رمضان ماه آموزش و تمرین است

سیزدهمین جلسه از دوره شانزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی قائم‌شهر، با استادی مسافر آرمین، نگهبانی مسافر دانیال و دبیری مسافر رضا با دستور جلسه «الهام از رمضان» سه شنبه 14 بهمن ۱۴۰۴ ساعت ۱۷ آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:

ضمن تشکر از همگان و دست اندرکاران این جایگاه، خدای را سپاس می‌گویم که پس از یک‌دو سال حضور در کنگره، این فرصت را یافتم تا برای نخستین بار در جایگاه پرانرژی استادی قرار گیرم. از آقای دانیال نگهبان، دبیر محترم، و نیز آقای ایجنت، مدیر گروه مرزبانی و آقا علیرضا، راهنمای لژیون یکم، بسیار سپاسگزارم که این اجازه را به من دادند.

اکنون به سراغ دستور جلسۀ زیبای "الهام از رمضان" می‌رویم. "الهام" به معنای برداشت و دریافت است و "رمضان" از ریشۀ "رمض" به معنای سوزاندن گرفته شده است. پس رمضان برای ما می‌تواند به معنای سوزاندن ضد ارزش‌ها باشد، نه صرفاً خودداری از خوردن و آشامیدن. همانگونه که بارها مهندس (بنیانگذار کنگره) اشاره کرده‌اند، انسان به دو بخش صور آشکار و صور پنهان تقسیم می‌شود و شاید نخوردن و نیاشامیدن تنها مربوط به جنبۀ آشکار باشد، در حالی که رمضان در باطن، دوری از ضد ارزش‌هاست.

رمضان ماه آموزش و تمرین است. آموزش اینکه چگونه به هر خواستۀ نفس اماره‌ای بلافاصله "بله" نگوییم. در حوزۀ دینی، فرد روزه‌دار هنگام گرسنگی و تشنگی نمی‌تواند به درخواست نفس برای خوردن و آشامیدن پاسخ مثبت دهد. در سفر کنگره نیز می‌توانیم این اصل را تمرین کنیم: به خواستۀ نفس برای قضاوت، غیبت، دروغ، تجسس و دیگر ضد ارزش‌ها "بله" نگوییم. رمضان ماه ایجاد نقطۀ تفکر است؛ مانند دانشجویی که می‌گوید "از اول ترم شروع می‌کنم" یا کسی که قصد تغییر دارد و می‌گوید "از اول هفته". رمضان می‌تواند آن "اول" برای ما باشد، همان‌گونه که برای آقای مهندس نقطۀ تفکر برای درمان اعتیاد در رمضان شکل گرفت.

رمضان ماه تمرین نظم و انضباط نیز هست. همان‌گونه که در کتاب ۶۰ درجه خوانده‌ایم، ایشان با شروع رمضان، برنامۀ مصرف خود را منظم کردند و به مسئلۀ اعتیاد پی بردند. این نقطه تفکر می‌تواند برای ما نیز ایجاد شود. شاید به عنوان یک مسافر اولی نتوانیم روزۀ شرعی بگیریم، اما می‌توانیم از صبح تا غروب سیگار نکشیم یا از ضد ارزش‌ها پرهیز کنیم. حتی اگر اعتقاد مذهبی هم نداشته باشیم، به عنوان مسافر کنگره به ترک مواد، ترک سیگار و تنظیم خورد و خواب باور داریم. می‌توانیم یک هفته از غیبت و دروغ بپرهیزیم یا سیگار نکشیم. رمضان می‌تواند آن نقطۀ شروع، آن آغاز هفته یا ماه تازۀ تغییر باشد.

رمضان ماه ایجاد تحمل است. در دستورات دینی، تحمل را گام به گام افزایش می‌دهیم و در کنگره نیز می‌توانیم این تحمل را در برابر وسوسه‌ها ذره‌ذره بالا ببریم. رمضان ماه صبر است. دستور جلسۀ "الهام از رمضان" در واقع بسیاری از وادی‌های کنگره را در خود جای داده است: از وادی یک (نقطۀ تفکر) و وادی سه (خودیاری) گرفته تا وادی چهار (مسئولیت‌پذیری) و وادی پنج (واقع‌بینی). اگر واقع‌بینانه بنگریم، رمضان فرصتی است برای خودکنترلی؛ همان‌گونه که پیش از کنگره، مواد بر ما حکم می‌راند و اکنون می‌آموزیم کنترل را به دست گیریم.

در نهایت، رمضان ماه تغییر نگرش و جهان‌بینی است. در کنگره، درمان جسم، روان و جهان‌بینی لازمۀ رسیدن به تعادل است. اگر تغییر نکنیم، به وادی‌های ده و دوازده و سپس تبدیل و ترخیص نمی‌رسیم. وادی هفتم می‌گوید راه پیدا شده و رمضان می‌تواند همان شروع حرکت در این راه باشد. مفاهیمی مانند صبر، خودداری و پرهیز از ضد ارزش‌ها، عین وادی پنج و حرکت در مسیر واقعیت است.

امیدوارم ماه رمضان برای همۀ ما مبارک باشد. افطارهای جمعی در کنگره، همان گردهمایی‌های خانوادگی دور یک سفره، از شیرین‌ترین لحظات برای من است. امیدوارم این حس مشترک برای همۀ ما باشد و از این ماه الهام بگیریم تا از هر آنچه نباید، دوری گزینیم.

از همۀ شما برای گوش دادن و سکوتی پراحترام، بی‌نهایت سپاسگزارم.