ریشه همه بیماری‌ها از بی‌ایمانی است

چه چیزی باعث شده است تا راهنمایان کنگره۶۰ و کسانی که در کنگره زحمت می‌کشند وقت گران‌بهای خود را بی‌مزد و منت در اختیار دیگران بگذارند؟ در پاسخ می‌توانیم بگوییم این عشق آن‌ها است که باعث جنبش و حرکت شده و این عشق نشأت گرفته از ایمان است. ایمان به معنی: تجلی نور خداوند در انسان است. همه ما معتقد هستیم، که روح خداوند در انسان دمیده شده است و یا این‌که ما جزئی از وجود باری تعالی هستیم.
خداوند مثل خورشید است و نورش را به همه جا می‌تاباند و اصلا در فکر پس گرفتن آن نیست. کسی که ایمان دارد یعنی صفات خداوند در او متجلی می‌شود، این جمله به این معنا است که وقتی می‌گوییم خداوند بخشنده است، پس کسی که ایمان دارد بخشنده است. خداوند رحیم است، پس کسی که ایمان دارد رحیم است. خداوند محبت دارد، پس کسی که ایمان دارد محبت دارد و خداوند علیم و توانا است، پس کسی که ایمان دارد فرد توانایی است. هر کدام از صفات خداوند را در نظر بگیریم در کسی که ایمان دارد متجلی می‌شود.
وجود خداوند مانند اقیانوس است و وجود انسان مانند قطره و یا کوزه است؛ اگر خداوند، علیم است به اندازه اقیانوس علیم است؛ ولی انسان به اندازه کاسه علیم است؛ پس ایمان به معنی اعتقاد داشتن به خود، خانواده، حیات، زندگی، راستی، صداقت، درستی، مهر، محبت و... می‌باشد. ایمان، این نیست که شما همیشه سفره بیندازید و دعا بخوانید، این یک قسمت از ایمان است. ایمان آن چیزی است که شما حاضر باشید از عصاره جان خود بدهید. کسی که ایمان دارد تمام خوبی‌ها و زیبایی‌های وجودش را به بقیه انسان‌ها می‌دهد، یعنی عصاره جان خود را می‌‌بخشد و اگر عصاره جانش را ببخشد مرتب پر می‌شود.
امکان ندارد در هستی عاشق باشیم؛ ولی نبخشیم و فقط پس بگیریم. کسی نمی‌تواند بگوید من عشق و ایمان دارم؛ ولی از عصاره جان و مال خود نمی‌بخشم، این شخص ایمان ندارد، حتی اگر شب تا صبح هزار رکعت نماز بخواند یا بالاترین عبادت را انجام دهد. عبادت به جز خدمت به خلق نیست. ریشه همه بیماری‌ها از جمله اسکیزوفرنی، سرطان سینه، سرطان روده، سرطان مغز و قلب همه از بی‌ایمانی است. کسانی که ایمان دارند کمتر مریض می‌شوند و خداوند را قبول و باور دارند و همیشه به او توکل می‌کنند. کسی که ایمان ندارد به خداوند توکل نمی‌کند. سیستم خلقت طوری آفریده شده است که باید دوست بداری تا دوست داشته باشی باید ببخشی تا به شما ببخشند.
هر چیزی را بکارید همان را برداشت می‌کنید؛ اگر شلغم بکارید شلغم برداشت می‌کنید، چغندر بکارید چغندر برداشت می‌کنید؛ ولی در قضیه ایمان، باید بلاعوض باشد که در این صورت جواب می‌دهد، یعنی اگر از عصاره جان، اندیشه، فکر و از هرچیزی که دارید بگذرید و انتظار برگشت نداشته باشید در این صورت محصول می‌دهد. «گر خدا ز حکمت ببند ز دری، ز رحمت گشاید در دیگری». درست این است که به خداوند، اعتقاد داشته باشیم. کسانی که به خداوند ایمان و اعتقاد دارند و به او توکل می‌کنند و هستی را ذره ذره درک کرده‌اند می‌گویند: تو نیکی می‌کن و در دجله انداز، که ایزد در بیابانت دهد باز. وقتی به انسان‌ها خوبی می‌کنید و از عصاره جان خود می‌بخشید مانند معامله‌ای است که یکی می‌دهید و صد می‌گیرید و به صلح و آرامش می‌رسید و ما باید تلاش کنیم که  به این ادراک برسیم

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

منابع: سی‌دی ایمان از آقای مهندس
نویسنده: همسفر سعیده رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون پنجم)
ویرایش: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر سپیده (لژیون هشتم) دبیر سایت
ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی قیدار