دستهایی که کمک میکنند مقدستر از لبهایی است که دعا میکنند.
قلم به دست گرفته تا بر روی صفحه سفید کاغذ دلنوشتهای بنویسم ولی انگشتانم قدرت حرکت ندارند و ذهنم یاری نمیکند که چه بگویم و چگونه در وصف فرشتهای دلسوز و مهربان بنویسم. شمع را میسازند تا بسوزد ولی او میسوزد تا بسازد. زمانی که با بال و پرهای سوخته و پر از ناامیدی در این مسیر قدم گذاشتم نمیدانستم کجای زندگیام کار خیری کرده بودم که خداوند مرا با فرشتهای آشنا کرد که بالهایش را گشوده بود تا بال پرواز نا امیدیهای من شود و با آن قلب پر از مهر و تپندهاش، تبسمهای زیبایش و چشمهای پر از امید، یاریگر غصههای دل من باشد .
- تعداد بازدید از این مطلب :
87