قبل از هر چیز هفته راهنما را به بنیان و نگهبان کنگره۶۰ که اولین راهنمای کنگره نیز هستند و راهنمایان بسیار گرانقدرشان، به سرکار خانم آنی، اولین راهنمای گروه خانواده و همسفران و به تمامی راهنمایان ارجمند کنگره۶۰ تبریک و تهنیت عرض میکنم.
چکیده:
«آنچه باور است محبت است و آنچه نیست ظروف تهی است.» اساس کار کنگره بر مبنای محبت، عقل و ایمان بنا شده است. در نگاه نگهبان و بنیان کنگره۶۰ آقای مهندس دژاکام آموزش، موتور حرکت کنگره است و این مسئولیت خطیر و ارزشمند بر عهده راهنمایان است. آقای مهندس برای راهنماها احترام ویژهای قائل است و بارها گفته است اگر راهنماها نباشند کنگره وجود نخواهد داشت؛ چون راهنماها آموزش را زنده نگه میدارند، الگوی رهایی درست و سالم و انتقالدهنده عشق، ادب، انضباط و جهانبینی هستند. از نظر ایشان راهنماها ستونهایی هستند که اگر برداشته شوند ساختمان کنگره درتمام کشور فرو میریزد. در این مقاله سعی شده است به مناسبت هفته راهنما و به پاس قدردانی از گوشه کوچکی از زحمات این عزیزان، جایگاه و ویژگیهای آنها را تا حدی بشناسیم، به امید رسیدن به دانایی و عبور از جهل و ناآگاهی خودمان.
مقدمه:
سیستم اجرایی در کنگره۶۰ بر مبنای رعایت قوانین و احترام به آنهاست. در فرآیند درمان، بخشها و مراحل مختلفی وجود دارد که هر کدام نقش و جایگاه مخصوص خود را دارند. یکی از این جایگاهها راهنمای تازهواردین است که اولین مرحله فرایند درمانیست. هر شخصی وارد کنگره میشود ابتدا باید سه جلسه بهعنوان مهمان در کنار راهنمای تازهواردین بنشیند تا بتواند بهتر با محیط کنگره و فضای حاکم بر آن آشنا شود. قطعاً نقش راهنمای تازه واردین در این مرحله بسیار پررنگ و حائز اهمیت است؛ چراکه کلید برقراری ارتباط فرد با کنگره در دستان ایشان است و باید با مهارت هرچه تمامتر رهایی فرد را برایش تصویرسازی کند. پس از طی این سه جلسه، شخص بهعنوان رهجو وارد لژیون میشود. لژیون به کلاس آموزشی گفته میشود که یک راهنما بهعنوان استاد و تعدادی رهجو که همگی با حس قلبی خود راهنما را انتخاب کردهاند، فرایند درمان و آموزش خود را ادامه میدهند تا به تعادل روان، جسم و البته جهانبینی سالم دست پیدا کنند. این مرحله نیز بسیار مهم است؛ زیرا اگر رهجو با حس خود نتواند راهنما انتخاب کند در ادامه فرایند آموزش و درمان، دچار مشکل میشود؛ لذا راهنما نیز جایگاه خودش را در کنگره دارد. او یک الگوی آموزش دیده و تزکیه شده است و مانند چراغی در مسیر رهجو است تا سفر خود را بهتر طی کند.
راهنمای تازهواردین:
شخصی است که پس از دیدن آموزشهای لازم در کنگره در آزمونهای داخلی پذیرفته شده و پس از احراز نمره قبولی موفق به گرفتن شال سبز از دستان پر مهر بنیان کنگره۶۰ میشود.
