اگر مشکلات و سختی وجود نداشت هیچ تلاشی شکل نمی‌گرفت

جلسه سیزدهم از دوره چهل‌‌و‌چهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰؛ نمایندگی امین قم، با استادی مسافر حسن، نگهبانی مسافر امیر‌محمد و دبیری مسافر علی، با دستورجلسه ‹‹وادی سیزدهم: پایان هر نقطه سر آغاز خط دیگریست›› یکشنبه 05 بهمن ماه ۱۴۰۴ ساعت 15:00 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان حسن هستم یک مسافر؛ از گروه مرزبانی، دبیر جلسه، نگهبان و کسانی‌که نوشتارها را خواندند تشکر می‌کنم. خداوند را سپاس‌گزارم که به من توفیق داد تا در کنار شما دوستان، در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم.
دستورجلسه این هفته: «وادی سیزدهم: پایان هر نقطه سر آغاز خط دیگریست» می‌باشد.

معمولاً همه تیترهایی که جناب مهندس اول هر وادی مطرح کرده‌اند از لحاظ معنایی انقدر مفاهیم عمیقی دارند که می‌توان ساعت‌ها در مورد همین تیتر وادی‌ها صحبت کرد. این دستورجلسه من رو یاد صحبت یکی از دوستانم می‌اندازد که می‌گفت: من به کنگره آمدم و بعد از کلی زحمت و تلاش رها شدم، ولی هیچ تفاوتی در حل شدن مشکلات زندگی‌ام صورت نگرفته است! هنوز هم هر روزی که می‌گذرد مشکلات جدیدی پیش می‌آید، هر روز با روش‌های جدیدتری از ما کلاهبرداری می‌شود و انگار که این روال تمام شدنی نیست! من همانجا تیتر وادی سیزدهم به یادم آمد و به همین موضوع تعمیم دادم، جناب مهندس در یکی از سی‌دی‌ها فرموده بودند که: پایان هر مشکل، سر آغاز مشکل دیگریست. یعنی اینکه؛ اگر من با تلاش موفق می‌شوم یک مشکلی که سر راهم قرار گرفته حل کنم، به این معنا نیست که دیگر همه مشکلات من تمام شد!

در این دنیا نمی‌توان انتظار داشت که مشکلات کاملاً به پایان برسد. وجود هر مشکل و تلاش برای حل کردن آن، یکی از مهم‌ترین عواملی است که باعث می‌شود انسان به سمت تکامل و پیشرفت حرکت کند. آقای مهندس هم در سی‌دی‌ها فرموده‌اند که فلسفه وجود مشکلات در این دنیا تکامل یافتن انسان است. واقعاً هم با کمی تفکر می‌شود فهمید که اگر رنج و سختی‌ها و مشکلات در زندگی وجود نداشت، انسان دیگر دلیلی برای حرکت در مسیر پیشرفت و تکامل برای خودش حس نمی‌کرد. خیلی وقت‌ها انسان‌ها بعد از تجربه یک رنج، برای اینکه از تجربه‌ی دوباره آن رنج جلوگیری کنند، به تکاپو می‌افتند و نهایت تلاش خود را به کار می‌بندند تا با پیشرفت شرایط قبلی خودشان را ارتقا دهند. مثلاً یک شخصی که موادمخدر مصرف می‌کند و در تاریکی‌ها سقوط می‌کند، شرایط سخت و رنج بسیاری را تجربه می‌کند تا در نهایت برای به دست آوردن سلامتی خودش دنبال راه چاره بگردد.

اگر دقت کنیم می‌بینیم که اوقات شادی و خوشی بسیار زودگذرتر از رنج و سختی‌ها برای انسان هستند، مثلاً شخصی که عزیزی را از دست می‌دهد امکان دارد تا آخر عمر درگیر آن داغ باشد. این به نظرم با این موضوع مرتبط است که اگر رنج و سختیِ مشکلات نباشد، اصلاً دلیلی برای تلاش کردن بوجود نمی‌آید. جایی مطلبی مرتبط با فلسفه مشکلات می‌خواندم که؛ وقتی انسان نخستین در جنگل یا بیشه یا رودخانه به خاطر حمله حیوانات وحشی بچه خودش رو از دست می‌دهد، تجربه‌ای بسیار تلخ و سهمگین در ذهن او حک می‌شود که باعث می‌شود آن انسان‌های اولیه، از آن به بعد در مقابل حیوانات وحشی خیلی بیشتر حواسشان را جمع کنند، اگر این اتفاق نمی‌افتاد ممکن بود کل خانواده‌اشان را از دست بدهند. تقریباً همه سختی‌ها و مشکلات باید چنین تأثیری رو انسان داشته باشند که باعث شوند تلاش انسان چند برابر بشود.

در کتاب عشق آمده است که ساکنین از جانشین می‌پرسند منظور از نقطه چیست؟ جانشین در قسمتی از پاسخش می‌گوید: (نقطه؛ از نظر هندسی، جایگاهی خاص دارد؛ اما طول و عرض و ارتفاع ندارد.) تک‌تک این جملات واقعاً عمقِ معناییِ خیلی زیادی دارند، حالا برداشت سطحی‌ای که من از این قسمت داشتم این است که؛ مشکلات انسان‌ها با هم قابل مقایسه نیستند، یعنی یک مشکل برای دو شخص مختلف مثل هم اتفاق نمی‌افتد و حتی در یک مشکل واحد مثل مشکل مالی بین چند نفر، نمی‌توان راه‌‌حلی کاملاً یکسان استفاده کرد. هر کسی باید خودش برای پیدا کردن راه‌حلِ مشکلش تلاش کند. همین نوشتاری که اول جلسه می‌خوانند: «بهترین راه کوتاهترین راه نیست!» من هم مثل خیلی‌ها قبل از اینکه به کنگره بیایم، در مواجهه با  مشکلاتم همیشه دنبال میان‌بُر و گریزگاه بودم تا مشکلات را دور بزنم، ولی خدا را شکر در کنگره60 یکسری دیدگاه‌هایی پیدا کردم که فهمیدم فقط باید با تلاش بگردم و برای مشکلاتِ پیش روی خودم، راه‌حل‌های عقلانی پیدا بکنم. امیدوارم که بتوانم در مسیر کنگره60 باقی بمانم و این آموزش‌های ناب را بیشتر در زندگی خودم کاربردی کنم.
ممنون که به صحبت‌های من توجه نمودید.

تایپ: مسافر علی لژیون پنجم و مسافر حسین لژیون دوم
عکس: مسافر مجتبی لژیون یازدهم
نگهبان سایت: مسافر حسن لژیون دوم
مرزبان خبری: مسافر صادق
تهیه و تنظیم توسط گروه سایت نمایندگی امین قم