کنارهم بودن،بزرگترین پیشگیری

جلسه دهم از دوره چهاردهم سری کارگاه‌‌های آموزشی عمومی کنگره‌ ۶۰، در نمایندگی شهباز، با استادی راهنما مسافر رضا، نگهبانی مسافر جواد و دبیری مسافر محسن با دستور جلسه: (الهام ازماه رمضان) در روز پنجشنبه تاریخ ۱۴۰۴/11/۱۶ ساعت ۱۵ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، رضا هستم، مسافر.

خب، دستور جلسه همان‌طور که دبیر محترم اعلام فرمودند، درباره‌ی الهام از رمضان است. من پیشاپیش فرا رسیدن ماه مبارک رمضان را تبریک می‌گویم و ان‌شاءالله بتوانیم از برکات این ماه بهره‌مند شویم.

همیشه یک دعایی را می‌خواندند — آن زمان با صدای استاد شجریان — که می‌فرمود: «رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا…» یعنی: خدایا، دل‌های ما را بعد از آن‌که هدایت کردی، منحرف مکن. این دعا همیشه برای من خیلی معنا‌دار و سنگین بوده. همیشه از خداوند خواسته‌ام که اگر در این مسیر هستم، حواسم به خودم باشد تا وارد حاشیه‌ها و موضوعات بی‌فایده نشوم و فراموش نکنم برای چه در کنگره هستم. ان‌شاءالله خدا کمکم کند در مسئولیت‌هایی که بر عهده دارم درست عمل کنم و وظیفه‌ام را به نحو احسن انجام دهم.

در مورد ماه رمضان، قبل از ورودم به اعتیاد و حتی بعد از آن، روزه می‌گرفتم و حالا هم همچنان ادامه دارد. ولی اگر بخواهم تفاوت بین قبل از کنگره و بعد از آن را بگویم، باید بگویم از زمین تا آسمان فرق کرده است. در زمان مصرف، روزه می‌گرفتم اما موقع افطار دیگر نمی‌دانید در چه وضعیتی بودم. همان روزه‌ گرفتن باعث می‌شد مصرفم بیشتر شود، بدنم خالی می‌کرد و حال خوبی نداشتم. آن موقع جهان‌بینی درستی نسبت به ماه رمضان نداشتم. مانند بسیاری از افراد فکر می‌کردم اگر روزه نگیریم، خداوند ما را عذاب می‌کند یا به جهنم می‌برد. این تصور من بود و اصلاً نمی‌دانستم چرا باید روزه بگیرم.

اما در کنگره یاد گرفتم که اگر کاری انجام می‌دهیم، باید هدف و معنایی پشت آن باشد. فهمیدم روزه، قبل از هر چیز، برای خودِ ماست؛ برای جسم و روح و سلامتی ماست. اگر خداوند دستوری داده، به خاطر خیر و صلاح خود انسان است، نه از روی انتقام یا ناراحتی.

در کنگره یاد گرفتم هر عمل نیکی، معنا و فلسفه‌ای دارد. سعی کردم برای روزه گرفتن خودم هم معنا پیدا کنم و از آن برای تمرین تزکیه و پالایش درونی بهره ببرم. مثلا در ماه رمضان متوجه شدم وقتی انسان غذا نمی‌خورد و قند خونش پایین می‌آید، زودتر عصبی می‌شود؛ پس تمرین کردم در آن شرایط روی اعصابم مسلط باشم. یاد گرفتم اگر در چنین حالتی می‌توانم آرام بمانم، در هر شرایط دیگری هم قادر به کنترل خودم هستم.

هم‌چنین آموختم در لحظه زندگی کنم و منتظر زمان افطار نمانم تا بگویم «کی می‌شود افطار کنیم». این تمرین‌ها باعث شد روال زندگی‌ام منطقی‌تر و متعادل‌تر شود.

حالا دیگر از هیچ‌کس نمی‌پرسم که «آیا روزه می‌گیری یا نه»، و به کسی هم نمی‌گویم که باید روزه بگیرد. برای خودم مشخص است چرا این کار را انجام می‌دهم. خیلی‌ها برای روزه گرفتن دلیل علمی یا جسمی می‌آورند — بعضی می‌گویند برای بدن خوب است، بعضی برعکس می‌گویند برای کلیه یا کبد مضر است — اما من به این نتیجه رسیده‌ام که مهم‌تر از همه‌ی این حرف‌ها، نیت، عقل و درک خود انسان است. مهم این است که از روی آگاهی و عشق کاری را انجام دهد، نه از روی ترس یا تقلید.

موضوع دیگری که می‌خواهم درباره آن صحبت کنم، الهام است. گاهی از خودم می‌پرسم چطور شد روش درمانی کنگره به آقای مهندس الهام شد و چرا به من یا شخص دیگری نه. ولی بعد متوجه شدم الهام، نتیجه‌ی سال‌ها آمادگی، تزکیه و تلاش است.

آقای مهندس سال‌ها قبل از کشف روش درمان، در مسیر مطالعه، تحقیق و تزکیه درونی بودند. الهام زمانی می‌آید که انسان ظرف آن را پیدا کند، یعنی خودش را از درون آماده کرده باشد. پس اگر ما هم بخواهیم الهام بگیریم، باید از یازده ماه قبل در مسیر درست زندگی کرده باشیم تا در ماه رمضان زمینه‌ی آن فراهم شود.

از اتفاقات خوب ماه رمضان در کنگره، برگزاری افطاری است که یکی از زیباترین لحظات و نشانه‌های محبت و همدلی بین اعضاست. زمانی یکی از دوستان از آقای مهندس پرسید: «چه کنیم بچه‌هایمان معتاد نشوند؟»

همه انتظار پاسخ پیچیده‌ای داشتند، اما مهندس فرمودند: «کافی است سر یک سفره با هم غذا بخورید.»

همین کنار هم بودن و محبت، خودش بزرگ‌ترین پیشگیری است.

در ماه رمضان این اتفاق در کنگره می‌افتد؛ اعضا کمک می‌کنند، سفره پهن می‌شود و همه با عشق در کنار هم قرار می‌گیرند. امسال هم ان‌شاءالله به خوبی برگزار می‌شود. واقعاً زحمات مرزبانان در این ایام زیاد است. از همین حالا به آن‌ها خسته نباشید می‌گویم و برایشان آرزوی موفقیت می‌کنم.

ان‌شاءالله در این یکی‌دو هفته‌ی مانده تا ماه رمضان، شرایط برای برگزاری هر چه بهتر فراهم شود و مخصوصاً سفر دومی‌ها بتوانند روزه بگیرند و از برکاتش بهره‌مند شوند. مهم این است که بدانیم برای چه کاری را انجام می‌دهیم.

از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، سپاسگزارم.

تایپ:مسافر ابوالفضل 

تنظیم:مسافرحسین