نقش راهنمای تازه واردین:
راهنمای تازهواردین باید نیم ساعت قبل از شروع جلسات با پوشش مناسب، در نمایندگی خود حضور داشته باشد. آنچه راهنمای تازهواردین از درمان اعتیاد و رهایی در کنگره۶۰ بیان میکند، باید در خود او قابل حس و رؤیت باشد. از طرفی مسائل شخصی و مشکلات روزمره خود را پشت در شعبه بگذارد و در همه حال، شرایط شخص تازه وارد را در نظر بگیرد و به شخصیت تازهوارد، خانواده و سایر همراهان او احترام بگذارد. ویژگی دیگر راهنمایتازهواردین شنونده و صبور بودن است. باید با دقت به صحبتهای تازه وارد، همراهان و خانواده او گوش دهد تا بهطور نسبی از وضعیت و شخصیت آنها اطلاع یابد. راهنما باید نحوه بیان و ادبیات خود را بر اساس برآوردی که از شخصیت و حال و هوای تازهوارد دارد، طرحریزی کند. زمان راهنمایی نیز نباید خیلی طولانی باشد.
راهنمای تازهواردین همواره آماده یادگیری و آموزش دیدن است و میداند که آموزشدادن یکطرفه نیست. راهنمای تازهواردین راهی است برای رسیدن به شناخت عمیقتر و کاملتر از خود و دیگر انسانها. تأکید بر لزوم استفاده از نشریات و منابع آموزشی کنگره از مهمترین اصول راهنمایی تازهواردین است. کار و هدف اصلی راهنمای تازهواردین هدایت و آمادهسازی تازهوارد جهت روبرو شدن با مراحل درمان و آموزشهای کنگره۶۰ است. همچنین باید به شخص تازهوارد یادآور شود تا شخص تازه وارد با آگاهی، شناخت و دقت کامل و بر اساس حس خود راهنمایش را انتخاب کند.
راهنما:
در کنگره۶۰ به فردی راهنما گفته میشود که با به تعادل رسیدن شهر وجودی که شامل جسم، روان و جهانبینی است، بعد از طی زمان مناسبی که از آموزش در کنگره۶۰ بهرهمند شده، در آزمونهای داخلی که به منظور انتخاب راهنمایان برگزار میشود شرکت کرده، موفق به کسب نمره قبولی شده، از مراحل دیگری هم عبور کرده و همه این مراحل، او را برای این وظیفه بزرگ آماده کرده است. در نهایت امر، درخواست او توسط دیدهبان راهنمایان و نگهبان کنگره۶۰ پذیرفته میشود و پس از آن پیمان راهنمایی را امضاء کرده و شال مخصوص راهنمایی که نارنجی است را دریافت میکند.
نقش راهنما:
نشان دادن راه، انتقال اطلاعات، آگاهی و دانش کنگره همراه تجربیات خود به رهجو. راهنمایی تدریس علم، اخلاق، معرفت، صبر، استقامت، عشق، عقل و ایمان است. راهنمایی یعنی پرورش انسان سالم، صالح، متعادل و در صراط مستقیم بودن. آموزش همیشه دوطرفه است، هم برای راهنما و هم برای رهجو که این امر مهم بخشی از پروسه درمان و دورهای تکمیلی جهت انسان شدن است. از دیدگاه کنگره۶۰ راهنمایی در کنگره پرداخت زکات رهایی است.
«فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ»
«پس آموخت آدم از رب خویش سخنانی»
بنابراین راهنما یک الگوی آموزشدیده و تزکیهشده است، باید بدون نقص عمل کند، ارزش و جایگاه خودش را محترم شمارد، سپاسگزار خداوند باشد، از قوانین و اصول و حرمت کنگره پیروی کند و عشق، تحمل و ایمان را سرلوحه کار خود قرار دهد.
باور این موضوع برای کسانی که از راه دور شاهد فعالیت کنگره۶۰ و راهنمایان آن هستند، سخت است. مگر میتوان بدون دریافت هرگونه مزد مادی، ساعتها، روزها، ماهها و سالها خدمت کرد؟ آری با دید حسابگرانه، این عمل دیوانگی است و مفهومی ندارد؛ اما با دید عاشقانه، عاقلانه و مؤمنانه، این حرکت مفهومی دیگر دارد؛ مفهومی که «باورش کار هر کس نیست، مگر معنای آن بداند که آن چیست.»
