بخشش لزوماً برای کمک به دیگران نیست.

پنجمین جلسه از دوره چهارم سری کارگاه های خصوصی کنگره ویژه همسفران آقا نمایندگی کوروش آذرپور به استادی راهنما محترم مسافر فرشاد، نگهبانی راهنما محترم همسفر دانیال و دبیری همسفر محمد رضا با دستور جلسه "الهام از رمضان" پنجشنبه ۱۶ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۴ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان فرشاد هستم، یک مسافر. خدا را شکر می‌کنم که بار دیگر توفیق یافته‌ام تا در خدمتتان باشم و آموزش ببینم. بسیار خوشحالم که کنار شما هستم. از آقای مهندس به خاطر زحماتشان تشکر می‌کنم. همچنین از نگهبان جلسه بابت دعوت بنده سپاسگزارم.
موضوعی که مایل بودم مطرح کنم، که همواره در جمع همسفرانم بیان کرده‌ام. در تمام این سال‌هایی که در کنگره حضور دارم، این پرسش برایم مطرح بوده است: ما مسافران در کنگره، معجزه‌ای دیگر از آقای مهندس را شاهدیم که اگر ایمان نداشته باشید، باید در آن تردید کرد، معجزه‌ای مانند درمان مصرف روزانه ده‌ها قرص و مواد مخدر. اما پرسش اینجاست که همسفران، بدون مشاهدهٔ مستقیم این معجزات اگرچه مرا دیده‌اند، اما درک ایشان از این معجزه به اندازهٔ درک خودم نیست، چگونه و بر پایهٔ چه دلیل و ایمانی، این راه را پذیرفته‌اند؟ این ایمان از کجا سرچشمه می‌گیرد؟
تاکنون این پرسش بی‌پاسخ در ذهنم باقی مانده بود تا این‌که خودم به پاسخ آن رسیدم. به‌یقین، جایگاه و نقش همسفر از دیدگاه شخص بنده والاتر است؛ چرا که ایشان بی‌آنکه موضوعی را مستقیماً ببینند، توانسته‌اند به این عظمت ایمان آورند.
صحبتم را با این پرسش آغاز کردم تا به این نقطه برسم که اساساً این بازی حیات پس از این همه سال، برای چه طراحی شده؟ برای بازسازی سیستم «خمر» یا همان سیستم «تمثیلی» که در کلام الله آن آگاه می‌شویم. انسان به دلیل ارتکاب به نافرمانی، از آن بهشت تمثیلی و جایگاه لذت‌بخش خود دور افتاده و پس از سال‌ها در این دوره از حیات، اجازه داده شده تا علم بازسازی این سیستم به استاد مهندس الهام شود. و می‌دانیم که این الهام در ماه مبارک رمضان به ایشان عطا شده است.
امروز قصد دارم در مورد تأثیرات روزه‌داری، سیستم بیوشیمی یا سیستم خلق صحبت کنم. همان‌طور که می‌دانید، مسافران به وسیلهٔ دارو توانسته‌اند این سیستم را بازسازی کنند، اما یکی از ابزارهای سودمندی که در دسترس عموم مردم و همسفران نیز هست، همان روزه‌گرفتن است. من به عنوان مسافری که مادهٔ مخدر را چشیده‌ام، راحت‌تر می‌توانم درک کنم که روزه‌گرفتن، شبیه به سقوط آزاد خودمان است یا در خطوط ریلی است که در آن، حتی اگر قطاری سفر کرده باشد، با یک عملیات، سیستم ریست و بازسازی می‌شود. روزه‌گرفتن نیز بسیار شبیه به این است.
تمام تمرین‌هایی که استاد مهندس با ما انجام می‌دهد، بی‌دلیل نیست. به دلیل محدودیت وقت، تنها به چند مورد اشاره می‌کنم: پوشیدن لباس سفید قطعاً بر سیستم ما تأثیر دارد، زیرا از نظر علمی، رنگ سفید باعث تمرکز و مراقبه می‌شود و سیستم نگرش را تحت فشار قرار می‌دهد. یا در مشارکت کردن: دقت کرده‌اید که پیش از مشارکت، ذهن مان درگیر این می‌شود؟ این همان تأثیر کنگره در زندگی است. حتی  در آغوش گرفتن، تمامی اتفاقاتی که در کنگره می‌افتد با برنامه است و هیچکدام بی برنامه نیست. هدفم این است که بگویم همسفران نیز به واسطهٔ این اعمال می‌توانند سیستم خود را بازسازی کنند. اما بزرگ‌ترین آن‌ها، روزه‌ گرفتن است.
اگر بدانیم که هر عمل، حتی دور ریختن زباله، چه تأثیراتی بر ما می‌گذارد، با لذت بیشتری آن را انجام می‌دهیم. این اعمال قطعاً بر سیستم بیوشیمی و سیستم خمر تأثیر می‌گذارند و جدا از مباحث سی‌دی که می‌شنوید، بر جسم نیز تأثیرات مثبتی دارند و مسلماً بر کل سیستم مؤثرند. مشارکت، یکی از ابزارهای بازسازی سیستم بخش است. همان‌طور که می‌دانید، ما در کار خود ایستاده‌ایم و هزینه‌های افطاری و مراسم ماه رمضان بر عهدهٔ خودمان است. امیدوارم بهرهٔ کافی را ببریم. من همیشه در رژیم غذایی‌ام می‌گویم: آیا امکان کم کردن وزن با روزه گرفتن وجود دارد؟ قطعا خیر.
اما بیایید امروز با این اطمینان پیش برویم که «بخشش» جزئی از قوانین اصلی است. اگر دقت کرده باشید، درختانی مانند آلو و گیلاس را بدون آزمودن و تلاش، نمی‌توان به ثمر نشاند. باید از پایه شروع کرد و این قوانین حاکم است. بخشش لزوماً برای کمک به دیگران نیست؛ در ظاهر شما به دیگران کمک می‌کنید، اما در حقیقت به خود یاری می‌رسانید.
مرسی که با سکوتتان به صحبت هایم گوش دادید.

ویراستاری، تایپ و بارگذاری: خدمت‌گزاران سایت همسفران آقا، نمایندگی کوروش آذرپور