ماه رمضان و کنترل خواسته‌ها

چهاردهمین جلسه از دوره پنجم از جلسات لژیون سردار با دستور جلسه «الهام از رمضان» به استادی همسفر رقیه و نگهبانی راهنمای تازه‌واردین پهلوان همسفر سمیه و دبیری همسفر مهین روز سه‌شنبه ۱۴ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ رأس ساعت ۱۳:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

«تو نامت عشق، کلامت عشق، تمام خلق و خویت عشق، منم مخلوق منم بی‌تاب لذت‌ها، منم جامانده از این عشق، تو آن آینه‌ای هستی که چشم از روی تو بستم و تو با مهر والایت مرا بخشیدی و خواندی برایم قصه‌ای از عشق، خدایا عشق یعنی تو، چه خوشبختم تو را دارم، مرا از من رهایم کن، خدایا دوستت دارم.»
شکرگزار خداوند هستم که این فرصت را به من داد که در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم و از دوستان ممنونم که من را انتخاب کردند. باز هم خداوند را شکر می‌کنم که دور هم جمع شدیم. زمانی که کنگره تعطیل شد، استرس و دلهره‌ای در من به وجود آمد؛ چون فکر می‌کردم کنگره همیشه است و به آن عادت کرده بودم، در این مدت احساس کردم که نعمت کنگره را دارم از دست می‌دهم و خیلی ناراحت‌کننده بود و فهمیدم که نباید برای من عادی بشود و هر لحظه قدردان نعمت کنگره باشم. نه تنها کنگره باید قدردان نعمت‌های دیگر هم باشم. بدبختی زمانی اتفاق می‌افتد که ما به خوشبختی‌هایمان عادت می‌کنیم.

کنگره برای من چیزهای مفید زیادی داشت و از کنگره چیزهای زیادی یاد گرفتم. زمانی که آدم حال خرابی بودم و نمی‌دانستم از کجا آمدم و می‌خواهم به کجا بروم؛ دفتری داشتم که تمام وقایع زندگی و احساساتم را در آن می‌نوشتم و این جملات را در آن دفتر نوشته بودم که من از کجا آمدم و به کجا می‌روم؟ سرگردان و متحیر بودم، زمانی‌که وارد کنگره شدم متوجه شدم که رسالت من چیست؟ برای چه آمدم و ایمانم را در کنگره پیدا کردم و به آگاهی و خودشناسی که چندین سال بود می‌شنیدم؛ ولی مفهوم آن را نمی‌توانستم دریافت کنم در کنگره به آن رسیدم. حرکت کردم و رسیدم به لژیون سردار در لژیون سردار من آموختم که باید ببخشم نه تنها از لحاظ مالی بلکه هر آنچه که در وجودم است از محبت و ...  اگر من نبخشم چیزی را به‌دست نمی‌آورم. بهشت را به بهانه نمی‌دهند به بها می‌دهند و وقتی می‌بخشم از آنچه دوست دارم را ببخشم و به قول آقای مهندس این نباشد که اگر یک سیب خراب داشتم آن را ببخشم. به نظر من لژیون سردار؛ یعنی ایمان یعنی باور، یعنی به یک نیرویی ایمان داری که هر لحظه نگهبان تو است؛ همان که انسان را به خواسته‌هایش می‌رساند.

دستور جلسه الهام از رمضان، همان‌طور که همه ما می‌دانیم آقای مهندس دژاکام روش DST و کنگره را از دل ماه رمضان کشف کردند. در ماه رمضان توانستند به مصرف خود نظم بدهند. علاوه بر آن‌که DST و کنگره به وجود آمد؛ روزه‌داری چیزهای مفید دیگری نیز دارد، یکی کنترل خواسته‌ها است، نخوردن فقط این نیست که ما چیزی نخوریم. مطلب دیگر این‌که مطالب مذهبی همیشه ریشه در علم و آگاهی دارند. انسان‌های قدیم چون متوجه عمق مطالب نمی‌شدند آن‌ها به صورت ثواب و گناه می‌نوشتند. در روزه‌داری، اتوفاژی در بدن اتفاق می‌افتد. اتوفاژی؛ یعنی خود‌خوری یا خودسوختن، در بدن ما سلول‌های زیادی وجود دارد؛ از جمله سلول‌های سرطانی و اتوفاژی باعث می‌شود وقتی ما برای مدت دوازده ساعت چیزی نمی‌خوریم و نمی‌آشامیم مواد غذایی به سلول‌های سرطانی نمی‌رسد و این سلول‌ها از بین می‌روند. اتوفاژی موجب می‌شود که سی سال به عمر ما اضافه شود و این مسئله برعکس می‌شود که به جای این‌که ما پیرتر بشویم جوان‌تر بشویم. روزه‌داری باعث می‌شود که وزن ما کمتر بشود. کسانی که وزن بالایی دارند فشار خون بالا دارند وقتی اتوفاژی انجام می‌شود وزن پایین می آید، فشار خون تنظیم و تنگی نفس برطرف می‌شود. اتوفاژی را یک دانشمند ژاپنی کشف کردند و جایزه نوبل را توسط این کشف توانست بگیرد. خیلی ممنون که به حرف‌های من گوش دادید.

تقدیر دبیر جدید از دبیر دوره قبل

تقدیر خزانه‌دار جدید از خزانه‌دار دوره قبل

تایپیست: راهنمای تازه‌واردین همسفر فروزان
عکاس: همسفر شیدا رهجوی راهنما همسفر مهتاب (لژیون اول)
ارسال: همسفر مهدیه رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی رودهن