راهنماها سرمایه‌های معنوی کنگره هستند

سلام دوستان، سینا هستم، یک مسافر.

دستور جلسه این هفته کنگره ۶۰، «هفته راهنما» است که فرصتی بسیار ارزشمند برای تجلیل و تقدیر از زحمات بی‌دریغ راهنمایان عزیزمان می‌باشد. راهنماها ستون‌های اصلی کنگره هستند که با دانش، تجربه و عشق بی‌نظیر خود، مسیر رهایی و رشد را برای ما هموار می‌کنند.

در سفر درمان، راهنما تنها کسی است که با صبر و حوصله، قدم به قدم کنار ما می‌ماند، در سخت‌ترین لحظات پشتیبان ماست و با آموزش‌های صحیح و راهنمایی‌های دقیق، کمک می‌کند تا از تاریکی‌ها عبور کنیم و به روشنایی برسیم. بدون راهنمایی‌های درست، بسیاری از ما راه را گم می‌کردیم یا سفرمان به سختی پیش می‌رفت.

من در طول سفرم بارها تجربه کردم که راهنمای عزیزم تنها کسی بود که در لحظات ناامیدی و تردید، به من امید داد، انگیزه‌بخش بود و با مهربانی و درک عمیق، مرا به سوی تعادل و آرامش هدایت کرد. راهنمای من نه تنها معلم بلکه یک همراه و مشوق واقعی بود که باعث شد بتوانم قدم‌های مطمئن بردارم و به رهایی برسم.

هفته راهنما فرصتی است تا از صمیم قلب از راهنمایان خود تشکر کنیم و به نقش بی‌بدیل آن‌ها در زندگی‌مان احترام بگذاریم. همچنین این هفته یادآور مسئولیت ماست که قدر این عزیزان را بدانیم، با ادب و احترام با آن‌ها برخورد کنیم و ارتباط خود را با راهنما مستحکم‌تر سازیم.

یکی از رسم‌های کنگره ۶۰ در این هفته، تهیه دلنوشته‌ای است که در روز جشن راهنما درون پاکت قرار می‌دهیم. این دلنوشته را باید از قبل، در زمان مناسب و با حوصله آماده کنیم و همچنین باید مبلغ داخل پاکت را به اندازه کافی در نظر بگیریم تا گوشه‌ای از خدمات راهنما را بتوانیم قدر دانی کنیم. هرچند این نوع قدردانی رسم رایج است، اما مهم‌ترین نوع قدردانی در کنگره ۶۰، ماندن و خدمتگزاری خوب و صادقانه است. ما باید میوه و محصول خوب زحمات راهنمای خود باشیم و رهجوی خوبی برای کنگره باشیم.

من از وقتی به قم و نمایندگی محمدی پور قم آمدم، بسیار از راهنمای خوبم، علی آقا، درس زندگی گرفته‌ام و بابت این موضوع بسیار قدردان خداوند و راهنمای عزیزم هستم. چرا که اگر ایشان و رهنمودهایشان نبود، من از نعمت آموزش در لژیون قطعاً بی‌بهره می‌ماندم، هیچ‌وقت در لژیون نمی‌ماندم و راهنمای دیگری انتخاب نمی‌کردم و به مرور از کنگره ۶۰ دور می‌شدم.

از همه دوستان مسافر و همسفر دعوت می‌کنم که در این هفته با نیت خیر و قدردانی، تلاش کنند تا آموزش‌ها و تجربیات راهنمایان را بهتر درک کنند و در مسیر خود به کار گیرند. راهنماها سرمایه‌های معنوی کنگره هستند و نگهداری این سرمایه به عهده ماست.

در پایان، برای همه راهنمایان گرامی آرزوی سلامتی، توفیق روزافزون و سربلندی دارم و امیدوارم که همیشه چراغ هدایت در دستان پرتوان آن‌ها روشن باقی بماند تا ما بتوانیم با کمکشان زندگی بهتر و آرام‌تری داشته باشیم.

در پایان از تمام راهنمایان عزیز در کنگره ۶۰، مخصوصاً راهنمایان خوبم در نمایندگی‌های صادق قم، آکادمی تهران، گیلان، چالوس و محمدی پور قم که بی‌دریغ با محبت‌شان همیشه چراغ راه و قوت قلب من بوده‌اند، صمیمانه سپاسگزارم و امیدوارم نور خدماتشان همیشه در زندگی‌شان روشن و جاری بماند.

سپاسگزارم از توجه شما و امیدوارم همه ما بتوانیم قدر این نعمت بزرگ را بدانیم و با عشق، احترام و به معنای واقعی کلمه: "خدمتگزار خوبی بودن در هستی و کنگره 60" از راهنمایانمان قدردانی کنیم.

با احترام، مسافر سینا لژیون یکم