لژیون‌های ویلیام وایت (درمان اعتیاد به سیگار)

"به نام امواج عشق"

سلام دوستان، محمد هستم یک مسافر؛

همان‌طور که می‌دانید دستور جلسه این هفته D,SAP است؛ ولی ابتدا لازم می‌دانم خیلی شفاف و بدون حاشیه در مورد دخانیات و مضرات آن صحبت کنم، چون این موضوع شوخی‌بردار نیست. من بارها گفته‌ام و باز هم تأکید می‌کنم که مواد دخانیاتی هیچ تفاوتی با هم ندارند. سیگار، قلیان، سیگار برگ، پیپ، ویپ یا هر چیزی که نیکوتین وارد بدن کند، همه یک کار می‌کنند و همه تخریب ایجاد می‌کنند. حتی اگر کسی بگوید «من فقط یک پوک می‌زنم»، همان یک پوک هم تخریب خودش را دارد. چیزی به نام مصرف بی‌خطر وجود ندارد.

این‌که کسی بگوید من قلیان می‌کشم و سیگار نمی‌کشم، یا بگوید مصرف من کم است، تفاوتی در اصل قضیه ایجاد نمی‌کند. نیکوتین، نیکوتین است و فرقی نمی‌کند با چه اسمی وارد بدن شود. تخریب جسم، روان و جهان‌بینی در همه این‌ها اتفاق می‌افتد و گاهی بعضی شکل‌های مصرف، حتی تخریب بیشتری هم دارند. همه این‌ها یک خانواده هستند و هیچ‌کدام برتری یا تفاوتی ندارند.

من به‌صراحت می‌گویم درمان سیگار با تیپرِ خودسرانه امکان‌پذیر نیست. این‌که کسی بگوید من خودم کم می‌کنم، از فردا کمتر می‌کشم، هفته بعد نصف می‌کنم، این‌ها درمان نیست. شاید در مواردی کسی مدتی دوام بیاورد، اما پایدار نیست. درمان سیگار تنهایی امکان‌پذیر نیست؛ باید مسیر داشته باشد، باید آموزش داشته باشد، باید راهنما داشته باشد و باید در جلسات حضور مستمر باشد.

خیلی‌ها می‌پرسند آدامس نیکوتین، چسب نیکوتین یا قرص‌ها چطور است؟ من می‌گویم این‌ها درمان نیستند، فقط جایگزین مصرف هستند. صورت مسئله عوض می‌شود، اما مسئله حل نمی‌شود. در روش DST ما فقط قطع مصرف نداریم؛ ما جسم را درمان می‌کنیم، روان را آموزش می‌دهیم و جهان‌بینی را اصلاح می‌کنیم. برای همین نتیجه ماندگار می‌شود. درمان یعنی رسیدن به تعادل، نه فقط نکشیدن.

در مورد D,SAP هم لازم است دقیق صحبت شود. بعضی‌ها فکر می‌کنند که منظور همان سرکه است، در حالی که این‌طور نیست. سرکه یک فرایند کوتاه دارد، اما D,SAP یک فرایند طولانی و مرحله‌به‌مرحله است و حداقل یک سال زمان می‌برد. این محلول حاصل یک روند مشخص و علمی است و خواص آن با سرکه قابل مقایسه نیست. من بارها گفته‌ام که D,SAP در بسیاری از مشکلات جسمی، وقتی درست و به‌موقع استفاده شود، اثرگذار است، اما مثل هر دارویی باید زمان خودش طی شود. دارو، زمان، مقدار و روش مصرف دارد.

من تجربه شخصی هم دارم. خیلی از مشکلاتی که علم پزشکی برایشان یا راه‌حل قطعی ندارد یا درمان‌های سخت و پرعارضه پیشنهاد می‌دهد، با آموزش، تغذیه درست و استفاده صحیح از متد کنگره قابل کنترل و حتی درمان است. اما شرطش این است که فرد عجله نکند و بخواهد مسیر را کامل برود.

یک نکته خیلی مهم این است که ما برای مرگ عزیزان دیگران ناراحت می‌شویم، برای دیدن مرگ کودکان و خانواده‌ها متأثر می‌شویم، اما متأسفانه توجه نمی‌کنیم که با مصرف سیگار، مواد و انجام ضد ارزش‌هایی مثل خشم، تهمت، داد و بیداد و بی‌نظمی، هر روز با دست خودمان خانواده و کودکان خودمان را تخریب می‌کنیم. این مرگ تدریجی است، اما چون آرام و بی‌صداست، کمتر به چشم می‌آید.

من بارها گفته‌ام که ذهن هم مثل جسم به خوراک نیاز دارد. اگر ذهن خوراک سالم نداشته باشد، می‌رود سراغ خوراک ناسالم. نوشتن سی‌دی‌ها، گوش‌دادن به آموزش‌ها و حضور در جلسات، غذای ذهن است. تجربه نشان داده است کسی که سی‌دی نمی‌نویسد، بعد از مدتی از تعادل خارج می‌شود. اخلاقش تغییر می‌کند، رفتارش به‌هم می‌ریزد و تصمیم‌های اشتباه می‌گیرد. ذهن بدون آموزش، خودش علیه انسان عمل می‌کند.

امروز دیگر روش DST فقط محدود به ایران نیست. محققان، روان‌شناسان و متخصصان خارجی آمده‌اند، دیده‌اند و بررسی کرده‌اند. حتی در دنیا از این برنامه الگو گرفته‌اند. این‌ها شعار نیست، نتیجه عملی است. وقتی روشی جواب می‌دهد، دنیا متوجه آن می‌شود.

در پایان از همه دوستان تشکر می‌کنم که گوش دادند. امیدوارم همه ما با آموزش، ایمان به مسیر و عمل درست، بتوانیم هم خودمان را نجات بدهیم و هم به دیگران کمک کنیم. خدا قوت و ممنون از توجه‌تان.

تهیه:مسافر داوود لژیون بیست‌ویکم
نگارش و تنظیم: مسافر حامد لژیون بیست‌ویکم
ارسال: مسافر حمید لژیون نوزدهم