الهام از رمضان؛ پلی میان معنویت و علم درمان

دومین جلسه از دوره پنجاه و چهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶۰ نمایندگی شفا مشهد، به استادی راهنمای محترم مسافر سعید، نگهبانی مسافر مهدی و دبیری مسافر حمید با دستور جلسه "الهام از ماه رمضان" روز سه‌شنبه 14 بهمن ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۵ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:

سلام دوستان سعید هستم یک مسافر. خداوند را شاکر و سپاسگزارم بابت فرصت حضور و این‌که یک بار دیگر اجازه داده شد در این جایگاه حضور داشته باشم، خدمت کنم و بتوانم از شما عزیزان و از بحث دستور جلسه امروز آموزش بگیرم.

دستور جلسه امروز «الهام از رمضان» است که از دو کلمه «الهام» و «رمضان» تشکیل شده است. به قول ما، هر کدام از ما ـ حالا چه مسلمان باشیم چه نباشیم ـ از ماه رمضان خبر داریم و می‌دانیم که چه اتفاقاتی در این ماه می‌افتد. عده‌ای که پیرو دین اسلام هستند، وقتی وارد این ماه می‌شوند در بحث روزه و مسائل دینی، یک‌سری از مسائل شرعی را رعایت می‌کنند که یکی از آن‌ها روزه گرفتن است.
حالا بعضاً ممکن است بعضی از دوستان وقتی وارد کنگره می‌شوند، با خودشان تعجب کنند که چرا ما چنین دستور جلسه‌ای داریم؛ چرا مثلاً در بحث مسائل دینی صحبت می‌شود و شاید فکر کنند چه ربطی دارد به موضوع درمان اعتیاد؟ یا چه ارتباطی دارد با رمضان، روزه گرفتن و مسائل شرعی؟
الهام به معنای دریافت حس است؛ یا می‌شود گفت درس گرفتن و الگو گرفتن. رمضان هم ماهی از ماه‌های قمری است. حالا الهام از رمضان، دستور جلسه امروز کنگره ماست. این دستور جلسه جزو دستور جلسات عمومی است و به نظر من، از زمانی که کنگره استارت خورده ـ از سال ۷۸ به این‌طرف ـ چنین دستور جلسه‌ای بوده و بسیار هم دستور جلسه عمیقی است که می‌شود درباره آن خیلی صحبت کرد.
یکی از موضوعات مهم ماه رمضان این است که به نوعی آغاز کشف روش DST و درمان در این ماه اتفاق افتاده است. نکته بعدی، تأسیس کنگره ۶۰ است؛ یعنی هم آغاز روش DST و هم تأسیس کنگره در ماه رمضان بوده است. روش DST که ادامه دارد، از حقیقت می‌آید و مشخص است که امروز برای بسیاری از بیماری‌ها قابل اجراست و داریم اجرا می‌کنیم که یکی از آن‌ها بیماری اعتیاد است. دومی هم تأسیس کنگره است که توسط آقای مهندس انجام شد.
می‌شود گفت ماه رمضان زادگاه نوری است که این نور از طرف خداوند برای درمان دردها نازل شده؛ نوری که باعث شد انسان‌هایی که دردمند و درگیر اعتیاد بودند، با روش DST به درمان برسند.
در مورد منشأ تاریخی این موضوع، آقای مهندس در کتاب «۶۰ درجه» خیلی واضح نوشته‌اند که در سال ۷۰، برای اولین بار بعد از ۴۸ سال تصمیم می‌گیرند روزه بگیرند و می‌آیند مصرف مواد خوراکی و مصرف موادشان را تنظیم می‌کنند و به پنج وعده می‌رسانند؛ احتمالاً یک وعده سحر و یک وعده افطار. حتی آقای مهندس بر این عقیده نبودند که بخواهند ترک کنند، فقط صرفاً به خاطر این‌که می‌خواستند روزه بگیرند، این نظم را در مصرف موادشان ـ که آن زمان تریاک بوده ـ ایجاد می‌کنند.
این اتفاق می‌افتد که آقای مهندس بعد از ۱۷ سال درگیری با مواد مخدر و حدود ۱۰ سال سابقه اعتیاد، که بارها ترک کرده بودند و به نتیجه نرسیده بودند، در ماه رمضان نه به خاطر ترک، بلکه فقط برای نظم دادن به بدن و گرفتن روزه، مصرف موادشان را منظم می‌کنند. به مرور زمان می‌بینند که می‌توانند وعده‌های مصرف را کم کنند و این وعده‌ها یکی‌یکی کاهش پیدا می‌کند.
در نوشته‌های آقای مهندس آمده که در سال ۷۲ اساتیدشان با ایشان صحبت کردند و گفتند این راهی است که باید ادامه داده شود و نهایتاً این اتفاق در سال ۷۵ می‌افتد؛ آن هم در ماه رمضان. به همین دلیل است که «الهام از رمضان» شکل می‌گیرد.
حالا اگر بخواهیم شباهت‌هایی بین روزه گرفتن و سفر اول با روش DST پیدا کنیم، می‌بینیم که موضوعات زیادی به هم مرتبط هستند. برای یک مسافر سفر اولی، یکی از مهم‌ترین مواردی که روی درمان تأثیر می‌گذارد، خودکنترلی و مدیریت نفس است. در روزه گرفتن هم دقیقاً همین اتفاق می‌افتد؛ انسان تمرین می‌کند که از یک وعده غذا تا وعده بعدی، نفس خود را مدیریت کند.
این موضوع دقیقاً شبیه سفر اول است؛ جایی که مسافر دارویش را مثلاً ساعت یک ظهر مصرف کرده و وعده بعدی‌اش ساعت نه شب است. ساعت هفت شب، نفس اماره می‌آید و می‌گوید: «الان حالت خوب نیست، الان خماری، الان دارو بخور.» این‌جاست که تربیت نفس اتفاق می‌افتد؛ مسافر یاد می‌گیرد طاقت بیاورد، به تعهدش پایبند بماند و طبق برنامه‌ای که راهنما داده، دقیق و منظم عمل کند.
بحث بعدی، نظم و انضباط است؛ چیزی که هم در روزه گرفتن وجود دارد و هم در روش DST. در ماه رمضان، ساعت غذا خوردن مشخص است؛ سحر مشخص، افطار مشخص. این نظم، حس و حال خاصی ایجاد می‌کند. آن لحظه‌ای که یک روزه‌دار دم افطار با یک لیوان چای یا یک خرما روزه‌اش را باز می‌کند، لذتی دارد که قابل توصیف نیست.
این نظم دقیقاً در روش DST هم وجود دارد؛ سه وعده دارو در روز، با ساعت و مقدار مشخص، نه یک دقیقه زودتر و نه یک دقیقه دیرتر.

