راهنما حاصلِ استادپروریِ کنگره

سلام دوستان. محمدرضا هستم، یک مسافر.
مطلبی که در ادامه ارائه می‌کنم، در باب دستور جلسه‌ای است که به پاس از راهنمایان گرانقدر، و مزین به نام «راهنما» مطرح شده است. اما نه صرفاً از جایگاه راهنما، بلکه برگرفته از کلیات و دلایل طرح این دستور جلسه.

جایگاه راهنما در کنگره ۶۰
جناب مهندس همواره بر این موضوع تاکید دارند که:
«راهنما یک استاد هست» و «کار ما در اینجا پرورش استاد است».
این جمله، نگاه من را به جایگاه راهنما عمق می‌بخشد.
در این عمق تگاه دریافتم که راهنما شدن، یکشبه اتفاق نمی‌افتد.
یک مسافر پس از رهایی و گذراندن سفردوم جهان‌بینی، این  مسیرِ پر فرازونشیب را با داوطلب شدن آغاز می‌کند و پس از آزمون‌ها، تاییدیه مرزبان‌ها، راهنمای خود، دیده‌بانان مربوطه، امضای پیمان و و و، تازه می‌رسد (البته به زعم من) به خوان هفتم، که حقیقتا همین است و به مراتب هم سخت است، و هم سهل.

دوره کارورزی و مصاحبه.
دوره کارورزی، زمانی است برای: تمرین عملی، محک زدن خود در فضای واقعی لژیون و کسب آمادگی برای پذیرش مسئولیت سنگین راهنمایی.
اما نقطه تعیین‌کننده، مصاحبه است. مصاحبه‌ای که در آن، نه معلومات تئوری، که بلوغ فکری، ثبات روانی و شایستگی اخلاقی فرد سنجیده می‌شود. اینجا دیده‌بانان باتجربه کنگره، با نگاهی نافذ، تشخیص می‌دهند که آیا این شخص واقعاً شایسته آن است که «چراغ راه» جمعی از انسان‌های دردمند باشد..

راهنما کسی است که این مسیر دشوار را با موفقیت پشت سر گذاشته؛ خود مسیر رهایی را طی کرده، آموزش دیده، در امتحانات شرکت کرده و شال راهنمایی را دریافت نموده است.
او نه فقط راه را نشان می‌دهد، که خود در کنار مسافر قدم برمی‌دارد. راه و مسیر سفر را هموار می‌کند، بی‌آنکه به جای مسافر قدم بگذارد.

راهنمایان، الگوهای زنده کنگره هستند.
قطع به یقین، دیدن حضور مخلصانه چنین الگوی بی‌نقصی که اصرار در  همراهی مستمر و خدمت کردنِ مسافر را دارد، باعث تقویت باور در منِ ناباور می‌شود.

۱. راهنمای لژیون DST (مواد)
راهنمای لژیون DST، کسی است که خود سفر اول را با موفقیت پشت سر گذاشته و اکنون مسیر را برای مسافرِ سفر اول، هموار می‌کند. او در گذشته خود یک مصرف‌کننده بوده، که با متد DST به درمان قطعی رسیده است.
راهنما راه و مسیر سفر را برای مسافرلن هموار می‌کند. او نه فقط راه را نشان می‌دهد، که خود در کنار مسافر قدم برمی‌دارد.
راهنمای DST با عشق و ایمان، آموزش می‌دهد که درمان تدریجی است و تعادل با صبر به دست می‌آید. او به مسافر یاد می‌دهد که هر روز یک قدم کوچک اما مؤثر بردارد.
راهنما برای مسافر، یک آیینه است. مسافر در چهره او می‌بیند که چند ماه بعد، خودش کجا می‌تواند ایستاده باشد. این یعنی امیدِ زنده، نه امیدِ تئوری.

۲. راهنمای تازه‌واردین
تازه‌وارد، مهمان ویژه کنگره است. کسی که شاید اولین بار است روی صندلی کنگره نشسته و هنوز باورش نمی‌شود که درمان شدنی است.
راهنمای تازه‌واردین کسی است که بلد است چگونه روش DST را برای تازه‌وارد، «عملی» و «قابل لمس» روایت کند.
او با زبان ساده، از جسم می‌گوید، از درد می‌گوید، از عبور می‌گوید. او نیامده که تئوری‌پردازی کند؛ آمده تا بگوید: «من هم مثل تو بودم و امروز اینجا ایستاده‌ام».
و مهمتر از همه: ثابت می‌کند که این روش، فقط یک نظریه نیست، بر پایه علم است. و برای کسانی که با صبر و صرف زمان، استقامت می‌ورزند، نتیجه قطعی، عملی و البته گوارا است.
نکته قابل توجه:
شال راهنمای تازه‌واردین، سبز است و شال سایر راهنمایان، نارنجی است، و این تفاوت، نشانه جایگاه ویژه تازه‌واردین در ساختار کنگره است.
راهنمای تازه‌واردین، با نگاهی امیدبخش و کلامی نافذ، تازه‌وارد را از عمق تاریکیِ شک، به اوج روشناییِ یقین می‌آورد.

۳. راهنمای لژیون ویلیام (درمان سیگار)
ویلیام، نام لژیون درمان سیگار در کنگره است.
راهنمای ویلیام، مسافری است که خود وابستگی به نیکوتین را کنار گذاشته و حالا به دیگران یاد می‌دهد چگونه از این وابستگی عبور کنند.
درمان سیگار هم مانند درمان مواد، تدریجی است و نیاز به آموزش و همراهی دارد.
سیگار برای بسیاری از ما، آخرین و قوی‌ترین قلابی بود که رهایمان نمی‌کرد. راهنمای ویلیام به مسافر حاضر در لژیون، یاد می‌دهد که چگونه این قلاب را نیز، درهم بشکند.

۴. راهنمای لژیون جونز (درمان جسم)
جونز، نام لژیون درمان جسم است؛ برای مسافرانی که با چاقی یا لاغری مفرط درگیرند.
راهنمای جونز، مسیری را آموزش می‌دهد که در آن، تغذیه سالم و آگاهانه جایگزین پرخوری یا کم‌خوری می‌شود.
حتی در اینجا هم متد DST حاکم است.
تدریج، نگهداری، بازسازی.
اینجا هم راهنما می‌آموزد که تعادل جسم، بدون تعادل در فکر و خوراک، ممکن نیست.

و اما سخن پایانی این‌که:
هفته راهنما، هفته دیدن است.
· دیدن راهنمایان DST که حقیقتاً چراغ مسیر هستند؛ مسیری از نهایت تاریکی‌ها تا بی‌نهایت روشنایی‌ها.
· دیدن تازه‌واردی که امیدی تازه را تجربه می‌کند، به سبب نگاه امیدبخش و کلام نافذ راهنمای تازه‌واردین.
· دیدن راهنمای ویلیام و راهنمای جونز که هر کدام شاخه‌ای از درمان را رهبری می‌کنند.

هفته راهنما، هفته «یادآوری» است.
یادآوری اینکه: ما بدون هم، کامل نمی‌شویم.
هفته راهنما، هفته «یادآوریِ باورها» است.
یادآوریِ باوری که می‌گوید:
«کنگره، بدون راهنما، فقط یک مکان است»
«کنگره، با راهنما، می‌شود «مسیر»

نویسنده؛ مسافر محمدرضا
لژیون دوازدهم، کاربر سایت

«مسافرانِ‌نمایندگی پروین‌اعتصامیِ‌اراک»