راهنما و عشق بلاعوض

در کتاب عشق، وادی سیزدهم، در قسمتی گفته شده است که:«این ایمان است که به ما فرمان می‌دهد نسبت به انسان‌هایی که در درد و رنج به سر می‌برند، بی‌تفاوت نباشیم.»

راهنماهای کنگرهٔ ۶۰ به آن درجه از عشق و ایمان رسیده‌اند که نسبت به همنوع و انسان‌هایی که در درد و رنج به سر می‌برند - آن هم درد و رنج اعتیاد که بزرگ‌ترین و سخت‌ترین تاریکی است - بی‌تفاوت نباشند. این، اساس کار کنگره است که بر مبنای کمک فرد رهاشده از دام اعتیاد به فرد در حال مصرف و کمک فرد رهاشده از بند تاریکی‌ها، ناامیدی‌ها و ناآگاهی‌ها به فردی که هنوز در تاریکی و ناامیدی است، شکل‌گرفته است.

راهنماهای کنگرهٔ ۶۰ روزی در اعماق تاریکی‌ها بودند؛ ولی به لطف و اجازهٔ خداوند، و به‌واسطهٔ خدمتگزاران کنگرهٔ ۶۰ و راهنماهای خود، از دل تاریکی‌ها بیرون آمدند، بها پرداخت کردند، فرمان‌برداری کردند، به فرماندهی رسیدند، از فیلترهای بسیاری عبور کردند و به درجهٔ راهنمایی دست یافتند.

راهنمایان کنگرهٔ ۶۰ چراغی در دست دارند تا رهجو - که امانت خداوند در دستان آنان است - راه را گم نکند. سوخت این چراغ «عشقِ بلاعوض» است که از ایمان نشأت می‌گیرد.

راهنما ایمان دارد که اگر باعث آرامش زندگی کسی شود، در ابتدا آن آرامش را به زندگی خود هدیه کرده است و باور دارد اگر گره‌ای از زندگی کسی باز کند، گره‌ای از زندگی خودش نیز گشوده می‌شود. از همین رو، تمام سختی‌های این مسیر را به جان می‌خرد تا یک انسان و یک خانواده به آرامش و عشق برسند؛ چراکه معاملهٔ راهنما با خداوند است.

یک راهنما جملهٔ «عاشق را حساب با عشق است، با معشوق چه حساب دارد» را درک کرده است و در کنار رهجو، تمام‌قد می‌ایستد تا زمان رهایی فرد از ظلمت و تاریکی فرابرسد.

خداوند نیز در کلام‌الله فرموده است: «اگر یک‌نفس را احیا کنی، گویی تمام نفس‌ها را احیا کرده‌ای.»

خدمت راهنمایی از روز اَلَست به ما داده شده است و به هر کسی اجازهٔ این خدمت داده نمی‌شود.تمامی راهنماهای کنگرهٔ ۶۰، رودهای پربرکت و زلالی هستند که به یک اصل و سرچشمه متصل‌اند؛ سرچشمه‌ای به نام مهندس حسین دژاکام.

راهنما واسطه‌ای است که به‌واسطهٔ جهان‌بینی الهی کنگرهٔ ۶۰، آقای مهندس حسین دژاکام سبب تغییر و ساختن انسان‌ها می‌شوند؛ و ساختن انسان‌هایی که صفات باارزش خود را ازدست‌داده‌اند، کاری بسیار سخت، دشوار و درعین‌حال ارزشمند است.

برای رسیدن به آرامش و حالِ خوش، نیازمند کسب صفت سپاسگزار بودن هستیم. این جشن‌ها و قدردانی‌ها در کنگرهٔ ۶۰ به این معناست که اعلام می‌کنیم بیدار و هوشیار هستیم، تمامی خدمات، عشق و محبتی را که نثارمان شده می‌بینیم، ارزش آن را می‌دانیم و فراموش‌کار و ناسپاس نخواهیم بود.

آقای مهندس حسین دژاکام می‌فرمایند:«من در برابر راهنما و کار ارزشمندی که انجام می‌دهد، سر تعظیم فرود می‌آورم.»

بنابراین، بر منِ رهجو واجب است که قلبی، زبانی و عملی از راهنمای خود - که در سخت‌ترین و تنهاترین لحظات زندگی دست مرا گرفت و آغوشش را به رویم گشود - قدردانی و تشکر کنم و علاوه بر رسم کنگره که اهدای پاکت به راهنماست، باایمان، اطاعت و فرمان‌برداری، از این نعمت ارزشمند سپاسگزاری نمایم.

هدف خلقت، آموزش و خدمت به انسان‌هاست و خدمت راهنمایی، سزاوار بهترین قدردانی است.

《منابع》 کتاب عشق (وادی‌های ۱۳ و ۱۴) سی‌دی «خط سوم» و … سایت‌های کنگرهٔ ۶۰

نویسنده: راهنما همسفر آمنه (لژیون دوم)

عکاس: همسفراعظم شریف، رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون اول)

 تنظیم و ارسال: همسفر مینا، رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون اول)، نگهبان سایت