آن‌چه جایگاه راهنما را ارزشمند می‌کند عنصر عشق است

راهنما در کنگره‌۶۰ جایگاهی است که بر پایه تجربه، آموزش و عشق شکل می‌گیرد و تنها به داشتن سابقه مصرف و رهایی ختم نمی‌شود. فردی که به این جایگاه می‌رسد، ابتدا با استفاده از آموزش‌های کنگره‌۶۰ و متد DST به درمان کامل دست یافته و سپس با مطالعه، آموزش مستمر و کسب دانش در زمینه شناخت انسان و مواد مخدر، خود را برای خدمت آماده می‌کند و با قبولی در آزمون‌های کمک‌راهنمایی در بخش فنی و جهان‌بینی، مسئولیت هدایت دیگران را بر عهده می‌گیرد.
اعتیاد پدیده‌ای است که از ترکیب انسان و مواد مخدر به‌وجود می‌آید و برای شناخت درست آن، آگاهی و دانشی عمیق لازم است؛ به همین دلیل، راهنمایان کنگره‌۶۰ از نظر شناخت اعتیاد به سطح قابل توجهی از علم و تجربه رسیده‌اند و می‌توانند مسیر درست را به رهجویان نشان دهند.
آن‌چه این جایگاه را ارزشمندتر می‌کند، عنصر عشق است؛ راهنما کسی است که با عشق به خدمت، عشق به رهایی انسان‌ها و با عشق به انتقال تجربه، تلاش می‌کند آن‌چه را خود پس از عبور از تاریکی‌ها به آن رسیده است، به دیگران نیز هدیه دهد و طعم شیرین رهایی را که خود چشیده، به دیگران هم بچشاند. این نشانه، یکی از بارزترین نشانه‌هایی است که از حرکت درست و درمان کامل اعتیاد در کنگره‌۶۰ حاصل می‌شود؛ به بیان دیگر، همان بند عشقی که در پیام سفر اول وعده آن داده می‌شود.
جایگاه راهنما ترکیبی از رهایی، علم و عشق است و این مفاهیم با مثلث عشق، عقل و ایمان که از پایه‌های اساسی کنگره‌۶۰ است، ارتباطی عمیق و جدانشدنی دارند. شاید از نگاه بیرونی، خدمت بی‌چشم‌داشت راهنمایان عجیب به نظر برسد؛ این‌که چگونه فردی بدون دریافت مزد مادی، ساعت‌ها، روزها و سال‌ها از وقت و انرژی خود را صرف کمک به دیگران می‌کند؛ اما وقتی نگاه، نگاهی آگاهانه و عاشقانه باشد، این خدمت معنای واقعی خود را نشان می‌دهد؛ زیرا انسان برای آموزش گرفتن و خدمت کردن قدم به حیات می‌گذارد و این دو، نبض زندگی محسوب می‌شوند.
راهنمایان همواره در حال آموزش دیدن، آموزش دادن و خدمت کردن هستند و فعالیت در حوزه درمان اعتیاد کاری ساده نیست؛ زیرا ورود به این عرصه نیازمند آگاهی، تعادل و استقامت است و هر کسی توان ماندن و اثرگذار بودن در این مسیر را ندارد.
ارتباط میان راهنما و رهجو نیز بر پایه احترام و حرمت شکل می‌گیرد. این رابطه، رابطه دوستی و رفاقت معمولی نیست؛ بلکه جایگاه راهنما، جایگاه معلم و مربی است و اگر این حرمت حفظ نشود، مفهوم راهنمایی، حرف‌شنوی و تأثیر آموزش کمرنگ خواهد شد. بنابراین لازم است همواره این جایگاه با نگاه احترام و قدردانی دیده شود؛ زیرا راهنما با تمام وجود تلاش می‌کند تا انسانی را از تاریکی به روشنایی برساند و احیای یک انسان، ارزشی بسیار بزرگ و عمیق دارد.
در پایان، این هفته را به جناب آقای مهندس دژاکام، سرکار خانم آنی بزرگوار و خانواده محترمشان و تمامی راهنمایان کنگره‌۶۰ که با عشق و بی‌چشم‌داشت در مسیر آموزش و خدمت گام برمی‌دارند، صمیمانه تبریک گفته و خداقوت عرض می‌کنم.

منابع: کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر، جزوات جهان‌بینی کنگره‌۶۰، وادی‌ها و پیام‌های سفر اول.

نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم) عضو لژیون سردار 

عکاس: همسفر پریسا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)

ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون اول) نگهبان سایت 

همسفران نمایندگی بروجرد