الهام گرفتن یعنی درس گرفتن از یک موضوع

دومین جلسه از دوره بیست و یکم کارگاه های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی کاشمر روز پنج شنبه به استادی مرزبان محترم مسافر مجید، نگهبانی مسافر حسین و دبیری مسافر حسین با دستور جلسه «الهام از رمضان» در تاریخ 16 بهمن ماه ۱۴۰۴ ساعت 15 آغاز به کارکرد.
خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان مجید هستم یک مسافر.
خیلی خوشحالم که یک بار دیگر توفیق شد در این جایگاه بنشینم، خدمت کنم و آموزش بگیرم. دستور جلسه این هفته الهام از رمضان می باشد.

الهام از رمضان دو معنا و مفهوم دارد:
اول اینکه خودِ واژه «الهام» را بررسی کنیم؛ الهام گرفتن یعنی درس گرفتن از یک موضوع، یعنی دریافت یک حس و پیام از یک اتفاق یا یک زمان خاص. برای من، الهام از رمضان به شکل خاص‌تری تداعی می‌شود، چون در ماه رمضان بود که شخصی به نام مهندس دژاکام آمد و روش DST را ابداع نمود روشی که علاوه بر درمان جسم، درمان روح و روان را هم در بر دارد.
سؤالی که همیشه برای من وجود داشت، تفاوت محیط کنگره با دنیای بیرون بود، اینکه چرا فضای اینجا با بیرون فرق دارد. پاسخ آن را در وادی عشق و محبت پیدا کردم، جایی که به ما نشان می‌دهد هرچه در کنگره هست، بر پایه عشق، معرفت و عمل سالم بنا شده است.
من با دنیایی از ترس، ناامیدی، منیت و بی‌توجهی وارد کنگره شدم، اما اینجا با آغوش گرم پذیرفته شدم و معنای عشق را یاد گرفتم. همین باعث شد بفهمم چرا این محیط با جاهای دیگر متفاوت است.
بحث رمضان هم برای من اینجا معنای دیگری پیدا کرد. در بیرون، رمضان را فقط به نخوردن و نیاشامیدن می‌شناختم، اما این محیط به من آموخت که رمضان یعنی دوری از ضد ارزش‌ها، یعنی پالایش، تزکیه و تغییر. یعنی کارهایی را که قبلاً انجام می‌دادم، کنار بگذارم، از منیت به آدمیت برسم، از ترس و ناامیدی به امیدواری حرکت کنم و به خودم برسم.
همه ما آگاه هستیم که چه تفکر عظیمی در اینجا شکل گرفت و چه حیاتی از دل آن به وجود آمد. رمضان در کنگره به نوعی یک زادروز است، زادروزی برای مهندس دژاکام و امروز هم زادروزی برای منِ مسافری که وارد این فضا می‌شوم تا به درمان برسم و تولدی دوباره را تجربه کنم. این یعنی قرار گرفتن در مسیر صراط مستقیم؛ بستری که با تفکری عظیم فراهم شد و نکته مهم‌تر این است که مهندس این مسیر را فقط برای خودش نخواست، بلکه با زحمات فراوان آن را برای دیگران هم فراهم کرد تا به درمان برسند.
در کنگره به ما آموزش داده‌اند که رمضان دو بُعد دارد:
یکی بُعد جسم که با فرآیند اتوفاژی شناخته می‌شود، و دیگری بُعد تربیت روان. این یک سفر است؛ سفری که من در آن به خودم می‌رسم. همان‌طور که یک سفر اولی در مسیر درمان سختی‌هایی را پشت سر می‌گذارد تا به رهایی و درمان خودش برسد، رمضان هم ماهی است که با سختی همراه است، اما پایانش عید فطر است.
رمضان ماه بخشش و بخشیدن است. ما اینجا یاد می‌گیریم که از دارو عبور کنیم و در کنار آن، متابولیسم بدن، سلول‌های بنیادی و سیستم ایکس ما فعال شود تا به درمان برسیم. بخشش یکی از ارکان اصلی کنگره است؛ اینجا اجبار و ترسی وجود ندارد و هر خدمتی که انجام می‌شود، با حال خوش و از سر عشق است.
ماه رمضان، ماه جذب و فراوانی است؛ ماهی برای دریافت. یکی از مصادیق بخشش در این ماه، حمایت از افطاری و حامی رمضان است. در پایان، امیدوارم که همه ما بتوانیم در این مسیر، با بخشیدن، دریافت کردن و حرکت در صراط مستقیم، حال خوب و درمان واقعی را تجربه کنیم.
از اینکه سکوت کردید و به صحبت‌های من گوش دادید، صمیمانه ممنون و متشکرم.

عکاس: مسافر امیر

تایپ: مسافر سلیمان

ویراستار: مسافر جواد

ارسال خبر: مسافر علی

مرزبان کشیک: مسافر مرتضی