به نام قدرت مطلق الله
دهمین جلسه از دوره سیزدهم سری جلسات کارگاه های آموزشی عمومی کنگره60 نمایندگی شوشتر به استادی دستیار دیده بان مسافر حمید، نگهبانی مسافر منصور و دبیری مسافر احمد با دستور جلسه D.SAP در روز پنجشنبه مورخ 1404.11.23 راس ساعت 15:30 آغار به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان حمید هستم یک مسافر، هفتهی راهنما را پیشاپیش به همهی راهنمایان عزیز، چه در نمایندگی شوشتر و چه در رأس کنگره ۶۰، تبریک عرض میکنم. همچنین فرارسیدن ماه مبارک رمضان را به همهی شما عزیزان تبریک میگویم.
اما در مورد دستور جلسه؛ قطعاً هفتهی گذشته به طور کامل دربارهاش صحبت شده و همهی عزیزان به صورت تجربی متوجه فواید آن شدهاند. فقط نکتهای که به نظر من مهم است این است که وقتی انسان در صراط مستقیم و مسیر درست حرکت کند و نیتش کمک به انسانها باشد، خداوند نیز در آن مسیر کمکهای بزرگی به او میکند.
سالها دdربارهی سرکهی سیب صحبت شده بود، اما «D.SAP» موضوع دیگری است. همان سیب است که دیگران هم در دبه میریزند تا سرکه شود، اما چه اتفاقی میافتد که این فرآیند تبدیل به یک داروی شفابخش میشود؟ ما در دوران کرونا این موضوع را بهخوبی درک کردیم؛ اینکه چه تعداد از خودمان و عزیزانمان به واسطهی آن نجات پیدا کردند و چه بیماریها و مشکلاتی برطرف شد، چرا؟ چون تفکر آقای مهندس، نجات انسانهاست؛ نه درآمدزایی و مسائل مادی. اگر قرار بود نگاه مادی باشد، میتوانستند مانند بسیاری دیگر فقط یک محصول عرضه کنند، اما موضوع چیز دیگری است.
ما مسلمانیم و ماه رمضانهای زیادی را گذراندهایم؛ اما چرا این الهام و کشف بزرگ نصیب آقای مهندس شد؟ چون در مسیر درست حرکت میکنند و نیتشان خدمت و نجات انسانهاست.
در درمان اعتیاد، درمان سیگار، درمان اضافهوزن و دیگر مسائل هم همینطور است. همهی این اتفاقات به خاطر حرکت در مسیر صحیح است. این میتواند برای ما هم نویدبخش باشد؛ اگر درست حرکت کنیم و به مسیر درمان ایمان داشته باشیم، اتفاقات مثبت برای ما هم رقم میخورد. باید خداوند را شاکر باشیم که چنین فرد بزرگواری بالای سر ما است و این تفکر بزرگ را در اختیار ما قرار داده است.
اما در مورد هفتهی راهنما؛ به همهی راهنمایان، چه در بخش مسافران و چه همسفران، با شال نارنجی و شال فسفری، تبریک عرض میکنم.
ما در دنیایی زندگی میکنیم که بیشتر افراد به فکر منافع شخصی خودشان هستند؛ اما در کنگره ۶۰ انسانهایی تربیت شدهاند که از وقت، زندگی، مال و آسایش خود میگذرند تا ما به حال خوش برسیم. خیلیها وقتی بیرون از اینجا دربارهی خدمت راهنماها میشنوند، باورشان نمیشود. بارها از من پرسیدهاند حقوقت چقدر است؟ حتی نزدیکترین افراد زندگیام هم این سؤال را میپرسیدند. وقتی میگفتم هیچ، باور نمیکردند. چون حال و روز مصرف من را دیده بودند، اما باورشان نمیشد که کسی بدون چشمداشت مادی اینگونه خدمت کند.
کنگره ۶۰ پر از انسانهایی است که از تمام وجودشان برای حال خوش ما میگذارند. حالا وظیفهی منِ حمید چیست؟ چرا باید در هفتهی راهنما تشکر و قدردانی کنیم؟
درست است که میگویند هر کس خدمت میکند برای خودش خدمت میکند؛ ما هم دریافتهای زیادی داشتهایم. اما من هم باید در این دریافت سهیم باشم. در سیدی «کفر» گفته میشود اگر خوبیها را ببینیم، بدیهایمان پنهان میشود. در قرآن هم آمده که برخی اعمال، سیئات را به حسنات تبدیل میکند؛ یکی از آن اعمال، دیدن خوبیها و سپاسگزاری است.
ما با قدردانی، به کائنات اعلام میکنیم که قدر نعمتی را که در اختیارمان قرار گرفته میدانیم و شاکر هستیم. وقتی سپاسگزار باشیم، لایق دریافتهای بیشتر میشویم. اما اگر سپاسگزار نباشیم، آن نعمت از ما گرفته میشود. یکی از دلایل برگزاری هفتهی راهنما همین است؛ یادآوری قدردانی.
در نهایت، فقط گفتنِ «راهنمایم را دوست دارم» کافی نیست. باید به فرامین راهنمایمان عمل کنیم. دوست داشتن واقعی در عمل مشخص میشود. اگر عمل کنیم، به حال خوش میرسیم.
امیدوارم بتوانیم در این هفته، به بهترین شکل از راهنمایان عزیزمان تقدیر کنیم و با عمل به آموزشها، مسیر درست را ادامه دهیم.
ممنون از اینکه به صحبتهایم گوش دادید.
- تعداد بازدید از این مطلب :
124