به قول معلم بزرگ سردار، در کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر»: ما برای آموزش و خدمت قدم به حیات نهادهایم، ابتدا آموزش و سپس خدمت درست انجام بدهیم. شاید بتوان گفت که آموزش و خدمت نبض زندگی است و اگر این دو موضوع نباشد آن زندگی، زندگی نیست.
راهنمایان کنگره۶۰ به سلاحهایی مجهز هستند که با کمک آنها میتوانند بهراحتی در این حوزه فعالیت کنند و کوچکترین تأثیرپذیری نداشته باشند؛ بلکه تأثیرگذار هم باشند، این سلاحها همان عشق، عقل، ایمان و سیستم ایکس است که بهطور کامل به تعادل رسیده است.
جایگاه راهنما جایگاه معلم و استاد است، جایگاه دوست و رفیق نیست. در کنگره۶۰ کسی نمیتواند بگوید که راهنمای من دوست و رفیق من است؛ زیرا در رابطهای که مبنایش دوستی و رفاقت است، مفهوم عمیق راهنمایی، حرفشنوی و حرمت بین آنها کمرنگ شده و از بین میرود. راهنما یک انگشت اشاره است، کار راهنما فقط این است که راه را نشان میدهد آنهم به کسی که جوینده راه است و به قولی رهجوست و وظایف رهجو را انجام دهد، کسی که این شرایط را داشته باشد میتواند با کمک راهنما راه را طی کند و به درمان و تعادل برسد. قطعاً رهجویانی که به تعادل میرسند برای خودشان و کل سیستم کنگره۶۰ مفید هستند. کسی که یک نفس را احیا میکند گویی تمام نفوس را احیا کرده است.
مولای متقیان علی ( ع ) در روایت مشهور خویش میفرمایند: هر کسی یک کلمه به من علم بیاموزد در واقع مرا غلام یا بنده خویش ساخته است!
نتیجه:
رهایی و درمان، راهی است که تنها با آموزش و افزایش دانایی حاصل میشود. این راه نیاز به راهنمایی دارد که خود آن را طی کرده و از تمام پیچوخمهای آن آگاه است. اگر رهجو بخواهد به سلامت از این راه عبور کند و به مقصد راستین برسد، باید فرمانبردار خوبی باشد. راهنما با علم و معرفت خود، همچون چراغی برای عبور از تاریکیهاست. کسی که یک نفر را زنده میکند همانند این است که اجتماعی را زنده کرده است و اين کاری است که راهنمایان در کنگره۶۰ انجام میدهند. یکی از موضوعاتی که در آموزشهای کنگره۶۰ اهمیت بهسزایی دارد، موضوع فراگرفتن قدردانی و تشکر از مخلوقین خداوند است که به هر نوع و شکلی به ما کمک رسانده و یا میرسانند. اگر ما تشکر از انسانها را بلد نباشیم؛ یعنی تشکر از پدر، مادر، همسر، فرزند، برادر، خواهر، معلم، راهنما و یا هر کس دیگری را نمیدانیم و معنا و مفهوم آن این است که تشکر از خداوند را بلد نیستیم؛ زیرا خداوند از طریق انسانها به ما کمک میکند. ما کلاً بدون راهنما نمیتوانیم کاری را انجام دهیم و باید دانست که راهنمای کل هستی هم خداوند است. این تشکر کردن را باید از مخلوق شروع کنیم تا به خالق برسیم و بالعکس، این امر را باید همیشه تمرین کنیم؛ گرچه زبان برای تشکر قاصر است. دعای خیر بدرقه راه زندگیشان باد.
منابع: سخنان مهندس حسین دژاکام، دکتر امین دژاکام و راهنما مسافر علی خدامی
نویسنده و رابط خبری: همسفر مریم الف. رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دهم)
عکاس: همسفر رها رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دهم)
ارسال: راهنما همسفر سعیده (لژیون هشتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی لویی پاستور
- تعداد بازدید از این مطلب :
113