می‌کنند. راهنما در کنگره شخصی است که خود جزء خانواده مصرف‌کننده بوده، در مقوله اعتیاد موفق شده، در امتحانات کمک راهنمایی شرکت کرده و با نمره قبولی و اجازه نگهبان محترم در نمایندگی مورد نظر تشکیل لژیون داده است. راهنما یعنی چراغ روشن راه تا دیگران را راهنمایی کند.

هر موجودی در هستی نیاز به معلم دارد؛ زیرا هیچ فردی کامل نیست، از نظر من مربی کسی است که راهی را رفته‌ و از تاریکی به روشنایی رسیده‌ است؛ باید به یاد داشته باشم که به دیگران آموزش دهم تا خود بهتر آموزش بگیرم. هدف همه در این مکان مقدس درمان‌اعتیاد و به تعادل رسیدن مصرف‌کنندگان مواد‌مخدر و خانواده‌ها است. انسان همواره نیازمند آموختن و یادگیری است که این آموزش به وسیله روزگار یا آموزگار صورت می‌پذیرد و چه بهتر که از معلم یاد بگیرد؛ اکنون درک کردم یک راهنما چه احساسی دارد که بی‌منت و چشم‌داشت به رهجو خدمت کرده و آموزش می‌دهد تا به حال خوب برسد و در جایگاه خدمتی قرار بگیرد. می‌توانم حس و حال راهنما بودن را تجربه کنم تا مهربان‌تر باشم و بدانم مهربانی هیچ‌وقت با تقسیم شدن کم نمی‌شود.

راهنما همسفر معصومه؛

هفته راهنما را خدمت مهندس حسین دژاکام، خانواده محترم ایشان و همه اعضا کنگره‌۶۰ تبریک عرض می‌کنم. انسان به‌عنوان اشرف مخلوقات در مسیر زندگی برای رسیدن به تکامل با نیرو‌های مثبت و منفی زیادی برخورد می‌کند و گاهی برای به دست آوردن حال خوش، شرایط بهتر از مسیر درست دور شده و به راه انحراف کشیده می‌شود. یکی از این بیراهه‌ها مصرف مواد‌مخدر است که در ادامه جز اعتیاد و تاریکی برای خود و اعضا خانواده شخص، چیز دیگری در بر ندارد؛ اما برای عبور از گمراهی و رسیدن به صراط‌مستقیم نیازمند یک راه بلد است.

در کنگره راهنما راه را نشان می‌دهد و به انسان‌ها کمک می‌کند که بتوانند از مسیر ظلمت به سمت نور و روشنایی بروند تا به هدف برسند. راهنما‌ها در جهت کمک به انسان‌های دردمند قدم بر می‌دارند و در صدد احیاء خود و دیگران هستند؛ کسانی‌که به این جایگاه می‌رسند در واقع عشق رسیدن به این جایگاه را داشته‌اند و بذر عشق خدمت به خلق را در وجود خود کاشته‌اند؛ زیرا معتقدند که دیگران کاشتند و ما خوردیم، حال ما می‌کاریم تا دیگران بخورند؛ همان‌طوری که روزی به من کمک کردند تا از تاریکی‌ها نجات پیدا کنم من هم برای ادای دین این خدمت را انجام می‌دهم.

ارسال: همسفر الهام رهجو راهنما همسفر سحر (لژیون چهارم) دبیر اول سایت
همسفران نمایندگی امیر اراک