نکته مهم دیگر، بحث پاکسازی جسم است. امروز به‌صورت علمی هم ثابت شده که روزه گرفتن باعث استراحت سیستم گوارشی و پاکسازی بدن از سموم می‌شود. بعد از یازده ماه فشار مداوم، یک ماه به بدن استراحت داده می‌شود و این باعث بازسازی سیستم‌های بدن می‌شود.
در روش DST هم همین اتفاق می‌افتد؛ با مصرف منظم دارو، سیستم X یا همان سیستم شبه‌افیونی درونی بدن دوباره راه‌اندازی می‌شود و در نهایت درمان اتفاق می‌افتد.
در پایان، به نظر من دو وظیفه مهم در ماه رمضان وجود دارد. اول این‌که مسافران سفر دوم طبق صحبت‌های آقای مهندس، حرمت ماه رمضان را نگه دارند؛ حداقل در ملأ عام چیزی نخورند یا سیگار نکشند. دوم این‌که مسافران سفر اول، اگر قصد روزه گرفتن دارند، حتماً داروی خود را طبق برنامه مصرف کنند. آقای مهندس در این‌باره از مراجع دینی سؤال کردند و پاسخ این بود که افراد دارای اعتیاد بیمار محسوب می‌شوند و بیمار باید داروی خود را مصرف کند.
نباید این‌طور باشد که به بهانه روزه گرفتن، وعده‌های دارو حذف یا جابه‌جا شود و از مسیر درمان خارج شویم. هدف و فلسفه این دستور جلسه، رعایت قوانین الهی و حرکت در مسیر خرد جهانی است؛ دوری از ضد ارزش‌ها و حرکت به سمت ارزش‌ها.
امیدوارم همه عزیزان که در مسیر DST هستند، این سفر را به‌سلامت طی کنند و برای همه شما آرزوی یک عید فطر بسیار خوب دارم؛ ان‌شاءالله که همه به گل رهایی برسند.
از این‌که به صحبت‌های من گوش کردید، ممنون و سپاسگزارم.

مرزبان خبری: مسافر علی‌اصغر 

عکاس: مسافر مجتبی

تایپ: مسافر مالک

صوت: مسافرین علیرضا ل۷ و رضا ل۳

ارسال خبر مسافر امیر ل۱