داروی روان برای رسیدن به تعادل، مشارکت و خدمت است

چهارمین جلسه از دوره اول سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶۰، نمایندگی ورامین، با استادی راهنمای محترم مسافر حسن، نگهبانی مسافر محسن و دبیری مسافر روح الله با دستور جلسه‌ی «وادی یازدهم رودهای خروشان و چشمه‌های جوشان، همه به بحر اقیانوس می‌رسند»، چهارشنبه 3 دی ماه ۱۴۰۴، ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، حسن هستم، یک مسافر. گروه سوم آن دسته از انسان‌هایی هستند که وارد قالب کنگره می‌شوند؛ ابتدا با خواست خودشان و سپس با پیدا کردن روش D.S.T و دریافت آموزش‌ها، ده یا یازده ماه در سفر اول حرکت می‌کنند و گوش‌به‌فرمان هستند تا تبدیل به آن رود خروشان شوند. در سفر اول با مصرف OT جسمم را درمان می‌کنم و یاد گرفته‌ایم که روان همان خلق‌وخو و رفتار است که به‌تبع درمان جسم، آرام‌آرام بهبود پیدا می‌کند؛ اما اگر بخواهم به تعادل برسم، داروی روان برای رسیدن به تعادل، مشارکت و خدمت است؛ مشارکت در کارگاه‌های آموزشی، مشارکت در لژیون، حضور در پارک، حضور به‌موقع در جلسات و انجام خدمت‌هاست که روان مرا نیز به تعادل می‌رساند.

مشکلی که امروز جامعه با آن روبه‌روست، عدم تعادل است؛ اما هر زمان بچه‌های کنگره را می‌بینم، لذت می‌برم؛ حتی در سخت‌ترین شرایط. دقیقاً مانند مثالی که در وادی آمده است؛ موانعی که سر راه رود قرار می‌گیرند، همان قلوه‌سنگ‌ها هستند. بعضی از آب‌ها از کنار سنگ عبور می‌کنند، بعضی از روی آن رد می‌شوند و در نهایت به بحر و اقیانوس می‌رسند؛ اما برخی در مسیر، وارد شکافی از شن و خاک می‌شوند، چند متر جلو می‌روند و در گوشه‌ای جمع می‌شوند و پس از مدتی کوتاه به گنداب تبدیل می‌شوند.
این من هستم که انتخاب می‌کنم پس از رهایی، رود خروشان باشم یا به گنداب تبدیل شوم. این تشخیص فقط با خود من است. اگر خواست در من ضعیف باشد، حتی اگر راهنمایم شخص آقای مهندس دژاکام، بنیان‌گذار این روش باشد، نمی‌تواند مرا حرکت دهد؛ اما اگر خواست در من قوی باشد، با همین آموزش‌ها به درمان می‌رسم و گوهر وجودی خود را بازپس می‌گیرم. در آن صورت زندگی‌ام آرام‌تر می‌شود، بهتر می‌آموزم با موانع روبه‌رو شوم و آن‌ها را حل کنم.
از اینکه به عرایضم توجه کردید سپاسگزارم.